Kişisel gelişim kitaplarını tek başına okumayı her zaman kolay bulmuyorum. Bazen anlatılanlar ne kadar doğru olsa da kuru öğütler arasında kaybolabiliyorum. Ama bu tür konular bir romanın içine ustaca yerleştirildiğinde, karakterlerle birlikte yürümek ve onların yaşadıkları üzerinden düşünmek çok daha etkili geliyor bana. Elian da tam olarak böyle bir kitap oldu.
Kitabın merkezinde Nava var. Onun Mira, Aura ve Unaya arasında geçen yolculuğunu okurken aslında yalnızca bir karakterin hikâyesine tanık olmuyoruz; modern insanın iç dünyasına, yalnızlığına, arayışlarına ve kendini bulma çabasına da eşlik ediyoruz.
Özellikle Mira bölümünde anlatılan sosyal medya dünyası oldukça tanıdık geldi. Sürekli mutlu görünen insanlar, kusursuz hayatlar, beğeniler ve onaylanma isteği... Günümüzde pek çoğumuzun farkında olmadan içine çekildiği bu düzenin insanı nasıl yorduğunu Nava'nın yaşadıkları üzerinden görmek etkileyiciydi. İlişkilerinde aradığı mutluluğu bulamaması, kendini sıkışmış ve yetersiz hissetmesi de karakteri daha gerçekçi kılmış.
Sonrasında Aura'ya geçişiyle birlikte şu soruyla karşılaşıyoruz: Kaçmak gerçekten çözüm mü? Bazen bulunduğumuz ortamı, insanları ya da şartları değiştirdiğimizde her şeyin düzeleceğini düşünüyoruz. Oysa kitap çok güzel bir şekilde gösteriyor ki insan kendisiyle yüzleşmediği sürece nereye giderse gitsin aynı sorunları yanında taşıyor. Bu yönüyle kitap bana sık sık durup düşünme fırsatı verdi.
Eserde en sevdiğim detaylardan biri, kişisel gelişim mesajlarının doğrudan verilmek yerine hikâyenin içine yedirilmiş olmasıydı. Kendine saygı duymanın, sevgiyi önce kendi içinde bulmanın ve başkalarının onayına bağımlı yaşamamanın önemi sık sık karşımıza çıkıyor. Ancak bunlar nasihat şeklinde değil, Nava'nın deneyimleri aracılığıyla anlatılıyor.
Her bölüm
Aha da delirmeme ramak kaldı kitabın sonundaki üçüncü kitap alıntısı neeeee yazar benim psikolojimi bozmaya yemin etmiş. (istemiyorum o karıyı geri öldür sevmedim ben o detayı al onu burdan) Şimdi burayı görmezden geliyoruz, üçüncü kitaba kadar kendimizi kahretmeden önce birinci kitabın sonunu hatırlayıp ikinci kitabımızdan birazcık bahsediyoruz. Hazırsanız başlıyorum
İlk kitabın sonunda babası Farah' a kendisine sadık olacak, ve tır teslimatlarını kocasına çaktırmadan yapacak bir ekip kurar. Bu ekip ise tam bir karmaşadan ibarettir zira Farah' ın anne ve baba tarafından kuzenlerinden oluşmaktadır. Her biri birbirinden farklı karaktere sahip, hepsi kendi götünü kollayan, grup çalışmasını pek de bilmeyen tiplerdir. Ama ikisi vardır ki daha bir araya gelmeden kötü bir şekilde tanışmışlardır: Kılıç Aslan ve Esvet. (Bu ikisi var ya gerilim hattı bu kitapta en çok bu ikisini okumayı sevdim, her sahneleri ayrı keyif verdi bana aralarındaki çekimden bahsetmeme gerek yoktur diye düşünüyorum üffff )
Ekip birbirlerine alışmaya çabalarken arka plan da biz Farah' ın aslında o ürkek halinden ne kadar da farklı olduğunu öğreniyoruz. İnanılmaz donanımlı bir kadın karşıladı bizi bu kitapta. Yaşadığı karanlık evreni alt edecek kadar da iyi eğitimliydi. Tabi bunu kendisinden başkası bilmemektedir. Ta ki tırların teslimat günü gelip kocasıyla birebir dövüşüp, ifşa olana kadar. (Sahneyi okurken kitlendim kitaba resmen) İşte bu olaydan sonra çiftimizi fena bir güven sorunu beklemektedir. Kitapta her ikisine de bakınca ikisi de haklı diyorsunuz. Yazar o empatiyi okura çok güzel hissettirmiş. Ama bu güven sorunları beni en az onlar kadar kırdı diyebilirim. Ayrıca biz bu kitapta inanılmaz kıskanç bir Gurur Kalender okuyoruz a dostlar düştüm kaldırmayın. Çiftimizin her fırsatta çekişmesi,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Khaled Hosseeini - Ve Dağlar Yankılandı
Yazarın okuduğum ikinci eseridir, ilki Uçurtma Avcısı'ydı ve kurgusal anlamda kendine daha çabuk bağlayan bir eserdi. Bunda geri dönüşlerle esere bir aura yerleştirmeye çalışmış ancak bu geri dönüşler savruk ve naçizane amatörce yapılmış diyebilirim. Ayrıca birden fazla hikayeyi birbiriyle ilgili noktalardan birbirine bağlaması kendi adıma diğer esere göre okuma keyfini bir tık azaltmıştır. Yazarın eserlerinde dikkatimi çeken şeylerden biri Afganların Mevlana sevgisidir. Eserde Ankara'dan ve Kuğulu Parktan da bahsedilir. Benim için vasatın bir tık üstünde bir eserdi. Özellikle doktor Marcos, Timur ve İdris'le ilgili kısımların esere neden eklendiğini anlamadım hatta olay örgüsündeki birçok karakter ve olay esere adeta hacim olsun diye eklenmiş gibiydi ancak tabi ki bunu eski romanlardaki gibi amatör bir tarzda yapmaz, kendini bir şekilde okutur.
Eser babaları Sabır'ın, Peri ve Abdullah isimli çocuklara bir hikaye anlatmasıyla başlar. Çocukların annesi Peri'yi doğururken vefat etmiştir ve üvey anneleri vardır. Babaları yoksul bir gündelikçidir. Üvey anneleri çok ilgili olmadığı için Periyi neredeyse Abdullah büyütmüştür ve ona çok düşkündür. Dayıları Nebi çocukları ve babasını çalıştığı Vahdati ailesinin yanına getirir. Abdullah burada olacakları anlar ve ağlar, periyi evlatlık vereceklerdir. Bu Abdullah'ı çok sarsar.
Buradan çocukların babası Sabır ve üvey anneleri (aynı zamanda teyzeleri) Pervane'nin çocukluklarına inilir. Pervanenin Masume adında bir ikizi vardır, Pervane oldukça çirkinken Masume bir o kadar güzeldir ve Sabır da dahil herkesin ilgisi onun üzerindedir. Ancak Pervane'nin gözü de daima Sabır'dadır. Masume Sabır'la evlenir ve Peri'yi doğururken ölünce kardeşi Pervane Sabır'ın karısı olur ama bu kısımlar savruk dediğim geri dönüşlerle oluşturulmuştur.
Huzur(suzluk)
Saatleri Ayarlama Enstitüsü ’nden sonra okuduğum ikinci 
Ahmet Hamdi Tanpınar kitabıdır. Yoğun anlatımı, yazarın oluşturduğu zihinsel atmosfer, her paragrafın neredeyse deneme formunda olduğu; kendinizi vererek, sabırla ve sindirerek okunması gereken bir Ahmet Hamdi Tanpınar eseridir. Dilin zengin kullanımı ve unutulmaya yüz tutmuş kelimeler ile edebiyatın “ben buradayım” dediği bir roman. Kitabı yedi günde tamamladım ama bitirdikten sonra üzerine düşününce biraz daha yavaş okumam gerektiği kanısına vardım. Bunun nedeni de; doyurucu bir okuyuş gerektiği, üst metinde bir aşk hikâyesi gibi görünse de alt metinde farklı konuların bulunması. Ayrıca Tanpınar’ın zaman algısı da kitaba farklı bir boyut kazandırmış.
Kitap dört bölümden oluşuyor; İhsan, Nuran, Suad ve Mümtaz. Genel olarak; Mümtaz: geçmiş ile gelecek arasında kalan, çok düşünen, hayatı yaşamaktan çok izleyen, karar veremeyen, kırılgan - Nuran: Mümtaz’ın çok büyük anlamlar yüklediği, toplumsal baskılar hisseden, dengeli, gerçekçi, geçmiş ile geleceğin arasındaki uyum - İhsan: aydın kişilik, geçmiş ve gelecek arasında denge kurabilen, kültürlü ve düşünsel olgunluğu olan - Suad: insan ilişkilerini sahte bulan, nihilist, değerleri boş bulan karakterler olarak çıkarlar.
Ancak alt metinde karakterlerin bambaşka alegorik anlamları çıkar. Asıl romanın doyurucu ve edebi yönden zengin olması bundandır. Örneğin hikâyenin ana karakterinin Mümtaz gibi görünse de benim alt metinlerden çıkardığım ise Suad’ın daha merkezde olduğu. Suad’ın Huzur’u bir yanılsama olarak görmesi, geçmiş ile geleceğin çarpışmasında parçalanmışlığı, bireysel bir çöküşü, Doğu ile Batı’nın uyumsuzluğunu vb. durumları çok belirgin lanse etmesi ve Suad’ın enerjisinin açık şekilde okuyucuya geçmesi. Ve sonunda huzursuzluğun temsili gibi görülen Suad’ın ölmesi… Tam bir denge figürü,
Saatleri Ayarlama Enstitüsü ’nden sonra okuduğum ikinci Ahmet Hamdi Tanpınar kitabıdır. Yoğun anlatımı, yazarın oluşturduğu zihinsel atmosfer, her paragrafın neredeyse deneme formunda olduğu; kendinizi vererek, sabırla ve sindirerek okunması gereken bir Ahmet Hamdi Tanpınar eseridir. Dilin zengin kullanımı ve unutulmaya yüz tutmuş kelimeler ile edebiyatın “ben buradayım” dediği bir roman. Kitabı yedi günde tamamladım ama bitirdikten sonra üzerine düşününce biraz daha yavaş okumam gerektiği kanısına vardım. Bunun nedeni de; doyurucu bir okuyuş gerektiği, üst metinde bir aşk hikâyesi gibi görünse de alt metinde farklı konuların bulunması. Ayrıca Tanpınar’ın zaman algısı da kitaba farklı bir boyut kazandırmış.
Kitap dört bölümden oluşuyor; İhsan, Nuran, Suad ve Mümtaz. Genel olarak; Mümtaz: geçmiş ile gelecek arasında kalan, çok düşünen, hayatı yaşamaktan çok izleyen, karar veremeyen, kırılgan - Nuran: Mümtaz’ın çok büyük anlamlar yüklediği, toplumsal baskılar hisseden, dengeli, gerçekçi, geçmiş ile geleceğin arasındaki uyum - İhsan: aydın kişilik, geçmiş ve gelecek arasında denge kurabilen, kültürlü ve düşünsel olgunluğu olan - Suad: insan ilişkilerini sahte bulan, nihilist, değerleri boş bulan karakterler olarak çıkarlar.
Ancak alt metinde karakterlerin bambaşka alegorik anlamları çıkar. Asıl romanın doyurucu ve edebi yönden zengin olması bundandır. Örneğin hikâyenin ana karakterinin Mümtaz gibi görünse de benim alt metinlerden çıkardığım ise Suad’ın daha merkezde olduğu. Suad’ın Huzur’u bir yanılsama olarak görmesi, geçmiş ile geleceğin çarpışmasında parçalanmışlığı, bireysel bir çöküşü, Doğu ile Batı’nın uyumsuzluğunu vb. durumları çok belirgin lanse etmesi ve Suad’ın enerjisinin açık şekilde okuyucuya geçmesi. Ve sonunda huzursuzluğun temsili gibi görülen Suad’ın ölmesi… Tam bir denge figürü,Selamlarrr
Ayyy kitabı asla bu kadar seveceğimi düşünmemiştim. Bayılarak okudum desem yeridir. (Bunda erkek karakterimizin etkisi oldukça fazla ) Ayrıca kitap benim yazarın kalemiyle ilk kez tanışma kitabım. İnanılmaz hızlı ve kurgunun içine çeken bir kalemi var. Şimdi gelelim kitabımızın konusuna ufaktan bir dalış yapmaya;
Metis kendi halinde, tek tutkusu dans olan ve bir gece evine giderken içini huzursuzluk kaplayan ana karakterimiz. Bu huzursuzluk ona boşuna gelmemiştir zira birkaç adım sonra hiç de beklemediği bir şeye tanık olur. Her zaman geçtiği sokaklar da işlenen cinayetin tek görgü tanığıdır. Ama ordan kolayca uzaklaşamaz ve o gece adamların onu tehditi ile birlikte bıçaklamasıyla son bulur. Metis' e karşı inanılmaz bir korku vermişlerdir ki kızcağız polisin P' sinden korkar hale gelir. Bu adamlardan kurtulmasının tek yolu ise ona yurtdışı kapılarını açacak olan dans yarışmasını kazanmasıdır. Tam hayatı rayında giderken hayatına bomba etkisiyle Zeus lakabıyla bilinen Kartal düşüverir. Kızımızın karşısına barmen olarak çıksa da en başından beri gizemli ve karanlık bir taraf bekliyorduk karakterden aslında. Kitapta özellikle Metis ve Zeus isimlerinin manidarlığı çok hoşuma gitti. (Mitoloji seven yanım detaylarına acayip düştü) Barmaid olarak geçici bir süre Kartal ile beraber çalışacak olan Metis' e adama karşı koyma yarışında başarılar diliyorum zira ben karşı koyamadım. Arkadaşlar adam da bir aura var onu görmemek imkansız. (Taş mısın tüfek misin başımaaa ) Velhasıl bu ikilinin arası ateş hattı. Daha ilk andan çekimleri oturup çekirdek çitleyip kendilerini izletecek cinsten Ben özellikle ağzı iyi laf yapan, özgüveni olan erkek karakter okumaya bayılıyorum. İşte Kartal da öyleydi. Ayrıca ciddi anlamda bebek gibi seviyor. Metis ufacık zarar görecek olsa
Perspektif ve Geometri
Perspektif ve geometrinin sanat yapıtlarına etkisi, sade ve anlaşılır bir dille anlatılmış. Kitabı sosyal medyada tanıtım ve eleştiri duyurusunda görünce merak edip almıştım. Değerli Hocaların görüşleriyle, eserde daha önce farkedemediğim ya da anlayamadığım başlıklara açıklama getirmeleri harikaydı. Kitabın içeriği YouTube üzerinden izlemek isteyenlere Exlibris Aura #15 üzerinden dinleyebilirsiniz. Sanki üniversite sıralarında derse katılıp Hocaları dinlemek gibi oldu.