ayça
@aycabusra7
16 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
"Yazdıklarımın konusu sendin. Öyle ya, senin göğsüne yaslanıp yakınamayacaklarımdan yakınıyordum orada yalnızca."
Kitaba nereden başlasam bilemiyorum. Beni şaşırtan bir kitap oldu açıkçası. Bu kadar kısa bir anlatıya bu denli büyük bir etkiyi sığdırabilmek her yazarın yapabileceği bir iş değil, şahsımca. Osamu Dazai yine yeteneğini konuşturmuş. Haliyle bu yeteneğin sonucunda ortaya güzel bir eser çıkmış. Yazardan daha önce İnsanlığımı Yitirirken kitabını okumuştum. Nedendir bilinmez, bende aynı etkiyi yaratmamıştı. Öğrenci Kız’da ise başkahramanla kendimi bağdaştırdığım oldukça fazla yer oldu. Öğrenci olması, içinde sürekli bir boşluk taşıması dikkatimi çekti. Hissettiği duyguları abartmadan, gözlemci bir tavırla ele alması; çok düşünmesi ve kendini daima irdelemesi beni hikâyeye bağladı. Hikâyemiz aslında yalnızca on iki saati, yani yaklaşık yarım günü anlatıyor. Buna rağmen yoğun bir düşünce akışı barındırıyor; bu da okunurluğu artıran önemli bir unsur. Kitabı okurken bir genç kızın hayata dair düşüncelerini ve onu nelerin beklediğini istemsizce fark ediyorsunuz. Karakterimizde genç kızlığın verdiği toyluk pek bulunmuyor. Aksine, fazlasıyla olgun bir yapıya sahip. Babasının ölmesi, maddi zorluklar nedeniyle ayakkabı dahi alamayışı ve ablasının evlenerek başka bir yere taşınması, onu giderek daha yalnız bir hâle sürüklüyor. Her ne kadar annesiyle birlikte yaşıyor olsa da, içinde dolduramadığı bir boşluk ve bu boşluğun doğurduğu bir sorgulama süreci mevcut. Bu sorgulama yalnızca hayata karşı değil, günlük yaşamına da yansımış durumda. Yolculuk esnasında, biriyle sohbet ederken, çamaşır yıkarken ya da öylece otururken bu düşünceler bedenini sarıyor; ancak bunu delicesine değil, daha kontrollü bir biçimde yapıyor. Anlatının yer yer donuklaştığı bölümler de mevcut. Bunun sebebi belki de yazarın karşı cins olması olabilir. Buna rağmen kadınsı detayları dahi içeren bir dili var.
"Ah hep o kelimeyi bulmak için bütün bu çabalarım, seni çağıracak olan."
