Elif☆
@amy_march
•𝑙𝑖𝑣𝑒𝑑 𝑙𝑖𝑘𝑒 𝐽𝑒𝑠𝑠𝑒, 𝑓𝑒𝑙𝑡 𝑙𝑖𝑘𝑒 𝐶𝑒𝑙𝑖𝑛𝑒
boxd.it/gVhuL
open.spotify.com/user/31lsyk5psp...
Şu anda okuduğu kitap
overthink, overthink ve daha çok overthink1000Kitap
İncelemeye öncelikle intermezzo kelimesinin anlamı ile başlamak istiyorum. İki anlamı var: biri kendi başına bulunan müzik yapıtı, diğeri uzun bir müzik eserinin ana bölümleri arasında gelen hareket. Kitapta da zaten Peter ve Ivan’ın intermezzosunu okuyoruz deyim yerindeyse. Yazar da bu kavram üzerinden aslında karakterlerin hayatlarındaki ve aralarındaki bağda bir geçiş dönemini sembolize etmiş gibi.
Peter, 32 yaşında bir avukat. Çok fazla içki ve uyuşturucu kullanıyor ve onun bakış açısından okuduğumuz kısımlar tam bir karmaşa. Hatta kitabın ilk bölümü Peter’in bakış açısıyla başladığı için “Bu ne, tüm kitap böyle mi devam edecek?” diye düşündüm. Fakat sonra bunun sadece bir karakterin iç dünyasının karmaşasını aktarmak için yapıldığını fark ettim. Bu aslında hoşuma gitti çünkü bize karakterlerin zihnine çok yakın bir yerden bakma fırsatı vermiş oldu. Peter’in parçalı düşünceleri, hayatındaki kontrol kaybını ve aynı zamanda duygusal boşluğunu çok iyi yansıtıyordu. Benim için Peter karakteri nefretle başlayıp hüzünle bitti. İlk başlarda onu çok yargılasamda sonlara doğru ona karşı olan önyargılarım acımaya dönüştü.
Peter’in kardeşi Ivan ise 22 yaşında bir satranç dehası. Abisiyle taban tabana zıtlar. Ivan sosyal anlamda ve insan ilişkilerinde pek parlak bir tip değilken, Peter dışa dönük ve tanınabilir bir kişilik. Bu zıtlık kitabın ilerleyişinde çok belirgin bir şekilde hissediliyor. Kitap, bu iki kardeşin babalarının ölümüyle başlıyor. Anneleriyle yakın değiller zaten; üstüne üstlük kardeşlerimiz birbirinden de pek hoşlanmıyorlar. Aslında Ivan'ın içinde çoğu küçük kardeşin hissettigi bir yetersizlik ve abisine karşı bir imrenme var diyebiliriz. Ve Ivan karakteri bence abisine karşı çok bencildi. Başlarda bahsettiğim Peter nefreti sonlarda Ivan'a kaydı. Her neyse
Yarın, ve Yarın, ve Yarın
Çok uzun zamandır inceleme paylaşmıyorum ama bu kitabı bitirmek için hiçe saydığım uykum ve gecem uğruna yazmak istedim. Kitap başlarda gerçekten güzel ilerliyordu; fakat sonlara doğru, özellikle yaşanan saçma sapan bir olaydan sonra, işler sarpa sarmaya başladı ve açıkçası kitabın sonunu da beğenmedim. Ama Sam’e kurduğum empati ve ilk başlarda kitabın hissettirdikleri için yüksek bir puan verdim. Ayrıca belirtmem lazım kitap olay açısından yavaş ilerliyor. Ve bitirdiğimde yazara sadece neden diye sormak istedim. Çok güzel giderken ne oldu da böyle bitti? Geri kalan kısım spoiler içerecek.
Sadie:
Kendisini boğmak istemem dışında hiçbir sıkıntım yok. Karakterin aldığı kararlara, girdiği aptal triplere çok sinir oldum. Dov ile olan ilişkisi, Sam’e davranışları gerçekten çok saçmaydı. Kendi hayatındaki tüm sorunları sanki Sam yaratmış gibi onu suçlaması beni delirtti. Sıkıntı ya bende ya Sadie’de ama bence çok bencil bir karakterdi. Takdir ettiğim tek şey, o dönemde erkek egemen bir iş alanında kendini var edebilmiş olmasıydı. (Ve Marx’ı gerçekten sevdiğine zerre inanmıyorum.)
Sam:
Ben Sam’i gerçekten sevdim ve zaman zaman empati de kurabildim. Zaten bacağı yüzünden zorluklarla dolu bir hayatı varken, bir de kayıp üstüne kayıp yaşadı (tabii bir de Sadie’nin aptal triplerini çekmek zorunda kaldı). Annesi, Marx, dedesi… Sam’e sinirli olduğum tek nokta, Marx’a karşı olan nankör tavırlarıydı; ama o kadar da olsun artık.
Marx:
Bu karakter gerçekten herkesin hayatında sahip olmak isteyeceği bir arkadaş ve insandı. Ve kesinlikle ama kesinlikle bu sonu hak etmemişti. Marx, Sam’den de Sadie’den de daha iyi arkadaşları hak ediyordu.
Ve son olarak, kitap yaş aralığı olarak biraz daha 17-18 olabilir, bazı bölümlerden dolayı.
Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim
Öncelikle belirtmek lazım ki Harper Lee muazzam bir yazar ve ben onun bu kitabını okumuş olmaktan çok mutluyum.
Bu kitap "Bülbülü Öldürmek" kitabının devamı niteliğinde. Karakterimiz Jean Louise Finch ilk kitapta küçük bir çocukken bu kitapta artık bir yetişkin. Çok fazla spoiler vermeden kısaca fikirlerimi söylemek gerekirse ben ilk kitabı daha çok beğenmiştim ve bana daha çok dokunmuştu . Hem karakterin çocuk olması hem de verilmek istenen mesajın çekiciliği beni daha çok etkilemişti. Ben belkide bu kitaptada o çocuksu ruhu beklemiştim.
Her ne olursa olsun kitap genel hatlarıyla güzeldi. Benim nacizane önerim bu kitabı okumanız ama çok büyük bir beklentiye girmeden.
Siyah LaleEdebiyat & Roman
Bu kitap en sevdiğim klasikler arasında. Anlatımıyla, vermek istediği mesajla harika bir roman. Bazı yerlerinde sıkılmama rağmen kitap genel olarak güzeldi.
Yeni klasik okumaya başlayacak olanlar için ideal. Karakterlerin temsil ettikleri duygular mükemmel bir dille anlatılmış. Kıskançlık, kindarlık gibi duygular iki Lale yetiştiricisinin arasındaki olaylarla eleştiriliyor. Özellikle kullanılan dil ve üslup benim çok hoşuma gitti.
Okunmasını tavsiye ederim.🩵🩵
Kayıp KahramanFantastik Bilim Kurgu
Bence kitap bugüne kadarki en iyi mitolojik romanlardan biri. Hem eğlenceli ve komik hem de merak uyandırıcı. Yani ilk olarak şunu belirtmek gerek bu kitabı okuduğunuza pişman olmayacaksınız.
Ben bu kitapta ve devam kitaplarında özelikle karakterleri çok sevdim. Kitabın tüm ana karakterlerinin gözüyle olayları okumak ayrı bir zevkti.
Kitabın tek eksisi savaş sahneleri biraz eksik kalmıştı. Daha ayrıntılı olabilirdi. Ama yinede bu kitap bence mükemmel bir fantastik dünya seriyor okurların önüne. Ayrıca ben bu kitap sayesinde yunan mitolojisi hakkında çokça bilgi de edindim.
Son olarak bu kitabı okumaya başlamadan önce Percy Jackson Ve Olimposlular adlı serisini okumanızı tavsiye ederim. 🩵