sanki ömrümde gördüğüm, duyduğum, okuduğum, düşündüğüm ne kadar güzel şey varsa hepsi bir yere toplanmış, sonra da bir insan çehresi olup karşıma gelmişti.
(...)
oldukları gibi
görmüyorsun insanları
olabilecekleri gibi
görüyorsun
kendinden veriyor, veriyorsun
onlar her şeyini çekip alıncaya
ve için bomboş kalıncaya dek
o bir çocuktu
eli yamuk yumuktu
durduk yere kikirder
mışıl mışıl uyurdu
lâkin çocuk öldü
tanrı gördü
katil insandı
suç şeytana kaldı
söyleyin efendiler,
bu çağ kimlere yaradı?
Murat Ali Ersan