"Hayvanın gücü kalıtımla geçer. Kalıtılan güçle, güçlü olan zayıf olanı yer. Ateş ve alet olmadan da sadece bacaklarıyla, çenesiyle, dişleriyle. İnsanın parası da kalıtılır. Kalıtılan parayla, parası olmayan yenir. Parası yoksa yaşayabilecek olan bile yaşayamaz; parası varsa ölmesi gereken de küstahça yaşamaya devam eder."
Üstad "Şefkat aşktan keskindir." diyor. Aşk parlayıp sönen bir alev gibidir. Ama şefkatle dolu bir sevda, kor ateş gibidir. Bir hevesle geçmez, kalıcıdır, iz bırakıcıdır."
Bir yol buluyorum. Bulduğumu sanıyorum en azından. Hayatım hep bir yol aramakla, sonra bir yol bulduğumu sanmakla geçiyor. Yolların bir kurtuluşa çıkmadığını uzun zamandır biliyorum.
İnsan elinde silah, cinayete teşvik demektir. Bu askerin, bir gün, güç ve üstünlük gururu aklını çeldiğinde insanlara ateş etmeyeceğini kim garanti edebilir?