Özge
@ascuthbert
Kıyamet kopmasın, her şey hep böyle devam etsin istiyorsunuz, gerçek ortaya dökülmesin, siz ortaya dökülmeyin istiyorsunuz, bunu benim için istiyor gibi yapıp kendiniz için istiyorsunuz. İstiyorsunuz ki doğru bildiğiniz iki cihanda doğru olsun, siz buranın mamurları oranın müsteşarları olun. Hem de burada seni işe sokan orada da şefaat etsin, "Bizden, bizden." desin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkeste olan kimsenin olmaz oldu. Ah "bilgiyi çoğaltın, yayın" sözü füsus şerhlerini, psikiyatri kitaplarını, hadis kitaplarını basıp basıp etrafa, kaldırımlara döke saça yaymak olarak anlaşılırsa, kaldırımlar da şeyhler, şeyhalar, fakihler, psikanalistlerle dolar elbet. Dinsiz kalmadı, hepsi mutasavvıf oldu, güldeste okuyan müctehid oldu, bunları lüzumsuz bulan postnişin oldu, deli kalmadı hafif nevrozlu, psikoz ipini elinde tutan sanatkâr oldu. Olan, oldu bitti doğru yolda olana oldu. Herkesin hikâyesini dinlemeye, herkese ayrı ayrı hayran kalmaya mecbur oldu, kendini onların yanında yavan bulmaya, sonradan olmanın sonraki her hâlinde bir kıymet bulmaya, nasıl keşfedildiği, lütfa mazhar olunan hâllere hasret duymaya mecbur oldu. Elli yaşlarında ezan duyana, buna yeni dikkat edene "Hay mübarek," demeye, bu sese piyanoda hicaz makamından eşlik edene "Zaten deniyor ki, çoğu öncekilerden, az bir kısmı sonraki kuşaklardan olacakmış, demek bu piyanolular sonraya dahil," demek zorunda kaldı. Aslında demedi de bu son kuşak kendi ağzıyla bunu deyip, "Böyle diyorlar," diye diye sözü anonimleştirdi. Ezanın hicazını, dilkeşhaveranını bilmeyen ama çağrıya uyan şaştı kaldı. Ömür boyu azan, büyük günahkar olmadan aziz olunamayacağını hep düz yolda gidene öyle bir iğneyle batırdı ki günahkar olunamayan geçmiş peki neye yarar oldu?
Devir öyle bir devir ki insan kalkıp da "Şuyum," diyemiyor, iyi bir şey zannedip "Ben de." diyorlar. Şöyle gönül rahatlığıyla bir içimi döküp "Yahu ben şizofrenim galiba," desem "Aa devir şizofreni devri kim değil ki, sen beni bilsen!" diyorlar.
-Rezil zelil olmadan şu dünyadan geçip gidene kahraman gözüyle bakılmalı.
-Öyle, kolay gibi görünüyor ama başka bir sürü olmaz zannedilen oluyor da bu olmuyor, demek asıl güçlük bu.
Emniyet ve sıhhatteydi ama şükrünü çok kimse gibi yerine getiremeyenlerdendi. Bir gün, o en kötü gün, yakınlarını kaybettiğinde, bir başına kaldığında, şimdi olağan, hatta sıkıcı saydığı şeyler şu dört bardak, dört tabak, dört çatal, hafif burkulmayla dinlediği müzik, beraber seyrettikleri diziler... her şey ateş olup içinde yanacaktı.