I FINALLY FINISHED THIS BOOK!!! I've been reading it since February. Not because I didn’t like it but because I started it at the wrong time. When I began reading it, I was on a tight schedule and didn't have time to read it regularly. The more I delayed reading, the more I lost interest in the book. It became a vicious cycle.
It gives you enemies-to-lovers vibes. There were Nora Stephens who was a literary agent and Charlie Lastra who was a book editor. Nora was like a shark when it came to her job and loved ones. Charlie was so brutal about his criticism. When Nora's sister, Libby insisted on going on a holiday, Nora had no choice but to accept it. She loved busy streets, and traffic noise in the city. She wasn't quite sure about the holiday in a small town called Sunshine Falls. That was a quite different experience for Nora. The plot twist was good enough to keep you awake and the tension between Nora and Charlie was terrific
When I finished it, my overall thoughts were that I loved it and regretted that it took so long to finish it.
Alemyutan Söylencesi
Yazarın ikinci kitabını okuyup geldim. Bu kitabında yapay bilince sahip makineler konusunu işliyor. Bunun yanında felsefik ve psikolojik bilim kurgu romanı olduğunu görüyoruz.
Kitabın ana ismi diyebileceğim terapi amaçlı üretilen yapay zeka ürünü John Doe olup kendini büyük bir boşlukta yapayalnız hisseder. Kim olduğunu, nerede olduğunu bilmez haldedir. Varoluşsal sorgulamalarını okurken teknolojinin insanoğluna kazandırdıklarıyla birlikte tehlikesini ve zararlarını da okuyoruz. Bilgiyle yüklü olan bu karakterin anlam arayışlarıyla birlikte kendimizi sorguluyoruz.
İda; bir yazılım şirketinde yapay bilinç konusunda baş mühendis olup Awake projesi üzerinde çalışır. Projenin maliyetli olması sebebiyle şirket iptal etmek istese de İda, büyük emek verdiği için bunu kabul etmez ve kendi başına projeyi bitirmeyi amaçlar.
John’un teknoloji dünyasındaki yalnızlığı biter ve Ali ismindeki yapay zeka ile birleşir ve kendi hakkında bilgiler alır.
Felsefi bilim kurgu türü benim için yavaş ilerleyen bir tür olduğu için benlik değil. Hızlı okunan bir kitap değil; zihinsel dikkat ve yorumlama istiyor.Felsefi ve bilim kurgu okumayı sevenler; evren, bilgi,varlık, insan ve bilinç gibi konulara ilgisi olanlar sevebilir.
Reklam
Rupi Kaur bana göre derin anlamlar taşıyan şiirler yazıyor. Kısa ama okurken sizi sorgulatan ve yaşanmışlığın iliklerine kadar hissedildiği satırlar... Kendisinden okuduğum ikinci kitap. Bu eserinde de duygunların yoğunluğu kendisini belli ediyor.
"my mind
my body
and i
all live in one place
but it feels like we are
three completely different people
-disconnected"
Eser dört bölümden oluşuyor: Mind (zihin), Heart (kalp), Rest (geriye kalan her şey) Awake (uyanış). Ben diline hakim olduğumdan dolayı İngilizce okudum. Pegasus Yayınları kitabı "Bu Beden Benim Evim" olarak çevirdiğinden kitaba kolaylıkla ulaşabilirsiniz.
"you lose everything
when you don't love yourself
-and gain everything when you do"
Eser ana hatları ile bir kişinin kendi bedenini ve kendi zihnini sevmesinin yaşamında karşısına çıkabilecek zorlu durumları atlatabilecek cesareti içinde bulabileceğini aktarıyor. Kendine değer verdiğinde ve kendi vücudunu tanıyıp onu kabullendiğinde ruhundaki gücü hissedecek ve yaşamın anlamını tadacaksın.
"there is nothing wrong with you
this is growth
this is transformation
protecting yourself
getting lost in the noise
figuring it out
feeling used
uncared for
losing hope
burning out
this is fear
this is processing
Bir Mürekkep Olarak Kusmuk ve Tükürük·692 syf.·Yeraltı Edebiyatı
8/10
2022 192. kitabı
| Ay Tutulurken Dans Etmek
"Bu mu? Kitap değil bu. Karalama, iftira, haysiyete karşı bir saldırı. Sözcüğün alışılagelmiş anlamında kitap değil, hayır, uzun bir hakaret bu, Sanatın yüzüne tükürülmüş bir balgam; Tanrının, İnsanın, Kaderin, Zamanın, Aşkın, Güzelliğin ve başka ne isterseniz onun kıçına atılmış bir tekme. Şarkı söyleyeceğim sizin için; biraz makamsız belki ama söyleyeceğim. Siz nalları dikerken ben şarkı söyleyeceğim, dans edeceğim iğrenç cesetlerinizin üzerinde…”
(
Henry Miller, 2012, 9-10)
Ah benim,
Tatlı ıstırabım!
Savaşmanın anlamı yok,
Tekrar başlıyorsun.
Ben sadece,
Değersiz biriyim.
O yokken,
Sıkıntılıyım.
Metroda amaçsızca dolaşıyorum.
Son bir dans!
Derin acımı unutmak için.
Her şeyin yeniden başlamasından kaçmak istiyorum.
Kendimi yalnız hissediyorum. Yeni kelimeler üretmeliyim. Hislerimi formüller arasına yazarak aslımı kamufle etmeliyim. Miller benimle taşak geçiyor, yazarken parmaklarını kullandığından şüpheliyim. Ruh bir sıvı olsaydı, Miller onunla gargara yapıp klozete fırlatırdı. Kendisine dair söz söyleyebilmek için sıfatlara tutunmam gerekiyor; oysa onu hangi tanıma dâhil edebileceğimi bilemiyorum. Avangart geleneğin gizli bir halefi mi, bir karşı edebiyat vekili mi? Bir yazar olarak 
Pierre Bourdieu sosyolojisinin çizdiği edebi, entelektüel, kültürel alanların hangisi içerisinde?
Henry Miller, düz bir adam fakat lineer doğrular çizmeyi bilmiyor. Olayları iplik iplik bölüyor, bir sarmal yapıyor. Düğüm atmıyor, bunun için efor sarf etmek onun için anlamsız. Eski kazaklarını söküp bu iplerle yeni bir paspas örmeye niyetlenen biri gibi. Çözüyor, çözüyor, dağıtmaktan zevk duyuyor, örüntüleri bozuyor, bütünü bir hışımla söküveriyor. Fakat o paspas hiçbir zaman örülmeyecek, başka şeylerin
Henry Miller, 2012, 9-10)
Ah benim,
Tatlı ıstırabım!
Savaşmanın anlamı yok,
Tekrar başlıyorsun.
Ben sadece,
Değersiz biriyim.
O yokken,
Sıkıntılıyım.
Metroda amaçsızca dolaşıyorum.
Son bir dans!
Derin acımı unutmak için.
Her şeyin yeniden başlamasından kaçmak istiyorum.
Kendimi yalnız hissediyorum. Yeni kelimeler üretmeliyim. Hislerimi formüller arasına yazarak aslımı kamufle etmeliyim. Miller benimle taşak geçiyor, yazarken parmaklarını kullandığından şüpheliyim. Ruh bir sıvı olsaydı, Miller onunla gargara yapıp klozete fırlatırdı. Kendisine dair söz söyleyebilmek için sıfatlara tutunmam gerekiyor; oysa onu hangi tanıma dâhil edebileceğimi bilemiyorum. Avangart geleneğin gizli bir halefi mi, bir karşı edebiyat vekili mi? Bir yazar olarak Pierre Bourdieu sosyolojisinin çizdiği edebi, entelektüel, kültürel alanların hangisi içerisinde?
Henry Miller, düz bir adam fakat lineer doğrular çizmeyi bilmiyor. Olayları iplik iplik bölüyor, bir sarmal yapıyor. Düğüm atmıyor, bunun için efor sarf etmek onun için anlamsız. Eski kazaklarını söküp bu iplerle yeni bir paspas örmeye niyetlenen biri gibi. Çözüyor, çözüyor, dağıtmaktan zevk duyuyor, örüntüleri bozuyor, bütünü bir hışımla söküveriyor. Fakat o paspas hiçbir zaman örülmeyecek, başka şeylerin
Whilst I dreamt, I, exempt
From all care, seemed to share pleasures plenty:
But awake, care take,
For I find to my mind pleasures scanty.
Therefore I will try
To compass my heart’s chief contenting.
To delay, some say,
“Pişmanlığa çıkar sonu,
Geciktirmeli onu.”
Distopya okumak hep çok zor gelmiştir bana. Hayal etmesi, empati kurması zor, ekstrem senaryolar. Peki gerçekten öyle mi? O denli uzak mıyız bu senaryolara? Damızlık Kızın Öyküsü bu soruyu, okuduğum süre boyunca zihnimde diri tutan bir kitap oldu. Belki bazı yönlerden çok uzaktık, ama insan olmakla birlikte gelen bazı yönlerden ise çok yakın. Kısaca tüm çevresel kirlilik ile beraber doğum oranları sıfıra inmiş, insan ilişkileri 'yozlaşmış'. Ve muhafazakar Hristiyan bir zümre(Jacob'un oğulları) tarafından ABD yönetimi ele geçirilmiş ve "İncil kanunları" ile teonomik bir yönetim kurulmuş, ülkenin yeni adı Gilead Cumhuriyeti. Kadınlar ikinci sınıf insan muamelesi görüyor ve toplum kabaca beş sınıfa ayrılıyor: Gilead yönetiminden sorumlu Komutanlar, Komutanların eşleri, komutan ailesinin cariyesi konumundaki damızlık kızlar, komutan ailesinin hizmetçisi konumunda Marthalar ve halkın geri kalanını oluşturulan düşük insanlar. İncil'de yazdığı haliyle, Yakup'un eşi Rachel'in çocuğu olmuyor ve bu yüzden kendisini suçlu hissediyor. Rachel, Yakup'a cariyesi olan Bilhah'ı sunuyor ve ondan çocuk yapmasını istiyor. Çocuğu da kendisi sahiplenecek ve Yakup ile Rachel'in çocuğu olacak bu çocuk. Bu senaryoyu Gilead'da ayin şeklinde düzenli olarak her komutan hanesi gerçekleştiriyor. Üreme yeteneği olduğu bilinen damızlık kız, komutandan çocuğu olması için ilişkiye zorlanıyor (damızlık kız olmak istemiyorsa Koloni'lerde köle gibi çalışmak zorunda) ve komutanın eşi bu ilişkiden doğan çocuğu büyütüyor. Çocuğun biyolojik annesi olan damızlık kız ise çocuğundan zorla ayırılarak başka bir haneye 'tahsis' ediliyor. Bu kızların isimlerinin bir önemi yok, ait oldukları komutanın ismiyle, "onunki" şeklinde adlandırılıyorlar. Hulu tv tarafından dizisi de çekilen ve Emmy, Altın Küre gibi ödüllere
Reklam