Siz birçok şeyi nasıl öğrendiğinizi bile hatırlayamazken o belki de "su" diyemediğini ve bunun için ne çok uğraşıldığını, kendisi ise bunu nasıl diyebileceğini öğretebilecek kişiye gereksinim duyduğunu yıllarca silemeyecektir zihninden ...
Annelik doğaçlama gelişen bir süreç olsa da hayata olumlu pencereden bakmayı bilerek yaşamak kişinin kendi seçimimdi ve ben bunu seçeli çok olmuştu. Bu yüzden o dönemlerde en çok tepki gösterdiğim şeylerden biri de "Bu senin sınavın " cümlesiydi. İnançsız biri değilim asla ama bu dünyaya sadece sınav için geldiğimizi hiç bir zaman kabul etmedim. Başımıza gelen her olayın altından kalkmak için sonunda mutlaka bir ödül mü beklemek gerekiyordu? Olayın kendisi ödül olamaz mıydı? Bunları düşünmeden, yaşadığımız her şeye sınav gözüyle bakılmasını aklım almıyordu.
"Bu hastalığı gider , ey insanların Rabbi! Şifa ver , çünkü şifa verici sensin . Senin vereceğin şifadan başka şifa yoktur. Öyle şifa ver ki hiçbir hastalık bırakmasın. "