Mutsuzluk ve acı bir talihsizlik, sosyal adaletsizlik veya ilahi bir heves yüzünden yaşanmıyordu. Acı, bir insanın kendi davranış örüntüleri sebebiyle ortaya çıkıyordu.
Büyük tanrıların ortaya çıkışının, kuzular veya iblislerden çok Homo Sapiens'in statüsü üzerinde etkisi olmuştur. Animistler insanın dünyada yaşayan pek çok yaratıktan biri olduğunu düşünürlerdi, çoktanrılıcılar ise giderek dünyayı insanlarla tanrılar arasındaki ilişkinin bir yansıması olarak görmeye başladı. Bu anlayışa göre dualatımız, kurbanlarımız, günahlarımız ve sevaplarımız tüm ekosistemin kaderini belirler.