Puan vermedi·288 syf.·
2026 111. kitabı
Güzel insanlar guzel atlara bindiler gittiler, demirin pasına, insanın piçine kaldık
Y. Kemal 'in en sevdiğim sözüyle seslnmk istedim
Deniz Gezmiş kimdir?
Neler yapmış nasıl hayattan koparılmış onu okuduk.. 
Kürşat Yılmaz' nın kalemınden
Deniz Gezmiş (28 Şubat 1947, Ankara - 6 Mayıs 1972, Ankara), Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu'nun kurucularından olan Türk Marksist-Leninist öğrenci lideri ve aktivist.,
6 Mayıs 1972 (25 yaşında)
Ulucanlar, Altındağ, Ankara, Türkiye
Ölüm sebebi
Asılarak idam edildi..
Biz şahsi hiçbir çıkar gözetmeden, Halkımızın bağımsızlığı ve mutluluğu İçin savaştık!"
Gençliktir Deniz, halktır, işçidir, köylüdür; Laz'dır, Türk'tür, Kürt'tür Deniz… Vatandır Deniz… Hiç tanımadığın birini ömür boyu sevmektir Deniz…
Hayatını okurken duyulan gurur, yer yer gözlerin nemlenmesidir Deniz…
Bir halk için, bir vatan için, bir düş için hiç düşünmeden, gözünü kırpmadan darağacına gülerek gitmektir Deniz…
İçimizde hissettiğimiz güçtür; güneş doğuncaya kadar her gecenin
sabahıdır Deniz…
"Yenilmişsem Elim kolum bağlı boynumda yağlı ip sGelip dayanmışsam darağacına dudaklarımda yarın gözlerim yarınlarda unutmak mı gerek seni?
Kapılar kapalı tutulmuşsa gece kapkara yollar sıcacık bir sevgi sunmayacak mıyım insanlara?
Bakmayacak mıyım yarınlara Seslenmeyecek miyiminsanlara?
Bu dünyadan bır Deniz Gezmiş
Gecti.. 
Bir Deniz Hikayesi
Kürşat Yılmaz' nın kalemınden
Deniz Gezmiş (28 Şubat 1947, Ankara - 6 Mayıs 1972, Ankara), Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu'nun kurucularından olan Türk Marksist-Leninist öğrenci lideri ve aktivist.,
6 Mayıs 1972 (25 yaşında)
Ulucanlar, Altındağ, Ankara, Türkiye
Ölüm sebebi
Asılarak idam edildi..
Biz şahsi hiçbir çıkar gözetmeden, Halkımızın bağımsızlığı ve mutluluğu İçin savaştık!"
Gençliktir Deniz, halktır, işçidir, köylüdür; Laz'dır, Türk'tür, Kürt'tür Deniz… Vatandır Deniz… Hiç tanımadığın birini ömür boyu sevmektir Deniz…
Hayatını okurken duyulan gurur, yer yer gözlerin nemlenmesidir Deniz…
Bir halk için, bir vatan için, bir düş için hiç düşünmeden, gözünü kırpmadan darağacına gülerek gitmektir Deniz…
İçimizde hissettiğimiz güçtür; güneş doğuncaya kadar her gecenin
sabahıdır Deniz…
"Yenilmişsem Elim kolum bağlı boynumda yağlı ip sGelip dayanmışsam darağacına dudaklarımda yarın gözlerim yarınlarda unutmak mı gerek seni?
Kapılar kapalı tutulmuşsa gece kapkara yollar sıcacık bir sevgi sunmayacak mıyım insanlara?
Bakmayacak mıyım yarınlara Seslenmeyecek miyiminsanlara?
Bu dünyadan bır Deniz Gezmiş
Gecti.. Bir Deniz Hikayesi
Petronella Elmapüresi 5 (Büyü Kitabı ve Meraklı Cadı)
Petronella Elmapüresi 5: Büyü Kitabı ve Meraklı Cadı
Kitap: Petronella Elmapüresi 5 (Büyü Kitabı ve Meraklı Cadı)
Yazar: Sabine Städing
Çeviri: Oya Altındağ
Sayfa:206
Öneren: @sukriyealtntas
The kitap yayınlarından okuduğum ikinci kitap :)
Merhaaba arkadaşlar size çocuk kitabıyla geldim seriler bağlı mı yoksa bağımsız mı bilmiyorum ama uzun zamandır çocuk kitabı okumuyordum ve bu çok iyi geldi Macera dolu bir kitap
Kitabın devamını ve öncesini de merak ettim ilk defa böyle bir şey yaptım nasıl oldu bilmiyorum ama güzel oldu.
Heyecan dorukta, macera çocuk kitabı istiyorsanız tavsiye ederim.
Yağmurlu bir günde Petronella'nın evine bir ağacın düşüp delmesiyle başlar..
Petronella, Yeşil şapka'dan yardım ister..
Yeşil şapka ve Elma adamlar Petronella'ya yardım ederler mi sizce?
İkizler arkadaşı bir yere gideceği için köpeklerine bakmak isterler bu durumda sizce ikizlerin ailesi ne der?
En can alıcı ve en macera dolu kısımımız Elma Adamların bir gün evde olmamaları ile başlar sizce onlara ne olmuş olabilir?
Bir de bizim cadımız bir şey yapmış ve bunu sadece çocuklar ve elma adamlar biliyor..
Bir de bir gün Petronella'ya ziyaret amaçlı giden Hexobine Kargabacak (en dedikoducu şahıs) gelir ve bir şeylerden şüphelenir.
Petronella ne saklıyor ve dedikoducu neyden şüphelendi sizce?
Petronella Elmapüresi 5: Büyü Kitabı ve Meraklı Cadı
Kitap: Petronella Elmapüresi 5 (Büyü Kitabı ve Meraklı Cadı)
Yazar: Sabine Städing
Çeviri: Oya Altındağ
Sayfa:206
Öneren: @sukriyealtntas
The kitap yayınlarından okuduğum ikinci kitap :)
Merhaaba arkadaşlar size çocuk kitabıyla geldim seriler bağlı mı yoksa bağımsız mı bilmiyorum ama uzun zamandır çocuk kitabı okumuyordum ve bu çok iyi geldi Macera dolu bir kitap
Kitabın devamını ve öncesini de merak ettim ilk defa böyle bir şey yaptım nasıl oldu bilmiyorum ama güzel oldu.
Heyecan dorukta, macera çocuk kitabı istiyorsanız tavsiye ederim.
Yağmurlu bir günde Petronella'nın evine bir ağacın düşüp delmesiyle başlar..
Petronella, Yeşil şapka'dan yardım ister..
Yeşil şapka ve Elma adamlar Petronella'ya yardım ederler mi sizce?
İkizler arkadaşı bir yere gideceği için köpeklerine bakmak isterler bu durumda sizce ikizlerin ailesi ne der?
En can alıcı ve en macera dolu kısımımız Elma Adamların bir gün evde olmamaları ile başlar sizce onlara ne olmuş olabilir?
Bir de bizim cadımız bir şey yapmış ve bunu sadece çocuklar ve elma adamlar biliyor..
Bir de bir gün Petronella'ya ziyaret amaçlı giden Hexobine Kargabacak (en dedikoducu şahıs) gelir ve bir şeylerden şüphelenir.
Petronella ne saklıyor ve dedikoducu neyden şüphelendi sizce?
Petronella Elmapüresi 5: Büyü Kitabı ve Meraklı CadıSabine Stading · The Kitap Çocuk Yayınları · 202345 okunma
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çocuklar için seri kitabının ikincisi. Hayallerinin peşinden giden bir TAVUK ve onu destekleyen bir çiftçi.. 24 sayfa kısacık bir kitap. Çocuğunuz için illa alın okuyun diyemem ki kütüphane ya da herhangi bir kitapevinde inceleseydim alacağım bir eser olmazdı.
Altı dağ, üstü gökİnceleme
Hüznün Coşkusu Altındağ
Yaşar Seyman
Akademi Kitabevi 1987 Deneme-İnceleme Ödülü
Altı dağ, üstü gök; kimine göre lümpenliği çağrıştıran Altındağ…
Ama benim için çocukluğumun, ilk adımlarımın, direncimin evidir.
Tüm çocukluğum orada geçti. Belki de geçliğimde İstanbul’da tek başıma ayakta kalabilmemin temeli, Çinçinli, Yenidoğanlı bir bebe olmamdandır.
Çoğu kişi “Altındağlıyım” demeye çekinir ama ben her seferinde önce “Çinçinliyim” derim. Çünkü doğduğun yer kaderin değildir, sen kadere çekilmediysen. Ben hep kattıklarını yanıma aldım.
Yaşar Seyman’ın Hüznün Coşkusu Altındağ kitabı bendeki ilk baskısı olan 1986 baskısı.
O sadece bir edebiyat eseri değil; bir dönemin, bir mahallenin, bir ruhun fotoğrafıdır.
Altındağ’ın gecekondu evleri, dolmuş sesleri, tozlu yolları, sıcak ekmek arası dostluklarıyla dolu bir Ankara…
Kitapta bahsi geçen Altındağ Tiyatrosu’nda o yıllarda bu kitabın oyununda sahne almıştım.
O yüzden her sayfasında sadece kelimeleri değil, kendi geçmişimi de bulurum.
Yıllar geçti, o sokaklar değişti; ama Altındağ’ın hüznü ve coşkulu ruhu baki.
Yaşar Seyman bu kitapta mekânı bir karaktere dönüştürüyor. Ankara’nın ilk gecekondu semti Atıfbey’den, Çinçin'den, Çalışkanlar’dan, Server Somuncu’dan, Dışkapı’dan, gazoz şişesi topladığım sokaklardan geçiyor satırlar…
Ve sonunda şu cümleyle özetliyor her şeyi:
“Altındağlı olup da şimdi başarılı olanlar, komplekslerini yenen, sevgiye doyumlu büyüyenlerdir.”
Bu kitap, sadece geçmişi değil; umudun ve direncin coğrafyasını anlatıyor.
Bir dönemin kalp atışı gibi: Hüzünle coşku, yoksullukla onur iç içe.
Belki de bu yüzden benim için 20 kere okunsa da yetmez.
Yaşar Seyman
Akademi Kitabevi 1987 Deneme-İnceleme Ödülü
Altı dağ, üstü gök; kimine göre lümpenliği çağrıştıran Altındağ…
Ama benim için çocukluğumun, ilk adımlarımın, direncimin evidir.
Tüm çocukluğum orada geçti. Belki de geçliğimde İstanbul’da tek başıma ayakta kalabilmemin temeli, Çinçinli, Yenidoğanlı bir bebe olmamdandır.
Çoğu kişi “Altındağlıyım” demeye çekinir ama ben her seferinde önce “Çinçinliyim” derim. Çünkü doğduğun yer kaderin değildir, sen kadere çekilmediysen. Ben hep kattıklarını yanıma aldım.
Yaşar Seyman’ın Hüznün Coşkusu Altındağ kitabı bendeki ilk baskısı olan 1986 baskısı.
O sadece bir edebiyat eseri değil; bir dönemin, bir mahallenin, bir ruhun fotoğrafıdır.
Altındağ’ın gecekondu evleri, dolmuş sesleri, tozlu yolları, sıcak ekmek arası dostluklarıyla dolu bir Ankara…
Kitapta bahsi geçen Altındağ Tiyatrosu’nda o yıllarda bu kitabın oyununda sahne almıştım.
O yüzden her sayfasında sadece kelimeleri değil, kendi geçmişimi de bulurum.
Yıllar geçti, o sokaklar değişti; ama Altındağ’ın hüznü ve coşkulu ruhu baki.
Yaşar Seyman bu kitapta mekânı bir karaktere dönüştürüyor. Ankara’nın ilk gecekondu semti Atıfbey’den, Çinçin'den, Çalışkanlar’dan, Server Somuncu’dan, Dışkapı’dan, gazoz şişesi topladığım sokaklardan geçiyor satırlar…
Ve sonunda şu cümleyle özetliyor her şeyi:
“Altındağlı olup da şimdi başarılı olanlar, komplekslerini yenen, sevgiye doyumlu büyüyenlerdir.”
Bu kitap, sadece geçmişi değil; umudun ve direncin coğrafyasını anlatıyor.
Bir dönemin kalp atışı gibi: Hüzünle coşku, yoksullukla onur iç içe.
Belki de bu yüzden benim için 20 kere okunsa da yetmez.
Selamlar kitabı henüz bitirdim ve hemen düşüncelerimi paylaşmaya geldim. Kitabın girişinde uzun zamandır gerilim okumamamdan mı kaynaklı bilmiyorum biraz zorlandım. Ancak belli bir süre sonra geçmiş ve günümüz dengesi değişti her bölüm birbirinden daha heyecanlı bitti. Kitabı elimden bırakmak istememeye başladım. Gerilim kitaplarında olan bu sürükleyici yanı özlemişim.
Kitabımızın ana karakteri Ed kırklı yaşlarında bir öğretmen doğduğu ve büyüdüğü kasabada yaşıyor ve o yaşına gelene dek başından çok şey geçmiş.
Kasabada herkesin bildiği ve uzun süre gündemden düşmeyen parçalanmış kız cesedini 12 yaşında bulan çocuk grubunun arasında. Ve bu grupta kendilerince bir şifre geliştirmişler. Birbirleri ile haberleşmek için evlerinin önüne çöp adamlar çiziyorlar. Ve gelin görün ki yıllar sonra bu çöp adamlar yine grup üyelerinin karşısına çıkmaya başlıyor.
Konu olarak çok farklı güzel bir kitaptı dediğim gibi ilk bölümleri geçtikten sonra akıp gitti. Severek okuduğum güzel bir kitap oldu. Tam not alamadı çünkü sonuna dair farklı şeyler hayal etmiştim güzeldi fakat tam olarak beklentimin bir tık Altındağ kaldı. Gerilim sevenler muhakkak okumalı.
Orhan Veli: Garibin Derdine DairŞiir
Puan vermedi·264 syf.··
Beğendi
·2025 4. kitabı
·397 günde okudu
·Okunma: 23 Mayıs 2025 19:24
Orhan Veli'nin üzerine çok şey yazmayı doğru bulmamakla birlikte, bir yandan da çok şey yazsam diyorum. Yıllar yılı şiirleri hayatımın bazı dönemlerinde karşıma çıkmış ve kendini o kadar ön plana atmıştır ki, zihnimin hep bir yerlerinde şarkısını söylemektedir.
Araya giren kitaplar, şiirler bir yana uzun soluklu ve aralıklı bir okuma süreci oldu. Çoğu şeyde olduğu gibi bunun da aceleye getirilesi pek yoktu. Kitaba başlayalı 397 gün olması bunun kanıtı mıdır acaba? Neyse bunları geçelim. Gelgelelim Orhan Veli'nin şiirlerine. Onun şiirleri bir başkaldırı olmakla birlikte bir yandan da hüzün doludur. Şiirini kahvedeki Süleyman Efendi'ye kadar ulaştıran odur. Buna çokça karşı çıkılmakla birlikte edebiyat dünyasına balyoz gibi indirilmesine de engel olunamamıştır.
Gelin biraz şiirlerine bakalım:
Handan, hamamdan geçtik,
Gün ışığındaki hissemize razıydık;
Saadetinden geçtik,
Ümidine razıydık;
Hiçbirini bulamadık;
Kendimize hüzünler icadettik,
Avunamadık;
Yoksa biz...
Biz bu dünyadan değil miydik?
Zorlu yaşamı şiirlerine yansımış yansımasına ama kendi zorluğu yetmezmiş gibi başkalarının zorluğunu da yük etmiş gibidir kendine.
Denizi sever. Çok sever hem de. Yazmayı da bir o kadar. Dostları da vardır pek tabii; Melih Cevdet, Oktay Rifat, Sait Faik... O, dostlarıyla kahvelerde dolaşır ve yaşamı, yaşamayı çokça sever. Sokaklarda herhangi bir insan gibi dolaşır Türkiye'nin sayılı şairlerinden olmasına rağmen. Ne İngiliz Kralı kadar mütevazidir ne de Celal Bayar'ın ahır uşağı kadar aristokrat. Orhan Veli'nin şiiri kıyıda köşede kalmış insanın, beş parasız dolaşan gencin, ayakkabı boyacısı çocuğun şiirdir. Yüksek kesim için onca methiyeler, teşbihler zaten yıllarca dizilmiş değil midir?
ALTINDAĞ
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, şehire