“Ev alma, komşu al derler ya... Peki ya o komşu bu dünyaya ait değilse?"
Bugün sizi Türk edebiyatının en nevi şahsına münhasır, en absürt ve en sıcak fantastik dünyalarından birine götürüyorum! 
Sezgin Kaymaz’ın kaleme aldığı 
Uzunharmanlar'da Bir Davetsiz Misafir, büyülü gerçekçilik ile mahalle kültürünü harika harmanlayan gizli bir klasik.
Roman, hayatın karmaşasından kaçıp kendi kabuğuna çekilmek isteyen Musa’nın, Uzunharmanlar semtinde kiraladığı o tekinsiz evle başlar. Planı sadece yalnız kalmaktır ama taşındığı andan itibaren evde yalnız olmadığını anlar. Karşısına aniden çıkan, argosu bol, huysuz ama bir o kadar da sevimli "Leyla" (namıdiğer Aspendos) isimli o davetsiz misafirle hayatı tamamen değişir.
Kuru bir fantastik kitap gibi düşünmeyin; yazar doğaüstü olayları bizim bildiğimiz o sıcak, samimi mahalle ortamına o kadar güzel yedirmiş ki... Akıcı bir üslupla kaleme alınmış, insanı okurken hiç sıkmayan bir anlatımı var. Yalnızca Leyla’nın çok fazla argolu konuşması beni bir tık rahatsız etti, o kısımlar biraz abartı gibiydi.
Son sayfalardaki o şaşırtıcı ters köşe bitiş gerçekten çok iyiydi. Hiç beklemediğim bir yere bağlandı ve beni şaşırtmayı başardı. Farklı bir eser okumak isteyenlere naçizane tavsiyemdir.
Edebiyatla kalınız..
Sezgin Kaymaz’ın kaleme aldığı Uzunharmanlar'da Bir Davetsiz Misafir, büyülü gerçekçilik ile mahalle kültürünü harika harmanlayan gizli bir klasik.
Roman, hayatın karmaşasından kaçıp kendi kabuğuna çekilmek isteyen Musa’nın, Uzunharmanlar semtinde kiraladığı o tekinsiz evle başlar. Planı sadece yalnız kalmaktır ama taşındığı andan itibaren evde yalnız olmadığını anlar. Karşısına aniden çıkan, argosu bol, huysuz ama bir o kadar da sevimli "Leyla" (namıdiğer Aspendos) isimli o davetsiz misafirle hayatı tamamen değişir.
Kuru bir fantastik kitap gibi düşünmeyin; yazar doğaüstü olayları bizim bildiğimiz o sıcak, samimi mahalle ortamına o kadar güzel yedirmiş ki... Akıcı bir üslupla kaleme alınmış, insanı okurken hiç sıkmayan bir anlatımı var. Yalnızca Leyla’nın çok fazla argolu konuşması beni bir tık rahatsız etti, o kısımlar biraz abartı gibiydi.
Son sayfalardaki o şaşırtıcı ters köşe bitiş gerçekten çok iyiydi. Hiç beklemediğim bir yere bağlandı ve beni şaşırtmayı başardı. Farklı bir eser okumak isteyenlere naçizane tavsiyemdir.
Edebiyatla kalınız..
Uzunharmanlar’da Bir Davetsiz Misafir, yerli fantastik edebiyatın en samimi ve özgün örneklerinden biri. Benim gibi Sezgin Kaymaz’ın kalemiyle ilk kez tanışacaklar için, gerçekten muazzam bir başlangıç.
Hikayemiz, varlıklı ailesinden ve pırıltılı hayatından sıkılıp her şeyi geride bırakan Eczacı Musa’nın, Ankara’nın en nev-i şahsına münhasır (!) semtlerinden biri olan Uzunharmanlar’a taşınmasıyla başlıyor. Ancak Musa’nın bu yeni hayatı, hiç de beklediği gibi geçmeyecektir. Çünkü daha ilk günden mahalleli onu geri göndermek için planlarına başlamıştır.
Musa’nın kiraladığı evde yalnız olmadığını anlaması çok uzun sürmüyor. Gaipten sesler, yanıp sönen ışıklar... Arada bir demlenen çaydan başka dermanı yoktur artık.
Derken karşımıza kimilerinin Aspendos dediği, Musa’nın Misafir lakabını koyduğu Leyla çıkıyor. Geçmişi ağır, dili daha da ağır Leyla'nın. Çaylar içildikçe Musa ile aralarında sevgi de filizlenir. Biz de Uzunharmanlar’ın aslında ne olduğunu çözmeye çalışırız...️
Sezgin Bey, İç Anadolu şivesini kitabın her köşesine ustalıkla yerleştirmiş. Kurduğu zekice denklemler ve olay örgüsü, insanı tıpkı Musa gibi büyük bir ikilemde bırakıyor; sayfalar ilerledikçe doğru veya yanlış bildiğiniz her şeyi size yeniden sorgulatıyor.
Kitabın bütününe yayılan o hüzünlü atmosfer, son sayfalara doğru yerini derin bir sorgulamaya bırakıyor. Özellikle "Aşk ne? Tutmak mı salmak mı?" sorusu üzerine kurulan o muazzam final, gerçek aşkın ne kadar fedakar ve bencil olmayan bir duygu olduğunu hatırlatıyor bizlere.
Uzunharmanlar sakinlerinin gerçek amacını öğrendiğinizde ise, her şey zihninizde bambaşka bir yere oturacak. Hem güldüren hem de kalbinize dokunan bu modern masalı mutlaka okuma listenize eklemelisiniz.
Dipnot: Devlet Tiyatroları da bu eşsiz eseri sahneye taşıyor. İzleme
Reklam
Bitirmek için epey uğraştım. Normalde ikili ilişkilere çok takılmam kurgudur benim için önemli olan. Ama bir noktada (ki daha ilk 50
sayfada belli oluyor) aşırı rahatsızlık vericiydi. Adapte olmakta zorlandım bu yüzden. İkinci kitaba devam etmeyeceğim.
Bu arada yazarin @martiyayinlari nlari 'ndan çıkan diğer serisi Köprü Krallığını okumadıysanız şiddetle tavsiye ederim. Ama bu serisi, yillar öncesinin yayinevi Aspendos yayınlarından çıkan serisi gibi olmamışlar listesine eklendi.
Uzunharmanlar benim için gerçekten çok rahatlatıcı bir misafirlik gibiydi
Musa'nın kafa karışıklığıyla karakterleri seviyo muyuz kim neden böyle davranıyor düşüncesiyle merak ederek dinledim
Yine eşimin okuduğu benim dinlediğim hatta okusun da dinleyeyim diye fırsat kolladığım bir kitap oldu
Biz kitabı çok sevdik özellikle Aspendos favori karakterimiz oldu
Kendi adıma sadece güzel bir kitap değil eşim ile aramda kurulmuş halattaki bağlardan bir diğeri gibi görüyorum
Güzel bir anı gibi unutmadığım seyahatler arasında Uzunharmanlar hep kalacak
"Antalya gibi güneşli, Antalya gibi güzel ömrün olsun. " Sözleri ile imzaladı kitabımı Antalyalı, Antalya aşığı yazar. Kendim de Antalyalı ve Antalya aşığı olunca kitabı okumak ve sunmak farz oldu. Şehrimizin kadim tarihini, doğasını, efsanelerini destansı ve masalsı bir şekilde anlatmış yazar. Tabi Antalya deyince uzaktan sadece deniz, kum, güneş akla geliyor ama derinlerde daha ne güzellik ne tarih barındırıyor. Anlatmakla bitmez. Önce Attalos'dan bahsedeyim. Pergamon Kralı 2. Attalos M. Ö. 2. Yüzyılda askerlerine " Bana yeryüzünde cennet gibi bir yer bulun!"emrini vermiş. Ve Antalya'nın bulunduğu bölge keşfedilerek "Attaleia" Olarak kayıtlara geçmiştir. Attalos'un bölgeyi keşfi tabi Gazipaşa'dan Kaş' a kadar destanla anlatılıyor kitapta. Alaiye, Melis, Titreyen Göl efsanesi. Aspendos ve Belkıs su kemerleri yapılış efsaneleri. Olimpos yanar taş Kimera'nın nefesi hepsi kısa kısa anlatılmış. Ben beğenerek okudum. Okuyucusu bol olsun.
Uzunharmanlar mahallesinde bir bekar evi kiralayan Musa daha ilk geceden dehşete düşer. Gaipten sesler gelmekte, odalar kendiliğinden aydınlanıp kararmaktadır. Burası bir perili evdir galiba! Ancak... Eğer hakikaten perili evse mutlaka iyilik perilerinin merkezidir. Çünkü gaipten yalnızca ses değil çörek, börek, turşu, çay, temiz çamaşır, hatta tamirci bile gelmektedir. Ne yapacağını bilemeyen Musa, bir yandan olan biteni anlamaya çalışırken öbür yandan mahalle halkıyla tanışır. Üç kuşaktan doğma büyüme Ankaralı "Erzurumlu Teyze" ve kahverengi horozu Rıza, ürkütücü ev sahibi Beyabi, komşunun koca bekleyen kızı Aylin, "baba adam" kaportacı Kirkor, 7 x 24 burun karıştırma kapasitesine sahip küçük Kemal, adı var kendi yok gizemli kadın Aspendos...
Derken ortaya bir gizemli kadın daha çıkar ve Musa'nın kafası büsbütün karışır.
Sezgin Kaymaz'ın ilk kitabıymış. Yer yer komik, baştan sona eğlendirici bir roman.
Bu arada Uzunharmanlar aslında Konya'da bir semtmiş. Ankara diye düşünmüştüm kitabı okurken. Yazarın kitaplarının çoğunda, bir süre yaşadığı Konya'dan bir parça kullanması, bu şehri sevdiğine yorulabilir yazarın. Kalemini çok sevdiğim, çok sürükleyici güzel bir eser.
Okunmasını tavsiye ederim.
Reklam
Reklam