Aynur
@aminyum
Cogito ergo sum
Üniversite
İstanbul
59 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şehre her bomba atılışında özellikle 188. sayfada bilinçaltıma kazınmış olan şarkı nüksetti ve artık o güzide eseri mırıldanıyordum. Montag kendini yerde küçültmeye çalışırken Hande Mehan ve Cem Adrian'dan 'Kum Gibi' şarkısı dilimden dökülüyordu.
Güzel bir konusu olan kitabı Bradbury bence etkileyici bir şekilde anlatamamıştı. Belki de ben hissedemedim.
Kitaplardan korkulan bir dünya. Kendi deyimleriyle sadece eğlence, huzur amaçlı yaşayan bir toplum. Kitapların düşünmeyi, düşündükçe değişimi doğuran bir nesne olmasından korkulup yakılan ve bundan zevk duyan itfaiyeciler. Montag da onların arasında olan aptal bir cesur. Karısı Mildred gibi yakılan evleri zevkle izleyen ve onun gibi olan toplum. Kitap okuyanlara deli denilen, yakılan, öldürülen Clarissalar, Faberler.
Bir toplum düşünün ama yakılırsınız.
1984, bir kabus senaryosu. Orwell'dan yeniden mükemmel bir distopik eser. Hayvan Çiftliği'ndeki gibi kötü bir iktidar konusu. Hayvan Çiftliği'nden farklı olarak baştan özgürlük ilkesini savunarak sonradan diktatörlüğe dönüşen bir iktidar olmayıp, özgürlük vaadini vermeden 'ÖZGÜRLÜK KÖLELİKTİR' sloganını savunan bir iktidar. 1984'te siyasal özgürlük, düşünce özgürlük, bireysellik, cinsellik, aşk kavramlarının yok olduğu totaliter iktidar olan bir ortam. Her an tele-ekranlardan izlenen, dinlenen, düşünce polisleri tarafından buharlaştırılan, cinselliğin sadece çocuk yapmak için olan ve bu çocukların doğduğu andan itibaren parti için yetiştirilen, büyüdüğü an sizi düşünce polislerine ihbar eden bir dünya. Ve iktidar da olan totaliter parti. Bütün her şeyin parti olduğu ve partininde Büyük Birader olduğu. Tek gerçekliğin partinin olması. Hem zeki hem bağnaz olan insanlar, bir yanda korkmuş, ezilmiş ve düşünce suçlularının devrim yapabileceğine inandığı proleterler. Geçmişin günü gününe, dakika dakikasına değiştirilmesi, sadece belleklerde kalması ve bununda '101 numaralı oda' da türlü şekillerle değiştirilmesi.
1984, hem şimdiye hem de geleceğe bir uyarı niteliğinde mükemmel bir kült kitap.
Livaneli'nin anlatım biçimi kolay okunacak tarzda idi ve bu sayede kitabın akışı kayıp gidiyordu. Serenad'ın olay kurgusu dolu doluydu ve bu sayede okuyucu sıkmıyordu.
Geçmişimizdeki utanç dolu olayların binlerce insanı toplumsal, bedensel, zihinsel vb. birçok yönden etkilemesi, bu olayların devletler tarafından üstünün örtülmesi ve gelecek nesillerin çoğunun geçmişinden habersiz büyütülmesi. Sonuç olarak ben de geçmişimizden habersiz büyütülmüş birçok insandan sadece biriyim ve bu durumlar üzülmeme sonuç açıyor.
İnsanlığın bu bitmek bilmez açlığı, hırsı ne zaman bitecek bilmiyorum. Belki de insanlık varoldukça asla.
Bu dünya ne sana ne de bana kalmaz.
Romanının genel olarak olay akışı çok iyiydi. Olay kurgusunu çok beğendim. Kitap ilk başladığında mahalledeki komşular arasındaki sıcak ortam beni gülümsetmeye yetti. Bunun dışında ana karakterlerden İrfan Galip; kendi örf ve geleneklerini küçümseyen bir tutum sergileyerek ve bununla birlikte insanların ilim, irfan seviyelerini ölçtükten sonra küçümseme ile insanları bakışlarıyla hor görüyor. Ayriyetten kadınlara açılıp reddetildikten sonra bütün kadınları aynı kefeye koyup, kadın düşmanı bir tutum sergileyip, bu konu hakkında yazılar yayınlıyor. Bu sayede ve başka sebeblerden dolayı kadın karakterimiz Feride Davud ile tanışmış oluyor. Feride; kitapta geçen dönemin kadınlardan farklı bir tutuma sahip ve bu güzel bir farklılık. Kendi haklarını bilen ve savunan zeki bir kadın. İnsanları ölçüp biçen ona göre bir oyun sahnesi hazırlayıp oyunda oynayan karakterlerin oyun bittikten sonra dumura uğratan bir kadın. Bu durum beni heyecanlandıran yerlerden biriydi. Güçlü bir kadın olan Feride'yi çok beğendim. Buna karşın İrfan karakterine pek ısınamadım.
Genel olarak kitabı ve bu eseri çeviren kişinin notlarını, çevirisini beğendim.
Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,5bin okunma
Yazarın kaleminden tut, kitabın konusu, betimlemeleri, karşı tarafa duygu geçirebilme özelliğine kadar her şey tek kelimeyle muazzamdı. Fransız İhtilali'nin yani 'Cumhuriyet'in toplum içinde ki kötü yanlarını da göstererek o dönemi anlatıyor. Bizi gerçeklerle tanıştırıyor. Suçsuz bir kişinin soylu olmasına karşın 'mahkeme' adı altında halktan seçilen kişiler tarafından direkt olarak idam ettiriliyor.
Romanda en sevdiğim karakter Sydney Carton'un, Lucie'ye karşı düşünceleri, vefakârlığı beni hem ağlattı hem de sevindirdi.
Alexandre Manette'nin durumu Dickens'in yazımıyla ben en çok etkileyen yerlerden biriydi.
İyi ki okumuşum dediğim kitaplardan birisi oldu. Kitabı okumanızı öneririm ve seveceğinizi de umut ediyorum.
