Sinekli Bakkal /İnceleme/Edebiyat
Puan vermedi·475 syf.·
2026 131. kitabı
Halide Edip Adıvar’ın Doğu ile Batı arasındaki o devasa medeniyet çatışmasını bir mahallenin dar sokaklarına, ahşap evlerine ve insan hikayelerine sığdırdığı anıtsal eseri Sinekli Bakkal, II. Abdülhamid döneminin o baskıcı atmosferinde saray aristokrasisi, tekkelerin mistik felsefesi ve halkın saf kültürü üzerinden muazzam bir Türkiye panoraması çizen köklü bir kültürel röntgendir. Romanın kalbinde atan Rabia, geleneksel Doğu müziğini ve kadının dirençli gücünü şahsında birleştirirken, onun İtalyan müzisyen Peregrini ile olan ilişkisi sıradan bir aşk hikayesi olmanın çok ötesine geçerek iki farklı dünyanın estetik ve felsefi bir sentezine dönüşür. Kendi edebi penceremden bu çok katmanlı mahalleye sızdığımda ise, bu eseri sadece tarihsel bir dönem romanı değil, bugün bile içinden çıkamadığımız o kimlik arayışımızın en dürüst aynası olarak okuyorum; çünkü bana göre Halide Edip, Doğu’yu körü körüne yüceltip Batı’yı şeytanlaştıran ya da tam tersi geçmişini tamamen reddeden o sığ aydın kompleksini bu romanda yerle bir etmiştir. Yazarın mahalle ölçeğinde kurduğu o mikro kozmos, aslında kendi köklerinden kopmadan dünyayı kucaklayabilmenin, yani "kendin kalarak" zenginleşmenin mümkün olduğunu gösteren muazzam bir felsefi reçetedir; nitekim kitabın kapaklarını kapattığınızda, kulağınızda bir ramazan ilahisinin huzuru ile bir Batı klasiğinin tınıları birbirine karışırken asıl medeniyetin ihtişamlı saraylarda değil, insanı insan kılan o kadim hoşgörüde ve kültürel sentezde saklı olduğunu çok derinden kavrıyorsunuz.
Aşk, derler ya, önce şükürle başlar; sonrası artık sevdiğinizin o koca yüreğine, insanlığına kalmıştır... İşte tam da böyle zarif, böyle derin bir hissiyatla açılış yapıyor "KUMDAN YÜREK".
Reklam
Yağmurun toprağa düştüğü an Petrikor..
Eserde bir “Adam” ve bir “Kadın” var. İsimleri yok. Karakterler bu şekilde ilerliyor çünkü hissettiğiniz satırlarda kendinizi bulmanız, kendi isminizi yerleştirebilmeniz adına. Bu seçim kitaba çok büyük güç katıyor: Okuyucu kendini kolayca yerlerine koyabiliyor.
Hikâye bir ofis ortamında başlıyor, kadın ve adamın arasında güçlü bir çekim oluşuyor. Ama kitap olaylardan ziyade duygulara, iç çatışmalara, suskunluklara ve yarım kalmışlıklara odaklanıyor. Gökyüzü-yeryüzü metaforları, Lapis ve Oasis gibi gezegen imgeleri üzerinden insan ruhunun kozmik boyutunu anlatıyor. Aşk burada sadece iki insan arasında değil; varoluşsal bir çekim, aidiyet arayışı ve yokluk ülkesi'ne yapılan yolculuk gibi işleniyor.
Kadın ve adam birbiri için hissettiklerini anlamlandırırken Lapis ve Oasis gezegenlerinin çekim alanları bazen yaklaştı bazen uzaklaştı. Her gezegenin kendine ait bir karakteri, bir ruh mührü vardı: kimi ateşten doğmuş, kimi rüzgarın sırrını taşıyor, kimi karanlığında gölgesindendi, kimi ışığın kendisiydi.
Hayatta hissettiğimiz duygu durumlarını, ikili ilişkileri, gururu, inadı, yalnızlığı, hüznü her duyguyu barındırıyor Petrikor içerisinde. Okurken sakinlik hissi ile birlikte çoğu kısımlarda hayatın içerisinde inişli çıkışlı yaşadığımız duygu durumları oldukça samimi tanıdık geldi ve çabuk okuyabileceğiniz hislere, duygulara dayalı bir eser.
Ismini görünce hemen almak istedim çünkü kızımın adı Elzem. Aşk hikayesi, dizi tadında ilerleyen araya klişeler serpistirilmis bir kurgu. Mahalle, samimiyet ve dozunda düzeyli bi Aşk hikayesi aslında. Dizi izlemeye zamanım ve tahammülüm olmadığı için bu tarz bir iki günde bitirebileceğim sıcacık kitapları seviyorum ve tercih ediyorum.
Farklı kültürlerde, çok farklı mahallelerde yetişmiş iki genç Ayten ve Akın. Hayat onları bir noktada birleştirdi. İki farklı dünyanın insanıydı onlar. Akın kendine bile itiraf edemezken, duygularını kabullenemezken içi yangın yeriydi. 1980 de bir mahallede, geçmişinden kaçan Akın, başka dünyalardan haberi olmayan, o mahalle hayatından başka hayatlar bilmeyen, sıkıntılı bir aile hayatı yaşayan Ayten. Arkadaşlıklar, komşuluklar, mahalle halleri. Bir diğer yanda zengin hayatlar, yalılar, aile sırları, sosyetede isim yapmış insanlar. Hayat iki tarafı da çok zor yollardan geçirmiş ve bir mahallede karşılaştırmış. Çok güzeldi ama bazı şeyler biraz mantık dışı yazılmış
!!!SPOİLER!!
İlk kitapta Bebeği beş gün önce doğan bir kadın tek başına arabaya binip nasıl ve neden bi yere gidiyormuş, daha yeni doğum yapmış sonuçta bunu açıklamadılar
Akının annesi İtalyandı ama adı semiramis nasıl olmuş bunu burada değil devam kitabının sonuna doğru öğrendim ama kitap boyu ne alaka bu isim dedim.
İlk Kitap bitti ama Ayten hiç neşeyi arayıp evdeki durumları sormadı o kadar olayın içinde onu bekledim ama
Devam Kitabında Neşe eve gelince ailesine dair bir şeyler öğrendi, bunu kendisi Neşeyi arayıp öğrenmeliydi çünkü olaylar çok ciddi seviyedeydi
Sabahattin Ali en sevdiğim Türk yazarların başında gelir. Birçok eserini severek okumuştum. Değirmen kitabını da okuduğum eserleri arasına ekleyebilirimm
Kitap 16 farklı hikayeden oluşuyor. Klasik Anadolu öyküleri ; aşk, sadakat, mücadele konuları anlatılmış. Bazı hikayeleri okurken sıktı diyebilirim. Bazı hikayelerini ise çok beğendim. Kitaba adını veren Değirmen hikayesi gibi. Bir insanın bir insanı bu kadar sevebilmesi çok güzel anlatılmıştı.
Sanırım hikaye türü olarak okumak da bana pek sürükleyici gelmiyor. Bu yüzden diğer eserleri kadar iz bırakamadı ben de. Sabahattin Ali’den hiç eser okumadıysanız ilk olarak :
•Kuyucaklı Yusuf
•Kürk Mantolu Madonna kitabına şans verebilirsiniz.
Hikaye türünden ise Değirmen kitabını tavsiye ederim. Okuyacaklara keyifli okumalarrr
Reklam
Reklam