Düşe kalka kendine bir ilk iz açmadıkça; binbir çelişki ile kendi izlerinden bir yol oluşturmadıkça; sonra belki de o yolun uygun düşmediğini görüp bir yenisine seyirtmedikçe; giderek o yolu başka bir yol için bırakmadıkça, - kısaca en içinden "yanıldım!" deyip gereğini yapmadıkça yaratmanın ne olduğundan yetesiye haberi yoktur insanın.
Allanıp pullanıp acısı giderilen, korkunçluğu gizlenen özenti bezenti doğrular çoğu zaman sürüyle yanlışların ortalığı kaplamasına yol açar.
İyileşemememizin nedeni, hasta olduğumuzu bilmemekten ileri geliyor! Peki, iyileşmeye başlasak, bunca hastalığın o kahredici güçlerini ne zaman alt edebileceğiz acaba? Gerçi bugün için bir hekim bile istemiyoruz, ama o hekim yara tazeyken çağrılsaydı daha az uğraşacaktı.