içinizden kendinizi sokağa atıp "kıyamet geliyor!" diye bağırmak geliyorsa,kendinize şunu söylemeyi deneyin: "Yok , öyle değil . İşin aslı dünyada neler olup bittiğini anlamıyorum o kadar."
burası her gün, her an değişen yeryüzünün en büyük tiyatro sahnesi gibiydi. Caddeye girdiğiniz andan itibaren, insanların doğaçlama oynadıkları bu komik, bu trajik, bu gerçekçi, bu absurd, bu absurd ötesi oyunu izlemek mümkündü. Caddenin tek koşulu vardı; sizin de oyuna katılmaz. Çünkü bu caddeye adım atmak, bu sahnes bir parçası olmayı kabul etmek demekti.