Düşes Elisabeth Charlotte d'Orleans'ın bir mektubu, biranın çorbasını bile yapan bir kültürün damak zevkinin sıcak içecekleri ne kadar garipsediğine dair bir fikir verir. Daha çok Liselotte von der Pfalz adıyla bilinen Alman kökenli düşes, Versailles sarayında moda olan üç yeni içecekten şöyle yakınır:
"Çay bana saman ve gübre gibi geliyor, kahve kurum gibi, çikolata ise benim zevkime göre fazla tatlı, kısacası hiçbirinden hazzetmiyorum, üstelik çikolata midemi yakıyor. Benim canım şöyle iyi bir bira çorbası çekiyor, hem mideme de iyi geliyor."
Kürt Ulusal Marşı'nın ilk kıtası ile nakaratında tahmin edileceği gibi Anavatan ve «öğretici önder» Başkan Kadı Muhammed yüceltiliyordu. Ne var ki Mars'ın son kıtası, Mehabad Kürt Cumhuriyeti'nin coğrafî özlemlerini ortaya koyması bakımından çok büyük anlam taşıyordu. Son kıta şöyleydi:
«Neftim awê zîyane
<Le Sêrt û Kermanşa'ne
«Baba Gurgur dızane
«Le Mûsıl'da hemane.»
Bunun çevirisi şöyledir:
«Petrolüm hayat suyu
«Hem Siirt'te, hem Kermanşah'ta
«Baba Gurgur da biliyor ki
«Musul Petrolü de bizimdir.»
"Înna lillahî we înna îleyhi raciûn" Ev yek felsefeya însannasiyê ye. "Îleyhi raciun" yanî însan bi alî Xuda ve vedigere. Ev kelimeya "îleyhi", mişara behsa me destnîşan dike. Bervajiyê raya ehlê tesewufê ku dibên, însan digihê Xuda (û Hellac gihîşte Xuda, Xuda li ciyekî sabit digre ku çaxa însan gihîşte wê der, êdî însan di Xuda de disekine) "Îleyhỉ" yanî bi alî wî ve, ne di wî de, ne bi wî, belkî bi alî wî ve. Ew kî ye? Xuda. Bi alî Xuda ve yanî çì? Xuda, li ciyekî ne sabit e ku însan gihîşte wê der, êdî seyr û hereketa wî biqede û li wir bisekine. Xuda, bêdawîn e, ebedî ye, mutleq e. Nexwe, ev hereketa însan bi alî Xuda ve, bi manakî din û bi tabîrek din, hereketa însan, bi awê ebedî û hertimî û bêsekin, bi alî tekamula bêdawîn ve û bi alî bilindahiya bêpaşîn ve ye, tu car sekin nîne. Ev mana “çêbûnê” ye û bi mana însan e.
Toplum bireylerin bir araya gelmesinden başka bir şey değildir. Toplumun istek ve vazifeleri, bireylerin istek ve vazifelerinin bir araya gelmesiyle oluşmalıdır; biri diğerinden daha belirsiz ve nedensiz değildir. Peki, toplumun benden talep etme hakkına sahip olduğu şeyler nelerdir? Bu, hâlihazırda yanıtlanmış bir sorudur: Yapmam gereken her şey benim vazifemdir.