Pal sokağı çocukları
"Feri Ats, Arsa'daki bayrağımızı çaldığında, bu sadece bir kumaş parçası değil, onurumuzun çalınması demekti."
Sayfa 29 - Yky yayınları
"El elden üstündür ta arşa kadar."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bereket VersinŞiir
Bu konak eski paşalardan birinin
Bu arsa bir mebusundur.
Bir doktorun bu apartıman,
Bu dükkân benim değil...
Bu çarşıya hükmeden Yahudiler.
Bereket versin
Gökyüzünün tapusu yok,
Herkes bakabilir.
Bulutlara kimse el koyamaz
Hayal kurma hürriyeti var.
Arzın arşa açılan kapısı …Kudüs
Bu Ülke Kimin?
Bu esnada kar lâpa lāpa yağıyor ve iklim kurşunileşiyordu; şeffaf bir kurşunilik ve bu sakin yağış arsayı dünyadan aşılmaz boşluklarla ayırıyordu.
Korsanlar, dünyadan koptuklarını, yepyeni bir âleme göçtüklerini ve bu âlemi yeni baştan kurmakta olduklarını kabul etmişlerdi; fakat pencereler birbiri peşinden açıldılar ve korsanlar, unuttukları isimleriyle çağırıldılar!
- Evden çağırıyorlar, annelerin karşı gelinemez şefkati çağırıyor.
Peki ama bu ülke, keşfin bağışladığı, keşfin bağladığı bu ülke kimlere kalacak? Ve asıl, bu büyüyü yaratan bu ilâh kimlere, kime kalacak? Onu kendilerinden, yaratıcılarından başka kim anlıyabilir; yaratıcılarının kontrolü hattâ diktası olmadan?
Önce Colomb yapıştırıyor kar topunu suratına tam havuçtan burnun üstüne, ve sonra arsa birbirine giriyor: Çığlıklar, kahkahalar; hepsi de vahşi.
Kar çok çok güzel yağıyor. Karşıki arsa Christophe Colomb'unu beklemekte. Oraya ilk defa hangi kahraman ayak basacak, bayrağını dikecek?