(...)
ne unutacak kadar nefret ettin,
ne hatırlayacak kadar sevdin,
yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin, biliyorum.
beni hep bulmamak için aradın.
yanılgımdın,
yandığımdın,
yangındın.
(...)
Kahraman Tazeoğlu
bulut geçti, gözyaşları kaldı çimende
gül rengi şarap içilmez mi bu günde?
bugün bu çimen bizim, yarın kim bilir kim
gezecek bizim toprağın yeşilliğinde.
Ömer Hayyam
(6) aşağılıyorsun, bizzat kendini aşağılıyorsun ruhum!
kendini onurlandıracağın zaman gelip geçiyor. çünkü herkesin tek bir yaşamı vardır ve seninki hemen hemen tamamlandı; kendine saygı duyan biri değil, diğer insanların ruhlarında kendi mutluluğunu arayan birisin.