Ama hiçbir yerde yurt bulamadım kendime: hiçbir şehirde yerimde değilim ve her kapıdan yeniden yola düşerim.
Kısa süre önce yüreğimin götürdüğü bu şimdinin insanları da yabancı bana, bir alay gibiler; kovuldum anavatanlardan ve babavatanlarından.
Geleceğin tüm tekinsizlikleri ve yolunu şaşırmış kuşları ürküten ne varsa, daha bildik ve daha güvenilirdir sizin “gerçekliğiniz”den.
Çünkü diyorsunuz ki: “Gerçekleriz biz tamamen, yoktur hiçbir inancımız ve batıl inancımız.” Böyle kabartırsınız göğsünüzü – ah, göğsünüz olmasa bile!