Reklam
•Kozmogoni ve Teogoni•Mitoloji
Kozmogoni denilince dünyanın yaratılmasın dair söylenceleri anlıyoruz. Teogoni ise tanrıların kökenleri hakkında söylenceler anlamına geliyor...
Alışılagelen söylentiye göre dünya Kaos'tan oluşmuştur. Ancak bundan devasa ve biçimsiz bir kütleyi değil, salt karanlık ve sınırsız olan uzayı anlamamız gerekir. Ozanların dünyanın Kaos'tan nasıl türediği hakkındaki anlatıları bariz biçimde farklılık gösterir. En popüler olan düşünceye göre, ilk önce Gaea ya da Ge(toprak) kesinlikle idrak edilemeyecek bir biçimde Kaos'un rahminden çıkmıştır. Sonra Tartarus(yeryüzünün altındaki derin uçurum) kendini hemen ayırmış ve Eros(her şeyi oluşturan ve birbirine bağlayan aşk) hayat buluvermiş. Ardından Gaia kendi kendine Uranos'u(gökyüzü), dağları ve Pontus'u(deniz) vücuda getirmiştir...(sy 15)
1.Uranos'un nesli: Hesiod'a göre toplam on iki tane Titan vardı. Altısı erkek: Okeanos, Coeus(Koeus), Krius, Hyperian, İapetus, Kronus. Altısı da kadın: Theia, Rheia, Themis, Mnemosyne, Phoebe ve Tethys. Bu kutsal varlıkların isimlerinin yorumlanması kısmen zor olsa da şüphesiz doğanın temel güçlerini temsil ederler. Kiklopların sayısı üçtür: Brontes(gök gürültüsü), Steropes(yıldırım) ve Arges(yaprak yıldırım). Bu isimler açıkça gördüğümüz üzere fırtınayı temsil eder. Centimaneler de üç tanedir: Kottos, Briareus ve Gyes. Bunlar da doğanın yıkıcı güçlerini ve muhtemelen depremi, çalkantılı denizi ve fırtına rüzgarlarını temsil eder.
2. Pontus nesli: Pontus sayesinde Gaya, olağanüstü deniz ilahlarının annesi oldu. Bunlar Nereus, Thaumas, Phorcys, Keto ve Eurybia idi. Onların da sayısız çocuğu oldu. Nereus, denizin dingin durumunu temsil eder...Thamus bize denizin görkemini simgeler. Kendisi İris(gökkuşağı) ve Harpylerin(fırtına rüzgarlarının) babasıdır. Son olarak, Gorgonların ve
Puan vermedi·284 syf.·
2023 14. kitabı
Normal insanlar yüzlere bakarken beyinlerinde fusiform gyrus denilen kısmı kullandılar, ki bu kısım, bildiğimiz gerçek anlamda binlerce yüzü birbirinden ayırmamızı sağlayan beyin yazılımının inanılmaz derecede karmaşık parçasıdır. (Gözünüzün önüne Marilyn Monroe'nun yüzünü getirin. Hazır mısınız? Biraz önce fusiform gyrus'unuzu kullandınız.) Ne var ki normal katılımcılar sandalyeye baktığında beyinlerinde tamamen başka, daha az güçlü bir bölümü -alt şakak gyrusu- kullandılar, ki normalde bu bölüm nesnelere ayrılmıştır. (Bu iki bölgenin karmaşıklığı ile ilgili fark, neden sekizinci sınıftan Sally'i kırk yıl sonra tanıyabilirken bavulunuzu havaalanındaki bagaj teslim bandında tanımakta zorlandığınızı açıklar.) Bununla birlikte Schultz aynı deneyi otistik insanlarla tekrarladığında onların hem yüz hem sandalye için nesne tanımlama alanı kullandıklarını gördü. Başka bir deyişle otizmi olan biri için en temel nörolojik düzeyde yüz, herhangi başka bir objedir. Tıp literatüründe otistik kişi hakkında yapılmış en erken tanımlamalardan birine göz atalım: "Hiçbir şekilde insanların yüzüne bakmadı. İnsanlarla herhangi bir şekilde iletişime geçmek zorunda kaldığından onlara, daha doğrusun onların bazı bölgelerine, sanki nesneymiş gibi davrandı. Oynarken kafasını diğer zamanlarda yastığa yaptığı gibi annesine vurabiliyordu. Yatılı dadısının ellerine onu giydirmesi için, dadıya en ufak aldırış göstermeden, izin veriyordu."
Zihin okuma becerisini yitirmenin ne demek olduğunu anlamanın klasik örneği otizm halidir. Otistik biri, İngiliz psikolog Simon Baron-Cohen'ın sözleriyle "akıl körü" biridir. Otistiklerin şimdiye kadar bahsettiklerimin hepsini doğal ve otomatik insani işlemler gibi yapabilmeleri çok zordur. Onlar mimik ve yüz ifadeleri gibi sözel olmayan imaları yorumlamada, kendilerini başka birinin yerine koymada ve sözcükleri düz anlamları dışında başka bir anlama çekmede epey zorluk yaşarlar. İlk izlenim düzenekleri esas olarak devre dışıdır ve otizmi olan insanların dünyayı nasıl gördükleri bize, zihin okuma yetimizin başarısızlığı durumunda ne olduğuna dair iyi bir görüş sunar.
Reklam