Mutluluğunu duymak için bir şeyler yapması gerektiğine inanır gibiydi. Böyle durumlarda ne yapmalı? Gerçekten bir şeyler mi yapmak gerekli? Tam tersine, işte böyle zamanlarda hiçbir şey yapmamalı.
Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi.