Paul İle Virgine / J.H Saint Bernardin :
Sonunda çarpıcı bir kitap okumayı uzun süreden sonra başardım . Çok tanınmış bir yazar değil Saint Bernardin , hatta hemen hemen kimse bilmez . Ben tanınmamış yazarları okumayı seviyorum , farklı limanlara açılıyor gibi hissediyorum çünkü . İyi ki de okumuşum diyorum . Kitap çok kısa 100 sayfa falan ama bitirince üstümdeki hüznü saatlerce atamadım . Kitabın konusu aslında çok basit , uzun bir ayrılığın beraberinde getirdiği imkansız aşk , toplumsal statüler ve kabile yaşamı . Sanayi devrimi ile gelişen sınıflar arasındaki farklılıklar ve bunun insan tabiatına yansıması .. Evet bunu birçok yazar işledi , imkansız aşklar toplumun her döneminde vardı zaten ama Paul ile Virgine başka benim için . Paul ile Virgine beraber büyüyen iki arkadaş ama zamanla birbirlerine aşık oluyorlar . Virgine teyzesinin yanına gitmek için ailesini ve Paul ‘u bırakıyor çünkü mirastan pay almasının tek şartı bu . İki sene boyunca hiç görüşmüyorlar ama Paul onu her daim bekliyor . Benim kitapta en çok canımı acıtan yer ise Virgine ‘in her mektupta ailesine arkadaşlarına yazmasına hatta evin köpeğini bile unutmamasına rağmen onlarca mektupta Paul ‘un adını bile geçirmemesiydi . Bu öyle bir detay ki beni paramparça etti . Buna rağmen Paul Virgine öldükten sonra yaşamak istemiyor . Hep bir taraf daha fazla seviyor sanırım . Sevgide adaletin terazisi bir tarafa daha ağır basıyor . Kitabın diline gelecek olursak yazar J. J . Rousseau ‘dan çok etkilenmiş hatta felsefesi antroposantrizm ile mutluluğun temel koşullarını arayıp bulmak olduğu için birçok paragrafta felsefenin yapı taşlarını
1932 yılında yazılmış olan kitabın şaşırtıcı tarafı yazıldığı dönemin şartlarından uzak olması ve öngörülerin çağın oldukça ilerisinde olmasıdır. Üretilen yapay refah düzeyi, kurmaca, ayartıcı ve baştan çıkartıcı imgelerle gerçeklikten, tarihten, kültürel ve inanç değerlerinden uzak bir dünya devlet düzeniyle kitlelerin yönlendirildiği bir ortam anlatılmakta. Bunun yanında vahşi bölge olarak adlandırılan elektrik telleriyle çevrilmiş bir bölge karşımıza çıkıyor. Buradaki düzenin dünya devletindeki yaşantının tam aksine aile kavramının olduğu, doğumların normal yolla gerçekleştiği, insanların hala sevgi ile birbirlerine bağlı oldukları, dini inançlarının olduğu bir yaşam biçimi söz konusudur. Kitapta dikkati çeken bir başka konu ise antroposantrizm kavramı yani insanın her şeyin merkezine konulup tanrılaştırılması ve bu şekilde kontrol edilmesidir. Ayrıca Neil Postman "Televizyon Öldüren Eğlence" kitabının önsözünde şunu belirtmiştir: "Huxley bizi sevdiğimiz şeylerin mahvedeceğinden korkuyordu. Bu kitap Orwell'in değil, Huxley'in haklı olduğu düşüncesiyle yazılmıştır." Görüldüğü gibi Postman'da Huxley'in distopyasında yazılanların 20. yy yansımalarıyla haklılığını ortaya koymuştur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rezalet1000Kitap
Puan vermedi
Bir önsöze bu kadar sinirleneceğimi hiç zannetmezdim.
Salt bilgi edinme amacıyla aldığım bu kitaptan, tarafsızlıktan son derece uzak, kendi düşüncesini mutlak doğruymuşçasına belirten yorumlar görmek midemi bulandırdı.
Örnek-1 (Arka Kapak)
‘’Dünya üzerinde hayat başladıktan milyonlarca sene sonra, varlıkların en güzeli, en şereflisi, en mükemmeli olan insan yaratıldı.’’
Varlıkların en ‘’en’’i olan insan tanımlaması ile antroposantrizm (insan merkezcilik) yaparak hafiften ne işler çevireceğimizin işaretini verelim.
Örn-2 (Aynı yer)
‘’İnsanlar yeryüzünde görülüp ve düşünmeye ve hayal kurmaya başladıkları zamanlarda kâinatı ve kendilerini yaratan Tanrıyı aramışlardır.’’
Eee bunda ne var, diyebilirsiniz ilk başta. Şuna dikkat edin: ‘’Tanrıyı’’. Neden büyük harf? Çünkü, tanrıyla kast edilen tek ve belirli bir tanrı. Örnekle açıklarsak, Yunan tanrıları (dikkat edin küçük) vardır ve bir de, örneğin, İslam’ın Tanrısı (büyük) vardır. Demek istediğim şu ki hangi veriye dayanarak tüm insanların o ‘’Tanrı’yı’’ aradığını iddia ediyorsunuz? Burnuma kötü kokular geliyor, devam edelim.
(Ayrıca, cümlede ‘’kâinatı ... aramışlardır’’ yargısı geçer, ne kadar saçma? Oraya araştırmak, keşfetmek benzeri bir fiil koyacaktınız da unuttunuz herhalde.)
Örn-3 (Aynı)
‘’Esasen insan yaradılışı itibariyle yaradanı aramak fıtratında halkedilmiştir. Henüz ilmin ışık tutamadığı ve tarihin kaydedemediği, mazinin o karanlık devirlerinde insan, Tanrısını bazen güneşte, bazen yıldızda, bazen denizde, bazen ateşte aramış ve kendi aklınca bulmuş sanarak temsilî heykelini yapmış, mabedini inşa etmiş ve ona tapmıştır.
Güleceğim aklıma gelmezdi, o ilk cümle anlatım bozukluğundan can çekişiyor. Farklı bir ‘’Bab-ı Âli yüksek kapısı’’ hatası. Hem ‘’insan yaradılışı itibariyle’’ diyorsun hem de yaratılış