Sinirimden gülüyorum albayım. Çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor. Bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için, artık ben gülmüyorum, sinirlerim gülüyor. Hepsi bağımsızlığını kazandı albayım.
Insanlar isə özlərini unudublar. Onlar insan olduqlarını unudublar. Sən kimsən? Mən şagirdəm. Sən kimsən? Mən tələbəyəm. Sən kimsən? Mən əsgərəm. Sən kimsən? Mən biznesmenəm. Sən kimsən? Mən ərəm. Sən kimsən? Mən valideynəm? Sən kimsən? Mən qocayam. Sən kimsən? Mən xəstəyəm. Sən kimsən? ... Sən kimsən hə? Səs gəlmir. O artıq bilmir.