Özlüyor musun onu? — Bazen. Bitti mi peki? — O gittiğinde bitti sanmıştım. Bitmemiş miydi? — İnsan sevdiğini değil, ondan kalanları geç unutuyor. Pişman mısın? — Sevdiğime değil. Kendimi bu kadar unuttuğuma... Gelse affeder misin? — Bilmem. Neyi biliyorsun o zaman? — Bir daha aynı yerden kırılmak istemediğimi. Peki şimdi nasılsın? — Dışarıdan iyi. Ya içeriden? — Hâlâ bazı geceler, geçmeyen şeylere alışmaya çalışıyorum...
Tesadüflere inansaydım bu kadar düşünmez ve dert etmezdim sanırım. O halde kendime not: tutarlılıkta anlam ara...anlam yükleme...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Değer
Elimde olsaydı hayatın güzel olduğunu ve her şeye rağmen yaşanmaya değer olduğunu anlatırdım tüm canlılara
Hayata Dair
Müşteri temsilcisi olduğum günden beri hayatımı sorguluyorum… ama maaş yatınca ‘devam’ diyorum. Bu döngü ne zaman kırılır acaba?
Küfür hayata renk katar, anlam verir. Örneğin; bir adam ağzını şapırdatarak yemek yiyorsa ona lütfen kibar yiyin derseniz sizi sallamaz ama kalkarsam o tabağı götüne sokarım derseniz bir daha yapmaz kendine çeki düzen verir.
1000Kitap
Seni mukayese edebileceğim tek bir dengin yok. Rengin var, bunca denksizliğe anlam katan…
Tasavvuf