NEVİ ŞAHSINA MÜNHASIR BİR KİŞİLİK: MUSTAFA İNANEdebiyat
Oğuz Atay Bir Bilim Adam’ının Romanı adlı eseriyle Türkiye’nin ruhuna dokunan bir şahsiyeti -Mustafa İnan’ı- anlatıyor bizlere. İnan’ın hayatını konu alan ve biyografik roman türündeki bu eser, 272 sayfa ve bir albümden oluşmakta. Bu eser Oğuz Atay'ın TRT 1970 Roman Ödülü’nü de kazandığı “Tutunamayanlar” romanının ardından kaleme aldığı Tehlikeli Oyunlardan” sonra üçüncü romanı olarak karşımıza çıkıyor. Atay’ın sade ve anlaşılır bir dille yazdığı bu kitap monolog ve diyaloglardan oluşan özgün bir anlatıma sahip. Mustafa İnan’ın hayatını kronolojik olaylar dizisi şeklinde inceleyen bu kitap fakr-u zaruret içinde büyüyen bir Anadolu çocuğunun başarısını, bir bilim adamı oluşunu, zorlu mücadelelerle dolu yıllarını aktarıyor bizlere. Eserin birçok bölümünde Atay’ın bu aktarımı yapabilmek için geniş bir kaynak taraması yaptığına tanık oluyoruz.
Peki, gerek mühendislik ilmine dair ihtisasını öğrencilerine aktarmadaki yüksek hitabet gücüyle gerekse hayat hikâyesi ile birçok insanın hayatına dokunan Mustafa İnan kimdir?
1911 Ağustosunda Adana’da dünyaya gelen Malatyalı Mustafa ikinci dünya savaşının etkilerini bizzat yaşamış, 56 yıllık hayatına nice mücadeleleri, başarıları sığdırmış nadide bir isimdir. Onun başarısı henüz çocukken ayandır. Zira küçük Mustafa’nın fen ve matematik derslerindeki başarısı birçok hocasının dikkatini çekmiştir. Hava aydınlanmadan kalkarak okulun yolunu tutan yatılı arkadaşları uyanana kadar onlardan ödünç aldığı kitaplarla ders çalışan Mustafa, öğrendiği bilgileri arkadaşlarına anlatarak çok küçük yaşlarda hoca olmanın inceliklerini anlama fırsatı bulmuştur. Zamanla Tarih, Biyoloji, Fizik, Matematik ve Edebiyat gibi birçok alana olan ilgisi artmış, bu alanlar üzerine nice araştırmalar yapmıştır. Öğrencisi Atay; Mustafa Hoca’nın bu azminin;
Redaktordan oxucuya...
Müəllim olmaq işıq olmaq deməkdir. Elə bir işıq
ki, saysız-hesabsız ömürlərə yol göstərəcəkdir...
Müəllimin bir sözü, bir cümləsi, bəzən bircə baxışı belə
kiminsə həyat devizinə çevrilir, yaşam düsturu olur...
Tural Sahab özü də müəllimdir. Onun da mayak
olduğu gəmilər çoxdur... Və indən belə də olacaq...
Amma, müəllim olmağın ülviliyində xoşbəxt olan
Tural Sahab üçün xoşbəxtliyinin çizgiləri yazmaqdan
keçir. O, arzularını, ümidlərini, sevgisini, bəzən də
gözünün qarşısında həyat dalğalarıyla mübarizədə
məğlub olan gəmilərin vida nəğmələrini yazır...
“Onun adı Elyanora deyil”, “Ləman”, “Bir”
kitablarının müəllifinin “Türkan”ı da bizə yad deyil.
Doğmamızdır... Özümüzdür... Yerinə yetməyən
arzularımız, bəzən də, uğurumuzun adıdır.
İnanıram ki, özü dediyi kimi, nə vaxtsa Tural
Sahabın “iyirmi birinci” romanını da oxuyacağam...
Oxuyacağıq...
Şəfa Vəli
(AYB və DGTYB üzvü)
Reklam
Spoilerlı yorumFantastik Roman
kitabı ilk bitirdiğimde ne okuduğumu anlamadan boşluğa bakakaldım. Kitabın yorumlarına ve editlerine bakarken yavaş yavaş bir şeyleri idrak ettim ve sanki göğsüme fil oturdu:') okuduğumuz 2.5 kitap gözümün önünden film şeridi gibi geçti resmen. Sanki hem çok şey okuduk ve çok şey öğrendik gibi geliyordu hem de sanki hiçbir şey okumadık ve hiçbir şey öğrenmedik gibi... bitirdiğimden beri hissettiğim kırgınlık 4. Kitap sonunda geçecek olan olayı görmeme, geriye dönüp bakmama engel oluyor hala...
Nova seri boyunca çok güzel gelişti ve olgunlaştı ama ıstırabını kalbimin en derinlerinde hissettiğimden başına buyruk hallerini özlüyorum. Kimsesiz, bir başına kaldı ve bu Daren sayesinde sevgiyle büyüyen bir çocuk için nasıl bir histir hayal bile edemiyorum. Ve Daren demişken... ah Daren:' Daren'i hala çok seviyorum ama yer yer o kadar sinirlendirdi ki beni gerçekten sinirden ağladım. Ona da empati yapmaya çalışıyorum ve bizim için çok şey feda etti ama Nova zamanı geriye alamaz ve dediği gibi o seçmedi bunları. Bunu söylemek de nankörlük olmaz bence. Ve bir de sanırım biz Nova'yı 100 yıl bekleyen kanatlarından, naguelinden olan fedakar Daren okumaya çok alıştık o yüzden de kızdık ama halbuki lord olsalar da hepsi hala 3 yaşında gibiler... Prenses konusunda da çok sinirlendim o kazağı onun elinde görünce gerçekten kitabın içine girip elinden çekip almak istedim. O partide de bitsin artık bu sahne diyerek okudum çok mutsuzdum Nova için:(((
Kitapta daha fazla olsaydı dediğim tek şey Tanrıçaları ve Lilithi keşke daha fazla okusaydık. Çok az şey öğrendik okuduk gibi hissettim ya da ben heyecandan kaçırdım bir şeyleri. Bir de kafama taktım ama neden Lala hiçbir kapakta yok(ağlayan emojii!!!) Final kitabında tek şömiz olacak kıyıda köşede lala görmek istiyorummdwm Tinker Bell gibi
sıpoylerli.Edebiyat
Puan vermedi
Kafamda en çok çözümlemeye çalıştığım sorulardan biri topraklara tapu sahibi olan Topalın mı, yıllardır kullanan ama tapusuz olan köy halkının mı kullanmasının hak olduğuydu.
Ya yine çözümleme yolu sosyalizm kapitalizm tartışmasına çıkıyor. Benim için rekabet, teşebbüs-i şahsi lakırdıları geçersizdir çünkü ben iradeye inanmam; insan programlanmış bir robot gibi gelir bana hep. Ki bunlara inansanız da Topalın çalışarak para kazanıp o toprakları almadığını takdir edersiniz. Bundan yola çıkarsak toprakların hakkının köylünün olduğunu düşünebiliriz ancak herkesin kendi yaşadığı çevrenin mülkiyetine sahip olması sisteminin dünya ölçeğinde tatbik edilmesi mümkün görmediğim için bir şey diyemeyeceğim, arafta kaldım. Kitabı henüz bitirdim ve kafamdan geçen ilk düşünceler kısaca bunlar oldu
Ya aslında buna odaklanmak da biraz anlamsız. Bu kitap aslında anadolu kültürünü bize yansıtıyor. Ahlaki yozlaşmayı, din istismarını, ahlaksızlığı gözler önüne seriyor. Burada anlatılanlar çok abartı gelmesin efenim televizyon programlarında görebileceğiniz gibi köy yerlerinde herkes herkesle ayb ilişkilerde bulunabiliyor maşallah.
Dili ise sade, yerli halkın konuşmaları çok komik geliyor bana özellikle :d betimleme ise çok çok az hep olay anlatmış. Beğendim vesselam.
Ey cirmi ve cismi küçük ve cürmü ve zulmü büyük ve ayb ve zenbi azîm biçare insan! Kâinatın hiddetinden, mahlûkatın nefretinden, mevcudatın öfkesinden kurtulmak istersen, işte kurtulmanın çaresi:
Kur’ân-ı Hakîmin daire-i kudsiyesine girmektir ve Kur’ân’ın mübelliği olan Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın sünnet-i seniyyesine ittibâdır. Gir ve tâbi ol.
Puan vermedi·512 syf.·
2021 9. kitabı
Bediuzzaman Said Nursî (KS.)'nin bu eserinde 33 Lemâ ve Münacâat yer almaktadır.
Eserin içeriğinde çeşitli konular ayetlerin tefsiriyle hadislerin ve bazı alimlerin izahıyla ifade edilir.
Üstad'ın değindiği en ağır konu Tevhid, İman, Sünnet-i Seniyye ve İhlas'ın temel düsturlarıdır.
Nitekim üstad tevhid'in önemini ve iman esaslarını şu meşhur ifadeleriyle izah buyuruyor :
"Cenâb-ı Hak hakkında şek olmaz ve olmamalı."
*
< ياَ باَقِي أنْتَ الْباَقِي >
"Yalnız sen bakî'sin ve senin ibkân ile mevdudat bekâ bulabildiğini bilip itikad ederim."
*
"Hayat, Zât-ı Hayy-ı Kayyûm'a baktıkça ve îmân dahi hayata hayat ve ruh oldukça bekâ bulur."
▪
Hakikatin izini Sünnet-i Seniyye'ye müracaat etmekle sürüleceğini söylüyor :
"Ey cirmi ve cismi küçük ve cürmü ve zulmü büyük ve ayb ve zenbî azîm bîçâre insan!
Kainatın hiddetinden, mahkûkatın nefretinden, mevcûdatın öfkesinden kurtulmak istersen, işte Kur'ân'ın mübelliği olan Resul-i Ekrem Aleyhisselâtü Vesselâmın Sünnet-i Seniyyesine ittibâdır. Gir ve tâbi ol!"
İşte ey ehl-i îmân! Şeytanların tahribâtına karşı en mühim silâhınız ve cihâzât-ı tâmiriyeniz istiğfar ve "Eûzu billah" demekle Cenâb-ı Hakka ilticadır. Ve kal'anız Sünnet-i Seniyyedir.
▪
Lemâlarda konuların devamı şu şekilde :
Ölüm : "...ömür bir sermayedir, gidiyor."
"Hülâsa, ölüm firak değil, visaldir, tebdîl-i mekândır, bâkî bir meyveyi sünbül vermektir."
Tabiat :
• Bir san'at-ı İlâhiyyedir, sâni' olmaz.
• Bir kitâb-ı Rabbânîdir, kâtip olmaz.
