“Annem de böyleydi , kendini öne çıkarmayışını severdim ve hep onunla olmak isterdim. Sekiz yıl oluyor , öldü diyemiyorum. Her zamankinden biraz daha silikleşti ve geri dönüp baktığımda yoktu “
“Annem daha iyilerine layıksın dediğinde hiç düşünmeden savunuyorum seni. Beni hala seviyor diye haykırıyorum.
Bozguna uğramış gözlerle bakıyor bana.
Kendisinin bile derman olamayacağını bilen her annenin bakışı gibi.“
Sayfa 82
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkes derin bir uykuda burada. İşte orada annem, bir ben yokum yanında. Uyanamadım ki Uyuyakaldım. Bir mezarlıkta bir mezarın yanında yatıyorum. ‘Ben geldim’ diyorum ama duymuyor beni. Yanında duruyorum ama görmüyor. Geç kaldım işte. O gece bir kere geç kaldım. Şimdi hiçbir şeye vaktinde gelemiyor ve kimseye yetişemiyorum…
Sayfa 51 - Nesil Yayınları/Öykü Serisi
"Annem bir tabiat mucizesini bana isim olarak vermişti. Waris, çöl çiçeği anlamına gelir."
.. niye olmadı bu işler be? Niye hiç olmadı?" Neyi kazısam altından annem çıkıyor. İşimi kazıyorum, annem; eşimi kazıyorum, annem...
Annem çok sevinmelerin kadınıydı,
Sıcak yemeklerin.
Başına diktikleri o taş,
Ne zaman dokunsam soğuktur oysa.
Ben okşadığımda ama, ısınır sanki biraz.
