𝙷𝙰𝚃𝙰
𝙾𝚏-𝙲𝚊𝚖𝚙𝚞𝚜 𝚂𝚎𝚛𝚒𝚜𝚒 1
Herkese selamlar...
Bugün sizlere severek okuduğum seriden ikinci kitap ile geldim.
Ahhh Of-Campus evrenine gerçekten bayıldım.
İyi ki de hemen bir ardından iki okudum.
Seriyi peşpeşe okumaya kararlıydım ve öyle de devam ediyorum.
Hele ki uzun zamandır bu tarz okumayınca güzel de olunca elimde varken neden bekleyim ama değil mi?
Dizisi de şu aralar epey popüler ama ben kitapları ile kalırım o keyfi ve tadı üst seviyede bırakırım fikrimde hala kararlıyım
Evet serimiz yetişkin içerikli.
İlk kitapta daha az seviyede olsa da bu kitapta baştan sona vardı.
Ama diğer kitapta olduğu gibi alt metinde de oldukça güzel noktalara değinmişti yine kalbimi kazandı.
Siz de okuyunca o detayları bulacaksınız.
𝙹𝚘𝚑𝚗 𝙻𝚘𝚐𝚊𝚗 𝚟𝚎 𝙶𝚛𝚊𝚌𝚎 𝙸̇𝚟𝚎𝚛𝚜 𝚒𝚕𝚎 𝚝𝚊𝚗ı𝚜̧ı𝚗!
John ahhh o her kızı bir bakışı göz kırpışı ile tavlayacak bir erkek.
Ve tabi ki hokeyin de yıldız oyuncusudur.
İşler onun için aşk konusumda karışıktır.
Hey hadi ama adamım en yakın arkadaşının kız arkadaşına aşık olamazsın!
Evet tabi ki olmaz.
Bizim şapşik oğlanın isteği başkadır.
Ama bunu anlaması için de işleri bir güzel batırması gerekir.
Ehh bu hemen hemen bir yılına mal olur.
Ailesi ile de olan problemlerin üstesinden gelip ve aynı zamanda hem aşkı bulup, hem de hayallerine kavuşacaktır.
(Eeee ayrıntılar kitapta)
Grace İvers son derece kendi halinde ve henüz ne aşkı bulmuş ve ne de bir erkek bedeni keşfetmiştir.
"Yaşayanların dünyasında garip oluyorsun; o kadar ayrısın ki, ne lüzum var aramızda dolaşmana? Kendimizden çektiğimiz yetmiyor mu?"
Huzur ilk defa Cumhuriyet gazetesinde, 22 Şubat-2 Haziran 1948 tarihleri arasında tefrika edilmiştir. Daha sonra 1949'da Remzi Kitabevi tarafından tekrar basılmıştır. Bu kitap, yazarın üzerinde en çok çalıştığı eserlerinden biri olmuş. Bazı karakterler sonradan eklenmiş, bazı sahneler çıkarılmış. Üzerinde en çok düşünüp yazdığı eserlerden biri olan bu roman dört kısımdan oluşuyor: İhsan, Nuran, Suat ve Mümtaz.
Kitabın girişi, Mümtaz'ın İhsan'a doktor bulmak için dışarı çıkmasıyla başlıyor. Sonrasında ise yazarın diğer eserlerinden tanıdığımız karakterlere de rastlıyoruz. Behçet Bey ile Nurhayat Hanım, hem Mahur Beste hem de Sahnenin Dışındakiler ile bağlantı kuruyor. Eser, II. Dünya Savaşı'nın atmosferini de işliyor, en azından bunu güçlü bir şekilde hissettiriyor.
Gelelim konusuna. Kısaca anlatmaya çalışacağım ama ne kadar kısaltabilirim bilemiyorum tabii. :)
Konusu şöyle: II. Dünya Savaşı'nın başlamasına bir gün vardır. Mümtaz, dokuz gündür hasta olan amcasının oğlu İhsan'a hastabakıcı aramaktadır. Mümtaz'ın babası Rumlar tarafından öldürülünce annesiyle birlikte İstanbul'a gelir. Annesi de burada vefat edince, kendisinden 23 yaş büyük olan İhsan'ın yanına gönderilir.
İhsan, yurt dışından yeni dönmüş ve Galatasaray Lisesi'nde tarih dersi vermektedir. Macide ve İlyas ile birlikte yaşayan Mümtaz, özellikle İlyas'ın etkisi altındadır. Olaylara bakışı, yorumlayışı ve görmüş geçirmiş hâli Mümtaz'ı derinden etkiler. Bu yüzden İhsan'ın hastalığı da onu bir o kadar üzer.
İhsan'ın anlatıldığı ilk bölümde Mümtaz, ona doktor bulmak için evden çıkar. Bu bölüm hem İhsan'ın hastalığının verdiği üzüntüyle arşınladığı Beyazıt ve Eminönü
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nefes Nefese
“Ayşe Kulin’in Nefes Nefese romanı, II. Dünya Savaşı’nın karanlığında hayatta kalmaya çalışan insanların hikâyesini anlatırken beni en çok Türk diplomatların rolüyle etkiledi. Açıkçası, savaş yıllarında bazı Türk diplomatların Avrupa’daki Yahudilerin kurtulmasına yardım ettiğini bu kitap sayesinde öğrendim.
Roman boyunca korku, umut, aşk ve hayatta kalma mücadelesi iç içe ilerliyor. Bir yandan Nazi zulmünden kaçmaya çalışan insanların çaresizliğine tanıklık ederken, diğer yandan insanlığını kaybetmeyen insanların cesaretine hayran kalıyorsunuz.
Tarihi olayları kurgu ile harmanlayan Ayşe Kulin, okuru yalnızca bir hikâyenin içine değil, savaşın tam ortasına götürüyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda en çok kalan şey ise savaşın ne kadar acımasız olduğu kadar, insanların birbirleri için göze alabildikleri fedakârlıklar oldu.
Bazen bir kitap sadece bir roman değildir; unuttuğumuz ya da hiç bilmediğimiz tarihî gerçekleri de hatırlatır. Nefes Nefese benim için tam olarak böyle bir kitaptı.”
"FİGARO'NUN DÜĞÜNÜ"
"İntikam, oh, tatlı intikam
Onurlu bir adam için bir ferahlıktır;
Utanç ve onursuzluğu unutmak,
Alçaklık ve adiliktir.
Zarif ve esprili, keskin ve nükteli,
Her zaman eleştirel ve her zaman politik,
Evet, yapabilirsin...
Dava önemlidir! Ama inan bana, onu mahvedeceğim.
Ve tüm yasaları çarpıtmalıysam,
Ve tüm kayıtları gözden geçirmek zorundaysam,
Entrikalarla ve müdahalelerle,
Başarısız olunamaz, zafer benimdir.
Ve eğer tüm yasaları ben yaparsam..."
Figaro’nun Düğünü, sahnelendiği dönemde pek çok kişiyi güldürmekten çok tedirgin eden bir opera. Mozart’ın başyapıtı, bestelendiği 1786 yılında “tehlikeli” damgası yemiş, hatta İmparator II. Joseph’in sansüründen geçmekte zorlanmış.
Bu neşeli aşk oyununu bu kadar kışkırtıcı yapan neydi?
Soyluların âhlaki çöküşü sergileniyordu. Kont sadakatsiz, kibirli ve halkının haklarını hiçe sayan biri olarak resmedilmişti.
Alt sınıftan karakterler akıllı, becerikli ve âhlaki üstünlüğe sahipti.
Feodal haklar (soylunun gelin üzerindeki “ilk gece hakkı”) alaya alınıyordu.
Kont’un uşağı Figaro, güzel Susanna ile evlenmek ister ancak efendisi Kont Almaviva, eski feodal hakkını kullanarak gelinle ilk geceyi kendisi geçirmeyi planlamaktadır. Figaro ve Susanna, zekâlarıyla Kont’u alt etmek için çevirmedikleri dolaplar kalmaz.
Opera tarihinde kadınlar hep birbirinin kuyusunu kazır. Burada değil tam aksine. Kontes ve Susanna rakip değil, müttefik. Biri eş, biri hizmetçi. Aralarındaki statü farkı dağlar kadar. Ama el ele verip Kont’a oyun kuruyorlar.
En sevdiğim sahne burası oldu. Kontes diyor ki: “Gel kocama ders verelim.” Susanna “Olur” diyor. İntikam için değil, saygı için. Kadın dayanışması 250 yıl önce yazılmış.
Kont karısını aldatıyor. Kontes öğreniyor. Modern bir dizi olsa bavul toplanır, kapı çarpılır. Ama Kontes öyle
Sarah Jio, Yağmur Sonrası (The Last Camellia) adlı bu gizemli ve romantik romanında, II. Dünya Savaşı'nın gölgesindeki 1940'lar ile günümüz arasında köprü kuran bir aşkı ve İngiltere'deki görkemli bir malikanenin bahçesinde saklanan karanlık bir sırrı konu alır. Yazar; dünyanın en nadide çiçeği olan "Pembe Kamelya"yı bulmak için geçmişini geride bırakan Flora ile yıllar sonra aynı malikaneye yolu düşen Addison'ın kaderlerinin nasıl kesiştiğini anlatırken; ihaneti, derin aile sırlarını, pişmanlıkları ve küllerinden doğan umutları sürükleyici, duygusal ve atmosferik bir dille işler.
Ahmet Hamdi Tanpınar, Huzur adlı bu anıtsal ve senfonik romanında, II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden hemen önceki günlerde, İstanbul'da Mümtaz ile Nuran arasında yaşanan derin ve melankolik aşkı konu alır. Yazar; Mümtaz'ın iç dünyası, aşk acısı ve geçmiş travmaları üzerinden Doğu-Batı sentezini, Osmanlı'nın köklü kültür mirasını, Türk musikisini ve İstanbul'un estetik ruhunu işlerken, modernleşme sancısı çeken bir toplumun kimlik krizini ve insanın iç huzuru arayışını muazzam bir edebi derinlikle aktarır.