Az sonra hayatın tuhaflığı karşısında bir dilsizlik musallat oluyor içime. Artık tek duyduğum şey, umarsız ruhumun yakınmaları. Mütemadiyen gerçekliğe mecburen abone olmak değil, inceliğine yaraşan bir şeyler yaşamak istiyor ruhum. Ruhumu yatıştırıyor, ikame deneyimler yaşamak için etrafıma bakınıyorum. Ama gerçeklik pek cimri, ruhumun arzusunu geri çeviriyor.
Güçlü eleştirileri severim kutsallara dahi olsa. Hakikate bunun ışık tutacağını düşünürüm. Lakin yazarın yaptığı çok sığ ve vasattı. Edebi dili okuttu.
KabilJosé Saramago · Kırmızı Kedi Yayınevi · 201814,3bin okunma