İnsan -her ne kadar yaratıklar silsilesinde yüce bir yer işgal ederse de- zaaf ve noksandan hâli değildir. Bu fânî hayat, aslı-faslı olmayan az bir zaman içinde kaybolup giden mânasız bir hayalden ibarettir.
'Bana anlatabilirsin," dedim, gözleri bana döndü. "Ben seni dinlerim."
"Dinler misin?" diye sordu ve geçmişteki o anılar bıçak çekerek karşıma dikildi.
"Dinlerim," dediğimde sesim titredi. "Artık dinlerim, Korel. Söz veriyorum, dinlerim."
"Peki ben kaç kez sana anlatırım, Minel?" diye sorduğunda, kalbime bıçak saplasaydı daha az canım yanardı.