Rambo - İlk Kan" filmi 1982 yılında gösterime girmiş; sadece Amerika'da değil, tüm dünyada çok fazla izlenince dört devam filmi daha çekilmişti. Filmin resmi hasılatı yaklaşık 1 milyar dolar olmuştu. Bilgisayar oyunları, kitaplar, tişörtler, başta "Rambo bıçağı" olmak üzere aksesuarlar, korsan vs. ile filmin oluşturduğu sektör birkaç milyar doları aşmıştı.
Ne anlatıyordu Rambo? Bütün dünyada neden bu kadar izlendi? İçinde kan, gözyaşı, aşk, macera, şiddet, güç, cesaret, intikam her şey vardı. Eğlenceliydi. O kadar mı? Tabii ki hayır. Aynı zamanda öğreticiydi. Amerikan askerinin ne kadar güçlü, dayanıklı, iyi eğitilmiş, bilgili, donanımlı, fedakâr, vatansever ve yenilmez olduğunu öğretiyordu. Amerikan ordusu sadece ve sadece bir Amerikan askeri tarafından zorlanabilirdi. Tek bir Amerikan askeri bile bir ülkeyi, örneğin Afganistan'ı dize getirebilirdi. Bırakınız ABD ordusunu, tek bir ABD askerini bile yenebilmek mümkün değildi.
1982'den 2019'daki "Rambo - Son Kan" filmine kadar her beş filme de ABD dışında dünyanın hemen her ülkesinde insanlar hem para ödemiş hem de ABD'nin nasıl yenilemez olduğunu bile isteye idraklerine kazımışlardı.
ABD hem film çekip para kazanıyor hem de küresel ölçekte çok verimli ve başarılı biçimde propagandasını yapıyordu.
Gözlerinde görebiliyorum. Ben ne kadar sana aitsem sen de o kadar benimsin. Gitmene asla izin vermeyeceğim. Moya zhenshchina. (Benim kadınım)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Memede olan olmuştu. Gözüne uyku girmiyordu. Düşüncelere kaptırmıştı kendini. Düşünceler kafasına akın ediyordu. Düşünüyordu artık. Dünya kafasında büyümüştü. Dünyanın genişliğini düşünüyordu. Değirmenoluk köyü bir nokta gibi kalmıştı gözünde. O kocaman Abdi Ağa, karınca gibi kalmıştı gözünde. Belki de ilk olarak doğru dürüst düşünüyordu. Aşk ile şevk ile düşünüyordu. Kin duyuyordu artık. Kendi gözünde kendisi büyümüştü. Kendini de insan saymaya başladı. Yatakta bir taraftan bir tarafa dönerken söyledi. "Abdi Ağa da insan, biz de..."
Sevdim işte, seviyorum. Yürüdüğü mesafeyi , gözlerinin çukurundaki cenazeyi, ruhundaki ölüyü bile seviyorum ama ruhu ölü olsaydı ben bu kadar hayat dolu olmazdım, bunu biliyorum. Sevmeyecekti beni biliyorum;onu sevdiğim gibi sevmeyecekti. Olsun, lakin ben sonbahar insanıyım. Çok yaz bekledim. Yine olsa yine beklerim.
Zararsız yemin ederim zararsız bir sevgi benimki . Diyorum ya ;içimde seviyorum ben çünkü içimde kimse göremez onu. O buna değer. O her şeye değer.
Gecelerden bir gece uyanırsan apansız
Uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse
Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız
Ve bir gün kabrimde bir kara gül biterse
