Her acı çekme sürecinde, bildiğiniz her şeyin işe yaramaz hale gelmesinin veya yine bildiğiniz her şeyi yeniden öğrenmek zorunda olmanızdan daha ağır bir şaka yok sanki. Biliyorsunuz: Bir hafta bir ay falan acı çekeceksiniz, sonra gülerek hatırlayacaksınız, hatta geçmişte eklemeler düzenlemeler yapacaksınız "Keşke şöyle olsaydı daha güzel olurdu" diye, sonra da unutacaksanız.
Acıyı bal eylemek şiirinden haberdar olmanızın, daha önceleri de acılarınızı bal eyleyebilmiş olmanızın, unutabilmiş olmanızın şimdiki acınıza bir hayrı yok. Bizzat ruh sağlığı alanından da olsanız, az buçuk zihninizin kulvarlarını, düşebileceğiniz çukurları da bilseniz yine böyle bu. Bu ağır bir şaka. Lastik gibi, sonsuzluk gibi uzayıp giden bir şaka. Aklım almıyor.