sidar
@anemonsworld
In girum imus nocte et consumimur igni.
Öğretmen
Yüksek Lisans
100 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Üç Karamazov, Üç Farklı DünyaEdebiyat
Karamazov Kardeşler’i dün gece bitirdim. Dürüst olacağım, ilk başlarda biraz sıkıldım kitabın tekdüzeliğinden. Fakat kitap ilerledikçe anladım asıl hikayeye henüz varmadığımı.
Büyük Engizisyoncu bölümünü okudum ve durakladım. Bu beni çok düşündürdü. Hele ki küçük çocuğun yaşadıklarını okurken birçok insanın böyle düşündüğü geçti aklımdan. Alyoşa ve İvan arasındaki bu uçurum nasıl olabilirdi? Alyoşa çocuğun öldükten sonra cennetle ödüllendirileceğini, ona bunu yapanların ise cezalandırılacaklarını söylüyordu. İvan ise her ne olursa olsun o kızcağızın bunları yaşadığını ve bunu hiçbir şeyin değiştiremeyeceğini savunuyordu. Bu ve İsa’nın yeryüzüne inişine dair konuşmalar bu kitabın ne denli önemli olduğunu kavramamı sağladı.
Çok fazla yazacak şey var aslında ama kelimelerimi toparlayamıyorum. Fyodor Pavloviç, Dmitri, İvan, Alyoşa, Gruşenka, Katya, İlyuşa, Kolya ve diğerleri… Bazı bölümler kitapla çok alakasız gibi görünmüştü bana, sonrasında ise her bir bölümün nasıl ustalıkla bir araya getirildiğine şahit oldum.
Karamazov’luk gerçekten kötü müdür? Çocukların hepsinin bir Karamazov olan Alyoşa’ya övgüde bulunmaları nedendir? Yoksa Karamazov’lukta bile iyi bir taraf bulunabilir mi?
Reklam
Şükrü Erbaş ve ŞiirselliğiŞiir
Şükrü Erbaş'ı ilk defa okudum. Fakat o kadar tanıdık bir hisle doldum ki okurken, bu işte, dedim. Bir şiir böyle olmalı ve bir şair böyle aktarabilmeli.
İnanın söyleyecek pek bir şey yok. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Size naçizane bir alıntı yapacağım kitaptan:
"Dağlara dedim ki
Benim acım geçecek mi?
...
Bana dedin ki
Dağlar ne bilsin ölümü
Onlar sadece yaşar"
Pal sokağı çocukları
Ne yazsam da kitabı anlatabilsem inanın bilmiyorum. Sadece bu kitabı bu kadar geç okuduğum için kızıyorum kendime.
O kadar güzel bir kitaptı ki... Nemescek, Boka ve diğerlerinin Arsa'larını kaybetmemek için verdikleri mücadele; küçük Nemescek'in gösterdiği büyük cesaret o kadar duygulandırdı ki beni kitabın sonunda gözyaşlarımı durduramaz bir hale geldim.
Daha da söyleyecek bir şey bulamıyorum. Sadece okuyun, zaten ne demek istediğimi anlayacaksınız.
İki yüzyıl geçmesine rağmen neden hâlâ bu kadar sevildiğini şimdi anlıyorum. O kadar duru ve o kadar sürükleyici ki... Elizabeth ve Darcy, özellikle Darcy okurken en zevk aldığım karakterdi. Birinin gururu, ötekinin önyargıları... Sonrasında birbirleri için yaptıkları... Hayatımda en beğendiğim kitaplar listesine girdi bile. Kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum.
Ben hiçbir zaman eşcinsel ilişkiye karşı olmadım. Fakat bu kitabı beğendiğimi söyleyemeyeceğim ne yazık ki. Sanırım Ayşe Kulin'in yazım tarzı bana göre değil. Aşk basitleştirilmiş gibi geldi bana. Sanki her şey oldu bittiye getirilmiş gibiydi. Kitabın üslubu da edebi değildi. Bir günde bile bitirilebilecek bir kitaptı.
Hele ki baş karakter, İlhami Bey'den hiç haz etmedim. Ama yine de okunabilir bir kitap.
Reklam