Kitap XV.Louis döneminde fransa iktidarında söz sahibi olan madame de prie'nin gözden düşüp kral tarafından herkesi kapısında kuyruğa sokan yetkilerinin alınarak o şatafatlı, bol aşıklı, görkemli hayatından sürgün edilmesini ve sürgün sırasında yaşadıklarını, akli dengesini yitirmesini ve ilgiyi yeniden üzerine çekmek için yaptığı akıl almaz bir planı konu ediyor. Kafese kapatılmış vahşi bir hayvan gibi içsel yalnızlığının hapishanesinde dolaşıp duran ve pencereden dışarı bakıp gelmeyen bir şeyi gözleyen bayan de prie. Elbette farklı olan bir şey vardı ve bu da ona acı veriyordu. Bir hiç olduğundan bu yana insanlar ona daha dostça davranıyorlardı; hem sıcak hem de soğuktular. Kadınlar artık ona imrenmiyor, iğneleyici sözler söylemiyorlardı, erkekler de çevresinde pervane olmuyorlardı.Onunla birlikte gülüyorlar, ona iyi bir arkadaşlarıymış gibi davranıyorlardı; ama yalandan seviyormuş numarası yapmıyorlar, yalvarmıyorlar, yağcılık yapmıyorlar, düşman da olmuyorlardı.Bütün bunlar ona güçsüz kaldığını hissettiriyordu.