alova
@alovabooks
✧
"Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku...
Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim."
✧
483 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Səssizlik - qadının hər şeyi deməsinin başqa formasıdır
“Əgər bir qadının səsini duymaq istəyirsinizsə, bu kitabı oxuyun. Oxuyun ki, susqunluqla danışan bir xalqın ağrısını eşidəsiniz…”
Mən bu kitabı oxumadım. Bu kitabı duyğularımla yaşadım.
Mən bu kitabı oxuyarkən Məryəm oldum, hansı ki sevgiyə, içindəki səsə həsrət qalan bir qadın oldum.
Mən bu kitabı oxuyarkən Leyla oldum, hansı ki məhv olan bir şəhərdə öz uşaq saflığını itirən bir qadın oldum.
Bəzən ikisinin ortasında susub qaldım. Çünki onlar bir xalqın əzabının aynası, qadınların səsi idilər.
Allahım, bu necə bir kitab idi. Mən bu kitabı oxuyarkən keçirmədiyim hiss qalmadı. Xalid Hüseyni öz ölkəsinin, öz millətinin dərdini necə belə gözəl, təsirli açıqlayıb, belə bir kitab yazıb. İnana bilmirəm həqiqətən.
Hər bir cümləni, hər bir abzası, hər bir səhifəni oxuyarkən hadisələri düşünürdüm, Məryəm və Leylanın yaşadıqlarını düşünürdüm. Özümü onların yerində düşünürdüm, özümü onların yerinə qoyurdum. İlahi onlar necə də güclü qadınlardırlar. Mən onların yerində olsam, bəlkə də dayana bilməzdim.
Həqiqətən də, Məryəm və Leyla bütün qadınların səsidirlər.
Əsərdə Əfqanıstanı darmadağın edən müharibənin qurbanı olan iki Əfqan qadınından - Məryəm və Leyladan, onların həyatından, yaşadıqlarından bəhs edir. Məryəm və Leyla tamam iki fərqli uşaqlıq keçirmiş qadındırlar. Məryəm kasıb, yoxsul bir ailədə "harami" olaraq dünyaya gəlmiş bir qız, Leyla isə mehriban, sevgi ilə böyümüş bir qız.
Amma onların həyatını birləşdirən bir hadisə olur. Bu müharibədir.
Müharibə, müharibə... Kaş dünyada müharibə deyilən bu anlayış olmasaydı... Kaş əvvəldə də, bu gündə də müharibə deyilən bir anlayış olmasa idi, kaş müharibə adını heç çəkməsək...
Bu gündə gördüyümüz bu müharibə Məryəm və Leylanın həyatına böyük təsir göstərir. Onlar çoox
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Həyatımda oxuduğum ən gözəl kitablardan biri...Mart 2024
"Fərqlilik nədə idi? O özü üçün bilmək istəyirdi. Görəsən bu insanları kim pijamalılara və uniformalılara bölüb?" (Səh 102)
Uzun müddətdir oxumaq istədiyim və axır ki, oxuduğum o möhtəşəm kitab... 
John Boyne 
Zolaqlı Pijamalı Oğlan kitabı... Bu kitabı o qədər çox sevdim ki, o qədər mənə təsir etdi ki, bu kitaba bir təhlil yazmasam, özümü borclu hiss edəcəkdim. Çalışacağam ki, kitaba layiq bir təhlil yazım, ümid edirəm, yaxşı alınacaq.
Kitabda Hitlerin yəhudilərə qarşı olan dəhşətli rəftarından, Auşvitzdə həbs olunan yəhudilərdən, onların başlarına gələn hadisələrin iki dostun əhatəsində nümayiş etdirilməsindən söhbət gedir. Dostlardan biri, yəni Bruno həmin Auşvitz rejiminə nəzarət edən komendanın oğlu, digəri isə qəddar işgəncələrə məruz qalan yəhudi uşağıdır. Onlar bir-birilərini daha da tanıdıqca aralarındakı dostluq daha da qırılmaz zəncirə çevrilir.
Bruno ailəsi - atası, anası, bacısı ilə birlikdə Almaniyada yaşayırdılar. Daha sonra onun atasının vəzifəsi yüksəldiyinə görə onu Auşvitz rejiminə komendant kimi seçirlər. Buna görə də onlar Auşvitzə getməyə məcbur olurlar. Bruno Auşvitzdə yaşamağa alışa bilmir, Almaniyadakı dostları, parkları, evləri üçün darıxır, Auşvitzi tərk etmək istəyir, lakin bu mümkün deyildi. Bacısı Qretel ilə isə tez-tez mübahisə edirdilər, yol getmirdilər. Buna görə də Bruno vaxtını kitab oxumaqla, pəncərədən gördüyü zolaqlı pijamalı insanların nə etdikləri barədə düşünməklə, özünə macəra tapmaqla keçirirdi. Bir gün o özünə macəra tapmaq istəyir, gələcəkdə kəşfiyyatçı olmaq istədiyi üçün kəşfiyyata çıxır. Bu zaman hasarla qarşılaşır, hasarın qarşı tərəfində isə Şmuel adlı yəhudi oğlanla tanış olur. Beləliklə, onlar hər səhər və günorta yeməyindən sonra görüşməyə başlayırlar. Onların söhbətlərini, dialoqlarını oxumaq o qədər maraqlı, o qədər təsiredici idi
John Boyne Zolaqlı Pijamalı Oğlan kitabı... Bu kitabı o qədər çox sevdim ki, o qədər mənə təsir etdi ki, bu kitaba bir təhlil yazmasam, özümü borclu hiss edəcəkdim. Çalışacağam ki, kitaba layiq bir təhlil yazım, ümid edirəm, yaxşı alınacaq.
Kitabda Hitlerin yəhudilərə qarşı olan dəhşətli rəftarından, Auşvitzdə həbs olunan yəhudilərdən, onların başlarına gələn hadisələrin iki dostun əhatəsində nümayiş etdirilməsindən söhbət gedir. Dostlardan biri, yəni Bruno həmin Auşvitz rejiminə nəzarət edən komendanın oğlu, digəri isə qəddar işgəncələrə məruz qalan yəhudi uşağıdır. Onlar bir-birilərini daha da tanıdıqca aralarındakı dostluq daha da qırılmaz zəncirə çevrilir.
Bruno ailəsi - atası, anası, bacısı ilə birlikdə Almaniyada yaşayırdılar. Daha sonra onun atasının vəzifəsi yüksəldiyinə görə onu Auşvitz rejiminə komendant kimi seçirlər. Buna görə də onlar Auşvitzə getməyə məcbur olurlar. Bruno Auşvitzdə yaşamağa alışa bilmir, Almaniyadakı dostları, parkları, evləri üçün darıxır, Auşvitzi tərk etmək istəyir, lakin bu mümkün deyildi. Bacısı Qretel ilə isə tez-tez mübahisə edirdilər, yol getmirdilər. Buna görə də Bruno vaxtını kitab oxumaqla, pəncərədən gördüyü zolaqlı pijamalı insanların nə etdikləri barədə düşünməklə, özünə macəra tapmaqla keçirirdi. Bir gün o özünə macəra tapmaq istəyir, gələcəkdə kəşfiyyatçı olmaq istədiyi üçün kəşfiyyata çıxır. Bu zaman hasarla qarşılaşır, hasarın qarşı tərəfində isə Şmuel adlı yəhudi oğlanla tanış olur. Beləliklə, onlar hər səhər və günorta yeməyindən sonra görüşməyə başlayırlar. Onların söhbətlərini, dialoqlarını oxumaq o qədər maraqlı, o qədər təsiredici idiFranz Kafka. "Dönüşüm"
Franz Kafka dan oxuduğum ilk kitab 
Dönüşüm kitabı oldu. Və bu kitabı oxumağıma həqiqətən dəydi. Yaxşı ki, bu kitabı oxumuşam deyirəm, əsasən də son 10 səhifəsi mənə çox amma çox təsir etdi.
Kitaba "Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu." cümləsi ilə başlayırıq. Məhz kitaba bu cür girişin olması mənim kitabı oxumağa həvəsimi daha da artırdı. Gregor Samsa az öncə qeyd etdiyimiz kimi səhər yuxudan oyananda görür ki, o bir böcəyə dönüşüb. Lakin kitabı oxuduqca biz görürük ki, sanki yavaş-yavaş o özünün bir böcəyə dönüşdüyünü çox da qəribsəmir. Əslində biz bununla görürük ki, Gregor özündən çox digər insanları mənimsəyir, özünü düşünmür, onun bir günahı olmasa da, ailəsini yox, özünü günahkar bilir. Bəlkə də, baş obraz həqiqətən bir böcəyə çevrilmir, o sadəcə özünü bir böcəyə bənzədir. Özünü eybəcər bir insanmış kimi hiss edir, günü-gündən həm fiziki, həm psixoloji cəhətdən məhv olur.
O öz ailəsini nə qədər çox düşünsə də ailəsinin sonda o cür etməsi məni çox təsirləndirdi. Gregor işləyərkən, evə qazanc gətirərkən, öz ailəsini dolandırarkən bir problem olmadı, Gregor böcəyə çevrildikdən sonra onların işləyib Gregora baxmalı olduqları zaman mı bir problem oldu?! Həqiqətən bu bağışlanmaz idi, bəlkə də, mən bu səbəbə görə daha da təsirləndim. Bütün bunlara baxmayaraq Gregor yenə də özünü günahkar bilir, özün də səhv axtarır, heç vaxt ailəsini günahkar bilmir, bu olanları ailəsinin üzünə vurub demir.
Ona görə də, çalışmaq lazımdır ki, özümüzü sevək, özümüzə dəyər verək. İnsan ən birinci özünə dəyər verib özünə hörmət etməlidir ki, ertəsi gün də sənə hörmət edilsin. Daha sonra artıq sən ətrafındakılara hörmət etməlisən. Məncə kitabın əsas ideyası bu idi.
Kitabı oxuyacaqlara kitabı mütləq tövsiyə edirəm. KitabıSentyabr Oxuduqlarım
Franz Kafka dan oxuduğum ilk kitab Dönüşüm kitabı oldu. Və bu kitabı oxumağıma həqiqətən dəydi. Yaxşı ki, bu kitabı oxumuşam deyirəm, əsasən də son 10 səhifəsi mənə çox amma çox təsir etdi.
Kitaba "Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu." cümləsi ilə başlayırıq. Məhz kitaba bu cür girişin olması mənim kitabı oxumağa həvəsimi daha da artırdı. Gregor Samsa az öncə qeyd etdiyimiz kimi səhər yuxudan oyananda görür ki, o bir böcəyə dönüşüb. Lakin kitabı oxuduqca biz görürük ki, sanki yavaş-yavaş o özünün bir böcəyə dönüşdüyünü çox da qəribsəmir. Əslində biz bununla görürük ki, Gregor özündən çox digər insanları mənimsəyir, özünü düşünmür, onun bir günahı olmasa da, ailəsini yox, özünü günahkar bilir. Bəlkə də, baş obraz həqiqətən bir böcəyə çevrilmir, o sadəcə özünü bir böcəyə bənzədir. Özünü eybəcər bir insanmış kimi hiss edir, günü-gündən həm fiziki, həm psixoloji cəhətdən məhv olur.
O öz ailəsini nə qədər çox düşünsə də ailəsinin sonda o cür etməsi məni çox təsirləndirdi. Gregor işləyərkən, evə qazanc gətirərkən, öz ailəsini dolandırarkən bir problem olmadı, Gregor böcəyə çevrildikdən sonra onların işləyib Gregora baxmalı olduqları zaman mı bir problem oldu?! Həqiqətən bu bağışlanmaz idi, bəlkə də, mən bu səbəbə görə daha da təsirləndim. Bütün bunlara baxmayaraq Gregor yenə də özünü günahkar bilir, özün də səhv axtarır, heç vaxt ailəsini günahkar bilmir, bu olanları ailəsinin üzünə vurub demir.
Ona görə də, çalışmaq lazımdır ki, özümüzü sevək, özümüzə dəyər verək. İnsan ən birinci özünə dəyər verib özünə hörmət etməlidir ki, ertəsi gün də sənə hörmət edilsin. Daha sonra artıq sən ətrafındakılara hörmət etməlisən. Məncə kitabın əsas ideyası bu idi.
Kitabı oxuyacaqlara kitabı mütləq tövsiyə edirəm. KitabıXalid Hüseyni. "Və dağlardan səda gəldi"Sentyabr Oxuduqlarım
#spoilerolabilər!!!
Salam hamıya. Bu gün növbəti kitab təhlilim ilə gəldim. Bu günki kitabımız 
Khaled Hosseini dən 
Ve Dağlardan Səda Gəldi kitabıdır. Khaled Hosseini mən ilk 
Çərpələng Uçuran kitabını oxumuşdum və həmin kitabı çox bəyənmişdim, həddindən artıq təsirlənmişdim. Bu kitabı Çərpələng Uçuran kitabının yanında bir az çox sönük qaldı mənim üçün. O qədər də təsirlənmədim, başlarda düzdü kitabı çox bəyənmişdim, dedim ki, müəllifin bu kitabını da çox bəyənəcəm, lakin sonlara doğru çox sevməməyə başladım, bu kitabı tez bitirib başqa kitab oxumaq istəyirdim. Düşünürəm ki, əla kitab olsaydı, belə düşünməzdim, kitabı əlimdən buraxmaq istəməzdim.
Kitab baş obrazlarımızın Pəri və Abdullanın atası Saburun övladlarına bilmədən öz həyatlarında yaşayacaqlarına bənzər bir nağıl danışması ilə başlayır. Pəri və Abdulla bir-birilərinə o qədər bağlı bacı-qardaş idilər ki, Pərinin atası olsa belə Abdulla bacısına qulluq etməli, onu böyütməli olub. Abdulla bacısına tək bir qardaş kimi yox, bir ana kimi, bir ata kimi sahib çıxıb. O bacısı Pərinin sevdiyi lələyi əldə etmək üçün yeganə, tək ayaqqabılarından keçməyə hazır olaraq onları satır. Bu səhnəni oxuyanda çox təsirləndiyimi xatırlayıram. Hətta bu səhnəni oxuduqdan sonra kitabın üz qabığında lələk şəklinin olmasının kitaba böyük məna qazandırdığını düşünürəm. Lakin təəsüf ki, Pəri və Abdulla 60 il boyunca bir-birindən ayrı düşür. İndi kitabda ən sevmədiyim birinci məqamı deyəcəm. Müəllif Pəri və Abdullanın sadəcə 60 il boyunca nə etdiklərini, bir-birilərinə olan özləmlərini və s. yazsa idi, daha təsirli və daha xoş ola bilərdi, həm hekayə də bu qədər çox uzanmazdı. Nəyə görə sadəcə dedim? Çünki kitabda sadəcə Pəri və Abdulladan yox, hekayədə adı çəkilən hər bir obrazın öz həyat hekayəsi verilib. Başlarda bu xoşuma gəlmişdi, ona görə ki, birinci bölümdə Pəri və
Khaled Hosseini dən Ve Dağlardan Səda Gəldi kitabıdır. Khaled Hosseini mən ilk Çərpələng Uçuran kitabını oxumuşdum və həmin kitabı çox bəyənmişdim, həddindən artıq təsirlənmişdim. Bu kitabı Çərpələng Uçuran kitabının yanında bir az çox sönük qaldı mənim üçün. O qədər də təsirlənmədim, başlarda düzdü kitabı çox bəyənmişdim, dedim ki, müəllifin bu kitabını da çox bəyənəcəm, lakin sonlara doğru çox sevməməyə başladım, bu kitabı tez bitirib başqa kitab oxumaq istəyirdim. Düşünürəm ki, əla kitab olsaydı, belə düşünməzdim, kitabı əlimdən buraxmaq istəməzdim.
Kitab baş obrazlarımızın Pəri və Abdullanın atası Saburun övladlarına bilmədən öz həyatlarında yaşayacaqlarına bənzər bir nağıl danışması ilə başlayır. Pəri və Abdulla bir-birilərinə o qədər bağlı bacı-qardaş idilər ki, Pərinin atası olsa belə Abdulla bacısına qulluq etməli, onu böyütməli olub. Abdulla bacısına tək bir qardaş kimi yox, bir ana kimi, bir ata kimi sahib çıxıb. O bacısı Pərinin sevdiyi lələyi əldə etmək üçün yeganə, tək ayaqqabılarından keçməyə hazır olaraq onları satır. Bu səhnəni oxuyanda çox təsirləndiyimi xatırlayıram. Hətta bu səhnəni oxuduqdan sonra kitabın üz qabığında lələk şəklinin olmasının kitaba böyük məna qazandırdığını düşünürəm. Lakin təəsüf ki, Pəri və Abdulla 60 il boyunca bir-birindən ayrı düşür. İndi kitabda ən sevmədiyim birinci məqamı deyəcəm. Müəllif Pəri və Abdullanın sadəcə 60 il boyunca nə etdiklərini, bir-birilərinə olan özləmlərini və s. yazsa idi, daha təsirli və daha xoş ola bilərdi, həm hekayə də bu qədər çox uzanmazdı. Nəyə görə sadəcə dedim? Çünki kitabda sadəcə Pəri və Abdulladan yox, hekayədə adı çəkilən hər bir obrazın öz həyat hekayəsi verilib. Başlarda bu xoşuma gəlmişdi, ona görə ki, birinci bölümdə Pəri vəÉdouard Louis. "Babamı kim öldürdü?"Avqust Oxuduqlarım
｡・////・｡ ｡・////・｡
Édouard Louis oxuduğum ilk kitabı 
Babamı Kim Öldürdü oldu.
2018-ci ilin may ayında fransız yazıçımız üçüncü kitabı Babamı Kim Öldürdü yayımlayır. Yazıçı bu kitabda öz həyat hekayəsini, atası ilə olan münasibətlərini qələmə alıb.
O kiçik yaşlarından ana, atası və qardaşı ilə birlikdə yaşayıb. Biz bu kitabı oxuyarkən görürük ki, Édouard Louis uşaqlığından bəri bir çox çətinliklər çəkib. O ata sevgisindən məhrum qalıb, hər zaman atası tərəfindən təriflənmək, onun marağını qazanmaq istəyib, amma atası heç cür ona sevgi verməyib. Hətta, atası onun zarafatına gülərkən belə təəccüblənir, atasına nə isə olduğunu fikirləşib qorxurdu. Anası da övladlarına çox fikir vermirdi, böyük qardaşı da anasından fərqlənmirdi, siqaret, içki və maddə bağımlısı idi. Yeni bir evdə, 4 insan, 4 dünya var idi, hər kəs öz dərdində, öz dünyasında idi.
Müəllifin atasına müəlliflə birlikdə nifrət etdiyim məqamlar da oldu, haqq verdiyim məqam da oldu. Atası qadağan etmişdi ki, anası qardaşına pul verməsin, çünki o gedib maddə alacaqdı. Məsələn, bu mövzuda ataya qatıldım, çünki maddə bağımlısı olmaq həqiqətən də çox pis bir şeydir, insan öz əli ilə öz həyatını məhv edir.
Təsirli kitab idi, müəllifin qələmi də məncə yaxşı idi, müəllif atasına qarşı hiss etdiyi nifrəti təsirli şəkildə qələmə almışdı. Oxumaq istəyənlərə tövsiyə edərəm.
｡・////・｡ ｡・////・｡
Édouard Louis oxuduğum ilk kitabı Babamı Kim Öldürdü oldu.
2018-ci ilin may ayında fransız yazıçımız üçüncü kitabı Babamı Kim Öldürdü yayımlayır. Yazıçı bu kitabda öz həyat hekayəsini, atası ilə olan münasibətlərini qələmə alıb.
O kiçik yaşlarından ana, atası və qardaşı ilə birlikdə yaşayıb. Biz bu kitabı oxuyarkən görürük ki, Édouard Louis uşaqlığından bəri bir çox çətinliklər çəkib. O ata sevgisindən məhrum qalıb, hər zaman atası tərəfindən təriflənmək, onun marağını qazanmaq istəyib, amma atası heç cür ona sevgi verməyib. Hətta, atası onun zarafatına gülərkən belə təəccüblənir, atasına nə isə olduğunu fikirləşib qorxurdu. Anası da övladlarına çox fikir vermirdi, böyük qardaşı da anasından fərqlənmirdi, siqaret, içki və maddə bağımlısı idi. Yeni bir evdə, 4 insan, 4 dünya var idi, hər kəs öz dərdində, öz dünyasında idi.
Müəllifin atasına müəlliflə birlikdə nifrət etdiyim məqamlar da oldu, haqq verdiyim məqam da oldu. Atası qadağan etmişdi ki, anası qardaşına pul verməsin, çünki o gedib maddə alacaqdı. Məsələn, bu mövzuda ataya qatıldım, çünki maddə bağımlısı olmaq həqiqətən də çox pis bir şeydir, insan öz əli ilə öz həyatını məhv edir.
Təsirli kitab idi, müəllifin qələmi də məncə yaxşı idi, müəllif atasına qarşı hiss etdiyi nifrəti təsirli şəkildə qələmə almışdı. Oxumaq istəyənlərə tövsiyə edərəm.
｡・////・｡ ｡・////・｡