Martin İden 20 yaşında güclü, qoçaq və təxmini 13 yaşından sonra davamlı olaraq matrosluqla öz həyatını davam etdirən bir gəncdir. Martinin hekayəsi limanda bir neçə avara tərəfindən təklənməyə çalışan Artura kömək etməsi ilə başlayır. Sonrasında Artur onu öz evlərinə yeməyə dəvət edir. Və burada olarkən Martində Arturun bacısı Rufa qarşı indiyə kimi hiss etmədiyi bir məhəbbət hissi oyanır. Amma bu məhəbbətin böyüməsinə ciddi bir maneə var idi. Bu maneə isə Martin və Rufun tamamilə ayrı dünyaların, ayrı zümrələrin insanı olmaqları idi. Ruf varlı, nəcib bir ailənin universiteti bitirməyə yaxın olan bir qızı idi. Martinsə çətinlik və yoxluqla böyümüş bir oğlan idi. Ancaq Martin çox düşündükdən sonra Rufa hiss etdiyi məhəbbətdən dolayı ona layiq olmağa çalışmağı özünə hədəf qoyur. Bu hədəfə isə kitablar oxuyaraq, mədəniyyət qaydalarını öyrənərək başlayır. Əlbəttə, Rufda bu yolda ona müəllimlik edir. Rufunda ona qarşı müəyyən hisslər keçirdiyini görən ata və anası Rufda qadınlıq hisslərini oyandırdığı üçün Martinə minnətdarlıq hissi duyurlar. Hətta bir ara Ruf Martini əhliləşdirilməmiş buldoq da adlandırır. Ruf nə qədər bunun mümkün olmayacağını bilsə də, sonda o da bu məhəbbətə təslim olmağa məcbur qalır. Məcbur qalır qalmağına amma mən elə düşünürəm ki Rufun hissləri elə ana atasının dediyi kimi qadınlıq hisslərinin oyanması idi. Tam olaraq bir məhəbbət deyildi. Və sonrasında Martin bu məhəbbətin gələcəyini daha yaxşı inşa edəbilmək üçün nə edəcəyini düşünür. O şeirlər, hekayələr, oçerklər yazıb jurnallara göndərərək yaxşı qazanacağı fikrinə gəlir, axı böyük yazıçılar yaxşı həyat yaşayırdılar... Bu səbəbdən yazdığı əsərləri jurnallara göndərməyə başlayır. Ancaq yazılarına uzun müddət müsbət cavablar ala bilmir. O öz əsərlərinin çox yaxşı olduğunu bilir amma
Avara kasnak: boşa dönen bir hayat!
Aslında bu kitaptaki bazı bölümleri bir tirad olarak kullansak, edebiyatımız ve filmlerimiz çok daha anlam kazanırdı (var mı bilmiyorum, affınıza sığınıyorum).
Bazen bir yerde oturup boş boş dalarken, aklımızdan geçenleri yazan biri olsaydı, benim için başlık da içerik de aşağı yukarı böyle olurdu.
Çok fazla altını çizdiğim yer yok; bunu bitirince fark ettim. Zaten hayatımızda altını çizdiğimiz sözlerin ne anlamı var ki?
Çizgi roman maceramda bu kez yolum Fabrizio Dori’nin Avara Tanrı’sı ile kesişti. Hikâye ilk başta sıradan bir gün gibi açılıyor; Vincent van Gogh’un ayçiçeği tarlasını andıran bir görselle karşılıyor bizi. Ancak bu sıradanlık kısa sürede yerini mitolojik bir maceraya bırakıyor.
Kahramanımız Eustis, Yunan mitolojisinden bir tanrı ve yaptığı bir hata yüzünden kendini dünyada bulur. Biz de onun hem geçmişine hem de bir amaç uğruna çıktığı yolculuğa tanıklık ediyoruz. Bir yandan eğlenceli, bir yandan hüzünlü tam kıvamında bir mitolojik serüven.
Ama kitapta beni en çok etkileyen kısım kesinlikle çizimler oldu. Uzun zamandır okuduğum en yaratıcı ve en capcanlı çizgi romanlardan biri. Uzun süre aklımda yer edecekler.
Sonuç olarak okurken gerçekten çok keyif aldım. Hem çizimlerinin kalitesi hem de metnin sürükleyiciliğiyle sürekli bir sonraki sayfayı merak ettiren bir eser. Benden geçer not aldı.
siyaseten bilinçli olarak yapılmış yanlış politikalar ile nasıl bu güne geldiğimizi anlatan kısa öz anlatımlı bir kitap #AlaycıKuş
Banu Avar’a teşekkür ederim.
Adına o kadar uygun bir kitap olmuş ki. Başıboş avare satırlar… yazar sana doğru -yani olumsuz metinler başlığı altında- tamamen olumsuz bir dille yazmış ama dil bilgisi olarak. Bu değişik bir hava katmış.
Kitabı okurken inceden hayatı sorguluyorsunuz . Ferit Edgü nün yalın,kısa, şiir gibi cümlelerden oluşan kopuk metinlerinde insanı düşünceye daldıran bir tarafı var. Sanırım ben de bu yazarı bu yüzden çok seviyorum.
Avara Kasnak
Osmanlı vatandaşı olarak doğup, Yunan vatandaşı olarak hayattan ayrılan, çok değerli olmasına rağmen değeri bilinmemiş bir düşünce insanıdır Nikos Kazancakis!
Felsefe yolculuğunda Alman varoluşçu-nihilist filozof Frederich Nietzsche'yi pusula edinmiştir kendisine. O nedenle bu kitabı da bu bağlamda değerlendirmek daha mantıklı olacaktır.
Malum odur ki Nietszche insanlığın benimsediği tüm ahlâkî değerlerin ussal bir temele dayanmadığını savunur. Süregelen tüm ahlaki değerleri temellendiren olgununun meşruiyetini teolojiden alan otoriteler olduğunu söyler ve hepsini reddeder.
Hayatı "Apollon ile Dionysos''un kavgası" olarak tanimlayan Nketzsche'ye göre, Apollon; biçimin ,uyumun ve kontrolün, Dionysos ise taşkın ve coşkun duyguların, tutkunun simgelendiği iki kavramdır. Ve bu iki öğe, tabiatın yaratış/yıkış süreçlerini devindirir.
Işte bu bilgiler ışığında kitaptan bahsedeyim biraz.
Kitabın anlatıcısı olan karakter bir deniz yolculuğunda Alexis Zorba ile karşılaştıktan sonra hayatı çok farklı bir yöne evrilir.
Zorba, anı yaşayan, tutkulu, "elâlem ne der" kaygısını çoktan aşmış, hayatı yemek-içmek-kadınlar ve çalışmak olarak tanımlayan, yazarın tanımına göre, "ruhu dünyadan çok daha hızlı ilerleyen' bir karakter. Tabii kendisi bu aşamaya gelmek için geçmişinde oldukça fazla faşist zehirlenme yaşamış. Insanların etnik kökenlerine göre ayrıştırılıp, zulmedilmesi ve öldürülmesi hastalığına o da yakalanmış gençken. Yaşadıklarından çıkardığı bu dersle Zorba'yı Zorba yapan hale bürünmüş en sonunda.
Anlatıcımız ise yaşlı olan Zorba'nın aksine genç ve varlıklı birisi. Hayatın belli bir düzeninin olduğuna inanan, dini inanışı da yerinde sıradan biri. Gel gör ki Zorba ile karşılaşmak ona varoluşunu sorgulatmaya başlar. Varoluş sancıları çeken adam oluverir kendisi.
Bu
ZorbaNikos Kazancakis · Can Yayınları · 202420,6bin okunma