Kitapla ilgili söyleyeceğim o kadar şey var ama kelime bulamıyorum. Kitabın başı çok sıkıcıydı ve anlamadım diyebilirim. Ama Asaf ile tanıştığı andan itibaren çok ilgimi çekmeye başladı. Dedim bu nasıl aşk? Son 50 sayfaya geldim ve şunu fark ettim. Bir terslik var. Asaf'ın ne telefonu var, ne onu tanıyan var, ne de gören var. Eee bir de onunla sadece gece sabaha karşı görüştüğü ve kızın psikolojisi bir tık kötü olduğu düşünülürse sonunu tahmin etmem pek de zor olmadı. Ama ben bu derecede ters köşe olacağımı tahmin etmezdim. Sonunu pek beğenmedim. Onun dışında güzeldi.
Yüzüncü Kraliçe kitabı Hint efsanelerine ve tanrılarına dayanarak yazılmış bir yarı fantastik roman. Yarı fantastik diyorum çünkü olağanüstü güçler kitaba tam hakim değil. Daha çok normal insanlar gibi yaşayış anlatılmış. Romanın baş kahramaları Kalinda ve Deven. Kalinda, Kralın ülkeyi dolaşarak seçtiği son eşi yani yüzüncüsü ve fantastik bir gücü olan bir ateşbaz. Deven ise Kalinda’nın koruması olan yüzbaşı. İkisinin arasındaki aşk bu kitapta engellenmeye çalışıldı. Bakalım ikinci kitapta neler olacak. İkinci kitap: Ateş Kraliçesi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ateşbaz
Kitabın konusu çok ilginçti. Olaylar içerisinde bir yerlerde kırılma olacağını hissedip beklemekteydim ama beklediğimden daha büyük bir kırılma oldu. Urlada bir üzüm bahçesi sahibinin iki çocuğundan küçüğüydü Lâle. Ailesi ile yaşadığı olumsuzluklar sebebiyle ailesini terkedip 4 yıl sonra ailesinin yanına ziyaret için geri döndü. Orada öğrendikleri Lâle’nin bildiklerinden ve düşündüklerinden fazlaca farklıydı. Lâle’nin başına gelenlerin çoğunun özellikle Asaf’ın bir hayal olması beni büyük şaşkınlığa uğrattı. Birkaç olaydan şüphelensemde olayın çocukluğuna dayandığını öğrenmek bayağı değişikti… Çok güzeldi diyemem ama şaşırtıcıydı…
HAYALKAR
.
Taşların efendisi Jovan, sarı yakut saçlarından mütevellit Paşa'nın yanında olur artık Topaz.
Bileğine kazınmış alevli kuş simgesine saygı duyan halk, Anadolu'nun yüreğinin en doğusunda yaşarken, en batısında da bu sarı oğlanın yer alması .
Yarı insan yarı kitap, kımıldayınca canlı olduğu ortaya çıkan Amil Efendi.
Ateşbaz Kırca Azel' in nefesiyle can bulurdu ateş.
Tabiattan hiçbir şey yemeyen, camla beslenen, kurdun tükürüğü Azur.
Firarilerin beşincisi, uhrevi özellikleriyle Atike Kadın.
Masalsı bir anlatım, zengin bir hayal gücü ile yazılan kitap başlarda beni bayağı bir zorladı. Neyin ne olduğunu anlamak, kimin konuşup olayın nereye vardığını fark etmek derken bir baktım akıyor satırlar. Anladım ki kendimi bıraktığım anda rayına oturmuştu okumamda.
Jovan' in babasının onları terk etmesi ile bu hayata daha fazla dayanamayan annesi Zaklina, bahçelerindeki kör kuyuya atar kendilerini. Fakat o da ne ola ki, yumuşak bir zemine düşmüşlerdir. Ayı olduğunu bile düşünmüşler fakat tüylerin arasından ellerine gelen taşlar ile Jovan in zekası birleşince, bir kapı bulup yeni hayatlarına adım almışlardır birlikte
Jovan' in bileğindeki kuşun peşine düşmesi ile Azel, Amil,Azur, Lebriz ve Atike Kadın ile tanışıyor, yurdumuz topraklarını farklı bir açıdan keşfediyoruz.
Tarihi hiç böyle okumamıştım. Çok çok farklı gelen bu okuma için yazarımız @fatmaefenergiz e teşekkür ederim.
@
Dikkat spoiler içerir.
Gerçek adı Muhammed Ali olan Mevlana'nın yoldaşı ve zamanın büyük tefekkürlerinden Şems Tebrizi'nin hayat hikayesinin anlatıldığı biyografi denilebilecek bir roman. Çok küçük yaşta doğru düzgün yemek yememesi, bir okuduğunu kolay kolay unutmaması sebebiyle Kuran kursunda kendi yaşıtlarını ve üstlerini geride bırakması, diyar diyar gezip en sonunda Şam'da Muhyiddin Arabi bile derdine derman olamaması sonrasında Mevlana'yı görüp ona hem yoldaş hem de mürşit olmak üzere yola çıkması anlatılıyor. Burada Konya'ya vardığında Mevlana'ya Bayezid Bestami ve Peygamberimiz ile ilgili bir soru sorması, aldığı cevaptan hoşnut kalarak devam etmesi, ondan şarap istemesi ve Mevlana'nın tereddütsüz getirmesi, tüm kitaplarını nehre atması, visal orucu denen 3 gün iftarsız oruç tutma işine başlaması, eskiden Konya halkına sürekli vaaz veren onları gören bir insanken yavaş yavaş kendini soyutlaması ve insanların Şems'e bu yüzden kızması anlatılıyor. Bu sırada Ateşbaz gibi eliyle ayağıyla ateş yakan müritler, babası Bahaeddin Velid, oğlu Sultan Velid ve Alaattin'in Habil ve Kabil gibi olması gibi konular da anlatılıyor. Şems'in Konya'yı bir gece terk etmesi, Mevlana'nın yataklara düşmesi, Konya halkının pişman olması, yazdıkları mektuplara bana öyle bir şey yaz ki geleyim demesi üzerine Mevlana'nın Humuş yazması ve Sultan Velid ile 20 adamının eşlik ederek onu Konya'ya getirmesi anlatılıyor. Bu arada Eyvallah köyü gibi bazı kıssadan hisseler, aslında Şems'in sert tabiatlı olması, sözünü kimseden esirgememesi, bazen beddua da etmesi gibi konular anlatılıyor. Döndükten sonra Mevlana'nın hızlıca toparlaması, bir daha gitmesin diye evlatlığı Kimya Hatun ile Şems'i evlendirmek istemesi, Kimya ile konuştuktan sonra bunu kabul etmesi, Kimya'yı seven asi oğul Alaaddin'in bu
"Gördüğüm en güzel düș, en korkunç uyanıştı Asaf. En karanlık gece; en aydınlık gündü. Üşüdüğüm en çetin kış, yandığım en sıcak yazdı."
Sanırım kitapta geçen bu cümle tüm kitabın özeti hükmünde. Zira varlık ve yokluk arasında yaşanan üzücü bir hayat. Kitap ilk başta pek sarmasa da oldukça ilginç bir konuya sahip. Sonunu biraz olsun tahmin etmiş olsamda kitap açısından mutlu son olmasa da benim açımdan güzel bitti. Sanıyorum ki okuduğum ilginç konular kategorisinde ilk sıralarda olacak bu kitap.