Masmavi gökyüzünde adını anarım sessizce izini bulurum her yıldızda, her yağmurda, her bulutta
nerde olursan ol hissederim seni esen bir rüzgâr bile taşır adını sevgiyle
Necati Cumalı, Susuz Yaz kitabında gerçekçi köy hikâyelerini toplamış. Toprak, su davaları, çekişmeler, cinayetler, sömürü, öç duyguları anlatılıyor. Kitaptaki hikayeler;
"Susuz Yaz
Öç
Dağlı ile Muharrem
Bıçak
Katil
Gülsüm kıza ağıt
Esma ile İsmail
Selim'i Anarım"
Susuz Yaz, Ege’de bir köyde geçen bir hikayedir. Suyun hayati önemini ve su üzerinden ortaya çıkan güç mücadelesini anlatır. İki kardeşten biri (Osman), arazisinden çıkan suyu köylülerle paylaşmak istemez ve suyun önünü keser. Bu durum hem köylüyle hem de kardeşiyle çatışmasına yol açar. Olaylar giderek büyür; hırs, kıskançlık ve iktidar tutkusu trajik sonuçlar doğurur.
1963 yılında Susuz Yaz sinemaya uyarlanmıştır. Film, yönetmenliğini Metin Erksan’ın yaptığı ve başrolünde Hülya Koçyiğit’in yer aldığı yapımdır. Film, Berlin Film Festivali Altın Ayı kazanarak uluslararası başarı elde etmiştir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
10/10
2026 38. kitabı
Öğretmenlik Sanatının İzinde 
Bekir Dilekçi
112 sayfa, üç ana bölümden oluşan bu kitap, alt başlığı olan “eğitim yazıları” ifadesinin de açıkça gösterdiği üzere, eğitimle ilgili denemeler, fikirler ve tavsiyelerden oluşuyor. Her yazı ortalama üç-dört sayfa civarında, dili son derece yalın, okuması keyifli ve yormayan bir kitap. Bir gün içerisinde çok rahatlıkla okunabilecek bir kitap, ben sindire sindire on saatlik bir sürede okudum. Kitabı bir okur olarak, her ne kadar fiilen öğretmenlik yapmasam da öğretmen kimliğimle, bir yazar gözüyle, hem de göğsümde taşıdığım Türklük ve Müslümanlık şuuru ile her satırını dikkatle okuyarak değerlendirdim. Birinci bölüm “Eğitim Ufku” başlığını taşıyordu ve bu bölümde iyi bir öğretmenin vasıfları, iyi öğretmenin nasıl olunacağı, zorunlu eğitimin doğurduğu sorunlar, ülkemizdeki üniversite bolluğu, ara mesleklerin giderek yok oluşu ve diplomalı işsizler ordusunun durumu ele alınıyordu. Zorunlu eğitim karşıtı biri olarak, daha önce bu konuda yazı yazmış ve özellikle ara mesleklerin kaybolması, meslek liselerinin geri plana itilmesi gibi meseleleri dile getirmiş biri olarak bu bölümde yer alan düşüncelerin benim görüşlerimle büyük ölçüde örtüştüğünü görmek beni ayrıca mutlu etti. Kendi düşüncelerime yakın fikirleri okumak bana iyi geldi ve bu sebeple kitabın birinci bölümünü çok sevdim. İkinci bölüm “Sınıfta Eğitim ve Yönetim” başlığını taşıyordu ve yaklaşık yirmi beş sayfadan oluşuyordu. Bu bölümde öğretmenin sınıf içinde nasıl bir duruş sergilemesi gerektiği, öğrencilere karşı nasıl davranması gerektiği, sınıf yönetimi, ölçme ve değerlendirme gibi konular ele alınıyordu. Bu bölümü okurken adeta formasyon dönemimde aldığım derslere geri döndüm. Sınıf yönetimi ve
Puan vermedi
evet çok uzun ve evet aylarca okudum ama asla pişman etmez hastalandığı kısımda gerçekten ben de hasta hissettim bu nasıl duygu geçirmektir helal olsun bir de her marmaray bekleyişimde tren yaklaşırken onu anarım…
Kitabın içeriğine diyeceğim hiçbir şey yok, Türk adetlerine göre gömülen son Tigin Süleyman Paşa’yı rahmetle anarım.
Kitabın üslubuna gelecek olursak kendi açımdan zorlandığımı söyleyebilirim. Fazlasıyla zorlama tamlamalar ve yazım yanlışları okumamı bir hayli zorlaştırdı. Şikayetten ziyade serzeniştir benimkisi, yoksa bu eseri ortaya koyanlara söz söylemek haddimize değildir. Süleyman Paşa’nın tanıtılması için giriştikleri bu kutlu görevden ötürü büyük saygı duyuyorum.
Olimpiyatların Gölgesinde Cinayet: Devlet, Beden ve Suç
Türkçeye tercüme edilen son kitabı hakkında da bir iki kelâm edelim. Bunun ilk baskısı 2003'te yapılmış. Geçen ay (Ekim-2025'te) Alfa yayınları, Mehmet Gürsel'in tercümesiyle dilimize kazandırdı. Bundan sonra serinin iki kitabı daha var. Onlar da çevrildiği zaman incelemeye alırız.
Kısa da bir not ekleyeyim. Çin Polisiyesi Serisi olarak adı geçse de, kanaatimce polisiyeden daha fazlası. Bendeniz, açıkçası Polisiye denince A. C. Doyle, Agatha Christie, Edgar A. Poe, Dashiel Hammet gibi isimleri anarım hep. Fakat bu modern polisiyeler, artık polisiye olmanın da ötesinde. Hibrit bir tür. Gerçi polisiyenin de bir çok alt türü var. Ama bunlar öyle değil. İçinde istihbarat, gerilim, (hatta bir önceki kitapta tıbbî gerilim türü de belirgindi), gizem, soruşturma vs. türleri de barındırıyor.
Neyse, lafı uzatmadan konuya geçeyim.
Koşucu, bence serinin Çin toplumuna yöneltilmiş kapsamlı bir eleştiri hâline geldiği noktadır. 2008 Pekin Olimpiyatları arifesinde geçen roman, ulusal gururun, doping skandallarının ve sistem baskısının iç içe geçtiği bir atmosferde açılır: bir yüzücü kendini asar, bir halterci sevgilisinin kollarında ölür, ardından başka sporcu ölümleri birbirini izler. Yüzeyde intihar ve talihsizlik gibi görünen bu vakalar, derinde devletin “mükemmel beden” ideali uğruna insanı bir laboratuvar nesnesine dönüştüren karanlık bir mekanizmanın izlerini taşımakta.
Li Yan, Pekin Emniyeti’nin ciddi suçlar biriminin başındaki bir dedektif olarak, giderek politik bir mayın tarlasına dönüşen bu soruşturmanın merkezinde yer alır. Emir-komuta zinciri, örtbas kültürü ve mesleki rekabet arasında sıkışırken, asıl savaşını vicdanıyla verir. Onun yanında –ama bir o kadar da karşısında– Amerikalı patolog Margaret Campbell vardır. Margaret, bu kez soruşturmanın dışında kalmış,