Atlas
@atlastt
15 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Bu kitap bir yapay zeka kitabı değil, insanlık kitabıEdebiyat
Yıllardır en sevdiğim yazar koltuğunda tereddütsüzce oturan Kazuo Ishiguro belliki bir süre daha ayağa kalkmayacak gibi. Yine örnek bir eser ortaya koymuş. Özetle; kitap Klara isimli bir yapay arkadaşın mağazadan Josie isimli küçük kız tarafından alınmasıyla başlar ve tüm kitap Klara'nın altısı üzerine kuruludur. Klara'nın tek görevi hasta olan Josie'nin arkadaşı olmaktır ancak Josie'nin durumu gittikçe kötüleşir.
*Spoiler Başlangıcı*
Kitap gördüğüm kadarıyla bilimkurgu olarak ele alınmış ancak Kazuo'yu niyetinin bilimkurgu yazmak hatta yapay zeka hakkında ahkam kesmek olduğunu hiç mi hiç düşünmüyorum. Bu kitap bir yapay zeka kitabı değil, insanlık kitabı. Anne'nin Klarayı seçmesi, Rick ve Josie arasındaki bağ, Anne'nin Sal için uyguladığı şeyi tekrar yapmaya kalkışması ve Klara'nın bu karara karşı çıkmamasına rağmen kitapta umut eden tek kişi Klara. Anne ve Baba o kadar umutsuzlar ki kızlarını kopyalatıyorlar (ki daha önce de yapmışlar), Josie ve Rick yollarının ya Josie'nin ölümüyle ya da Josie'nin üniversitesi nedeniyle ayrılacağından eminler ve umutsuzlar. Ne Güneşten, ne Josie'den, ne Rick'ten umudunu hiç kesmeyen tek kişi Klara. Kitabın genel olarak kaçırılan noktasının bu olduğunu düşündüm. Kitap bittiğinde aynı Klara gibi "Görevim Tamamlandı,İşim Bitti" gibi hissettim, yazar bunu nasıl başardı asla anlayamadım, o da onun alametifarikası. Dediğim gibi bu bir insanlık kitabı, insandan umudu kesmeme kitabı. Kitabın adına da dikkat ederseniz "Klara ile Josie" değil "Klara ile Güneş" çünkü Josie, Klara'nın umudunun amacı, ama Güneş umudunun kaynağı.
Kazuo Ishiguro
Kazuo IshiguroReklam
Kitap mı manastırda, manastır mı kitapta ?Edebiyat
Eco, kütüphanesi ve kitap tutkusuyla da malum bir yazardır. Bu nedenle kitaba ve kütüphaneye bakışını da içeren bu eserin değeri oldukça yüksek. Sadece edebi açıdan bakacak olursak, karakterlerin, mekanın, yöntemlerin ve anlatının tarzı dahi diğer polisiye romanlardan kendini ayırıyor. İçeriği üzerinde duracaksak, kitap eski çırak/yeni usta olan Adso'nun zamanında ustası ile gittiği kütüphanesiyle ünlü bir manastırda işlenen cinayetleri ortaya çıkartma serüvenini anlatmasını içeriyor. Sorgular ve diyaloglar arasında derin felsefi tartışmalar da oluşuyor ve bu sohbetler aracılığıyla aslında okuyucuya da suçluyu tahmin etme payı bırakılıyor. Kitap kalın, kabul :) ancak sizi korkutmasın, kısım kısım olması nedeniyle okuması ve takibi çok kolay ve akıcı. Eco asla hayalkırıklığına uğratmaz. 
Umberto Eco 
Gülün Adı
Umberto Eco Gülün AdıErich Fromm'un okuduğum ilk kitabı ancak son olmayacağı aşikar. Öncelikle dili, anlatısı muhteşem. Ağdalı, dolambaçlı, yersiz betimlemeli ve saptırmalı bir metin değil, neredeyse her sayfasında size dokunacak, kendinizden ya da çevrenizden farkına varacağınız bir şeyler var. Sevgi ve sevme eylemi belki de anlaşılması ve anlatılması en zor konulardan biridir. Bunun nedeni de günümüzde neyi neden sevdiğimizi ve nasıl sevmemiz gerektiğini bilemeyişimizdir. Fromm sevgiyi varoluşun cevabı olmaya en yakın şey olarak tanımlamaktadır. Felsefi bir yaklaşımla okunmasa dahi, tanrı sevgisi, anne sevgisi, kardeş sevgisi, cinsel sevgi ve kendini sevme başlıklarıyla hedef göstermeden, sizi bir fikre inandırmak yerine soru sormanızı sağlayan harika bir kitap. 21. yüzyılda artık varlığı tanrıdan daha şüpheli bir hale gelen sevgi kavramında, herkesin neyi/kimi aslında neden sevdiğini fark etmesi gerekiyor, ki sağlıklı insani ilişkiler kurabilelim.
Ah, min el-mevtEdebiyat
Adına hemen hemen herkesin aşina olduğu ancak kimsenin aslında kim olduğunu bilmediği Pierre Loti'nin kitabı Aziyade, yazarı gibi pek bilinmeyen kıymetli bir eser. Pierre Loti'nin kendi karmaşık hayatından çokça iz barındıran, Tarihi yarımadayı, gayrimüslim ve müslümanların iç içe ama ayrı yaşadığı Osmanlı'nın İstanbulunun ve bir aşk hikayesinin müthiş bir portresi. Dili oldukça sade ve okuması keyifli. Olayları ve hayatı sadece Loti'nin perspektifinden bazen günlük bazen mektup olarak görsek ve içinde kaldığı sürüncemede ne yaptığına tam anlam veremesiniz dahi Aziyade'nin Loti'yi, Loti'nin de Aziyade'yi sonsuz sevdiğinden hiç şüphe duymuyorsunuz. Kitabın en güzel taraflarından birisi ise nispeten uzun ama çok keyifli ve tadında yapılmış olan Aziyade'nin hareketlerinin, Türk mahallelerinin, evlerinin, Eyüp'ün ve İstanbul'un tasfirleri.
*Spoiler ve Açıklama : "Ah, minelmevt" gerçek adının Hatice olduğu ve gerçekten yaşadığı düşünülen Aziyade'ye ait olduğu düşünülen mezarlığın kitabesinde yazmaktadır. Anlamı, "ah! ölümdendir...(çektiğim) 
Aziyade " 
Pierre Loti
Aziyade " Pierre LotiMüteferriç (ﻣﺘﻔﺮّﺝ) ; Gezip dolaşmaya çıkan, gezmeye gidenEdebiyat
İstanbul gibi herkesin "bu şehirde yürünmez, adım atacak yer yok" dediği bir şehirde yürümeye en talip insanlardan biri olarak günlük asgari 1 saat yürüyüş yapmazsam o günümün çöp olduğunu düşünüyorum. Yürürken çok şey üzerine düşünmüştüm ancak yürümek üzerine düşünmemiştim. Kitabı 1000Kitap sayesinde keşfettim ve okuma listemin kabarıklığına rağmen ön sıraya torpille kaynak yapmasını sağladım,neyseki torpilinin hakkını verdi. Adındaki "felsefe" kelimesinin illüzyonuna kapılmayın nitekim bu bir derleme, yazarın kendi deneme yazıları da felsefe denebilecek güçte değil. Lakin yürümeyi seven birisi için hem zihin açıcı hem de ferahlatıcı bir eser. Kitabın sonlarına doğru konunun fiziki yürüyüşten, ruhani yürüyüşe kaymasıyla baştaki ilgimi kaybetse de okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. İstanbul da yürünmesi gereken şehirlerden biri :)
Reklam