a y d e n i z i
@aydenizi
ne bir çocuğun kahkahasında gölgelenir benliğim,
ne de bir yetişkin karamsarlığında.
arada kalmışlardanım,
arkasını yaslayabileceği bir temsili yoktur ben gibilerin.
453 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·160 syf.·
2020 12. kitabı
kitabını okumaktan önce filmini izlemiştim ve Gatsby’nin yüreğimin derinliklerinde, tıpkı onun gönlünde yer edinmiş yeşil ışığı gibi, çoktan yer edinmiş olduğunu farkettim. onun karakterini ve bir insanın başına gelebilecek en tehlikeli duygu olan yanıltıcı umudu hakkında epeyce düşündüm. şimdi kitabını da bitirdim ve içimdeki yeşil ışık daha da anlam kazandı. Gatsby’den çok da farklı olmadığıma inandım böylelikle ve bunun bir hayatı nasıl kararttığına şahit oldum yeniden ve yeniden. hayatım boyunca çoğu zaman yalnızca duygulara odaklanan biri olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki, Gatsby baştan aşağı o odağa layık duygudan ibarettir benim için...
Reklam
8/10
2018 44. kitabı
Depresyon çoğu kez alay konusu haline getirilen, adının sık sık duyulmasına rağmen merkezinde çok derin problemlere dayandığının unutulduğu ciddi bir rahatsızlık. Bu kitap, depresyonun neden hafife alınmaması gerektiğini o kadar iyi anlatıyor ki, ister istemez kendinizi buna bir çözüm aramaya girişmiş halde buluyorsun. Öğrendiğim kadarıyla evet, aslında hepimiz depresyona çok meyilliyiz ve sürekli değişen yaşam ve fiziksel bedenimiz bizi sık sık onunla göz göze getiriyor. Duygularıyla yaşayan biri olarak, onların aslında gerçek olmadığını öğrenmem yüzüme yediğim tokatlardan yalnızca birisi oldu.
”Nasıl düşünürsen, öyle hissedersin.”
Bu aralar oldukça yoğun olduğumdan, kitabı okurken zihnimde altını çizdiğim değerli cümleleri alıntılayarak paylaşamadım. Eğer vaktim olursa paylaşmayı düşünüyorum. Özetleyecek olursam, kendimi kitap okuyor gibi değil de David Burns’ün hastalarından biriymişim ve o bana bir terapi odasında açıklamalar yapıyormuş gibi hissettim. Oldukça değerli ve öğretici bir kitaptı. Teşekkürler David Burns.
9/10
2018 42. kitabı
“Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara
Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi.”
Bu dizeler bana kitabı tanıtan, aldıran ve kendine hayran bıraktıran dizelerdir. Çabuk bitmesin diye yavaş yavaş okudum, sanırım her aklıma düştüğünde açıp yeniden okuyacağım.
9/10
2018 41. kitabı
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki asla kafa dağıtmalık değil, dağılan kafa ve gönülleri toparlamalık bir eser. Ağır mı derseniz tabi ki ağır... ama anlamlı bir ağırlık taşıyor içinde, eğer siz de kendi mevkinize ulaşmak istiyorsanız kitabı sadece okumayıp, söylenenleri uygulamaya da geçirmelisiniz. Ayrıca bu eseri okurken kendimi Risale-i Nur’dan bir kesit okuyormuş gibi hissettim, islami hakikatleri insan üzerinden öyle güzel anlatıyor ki, Said Nursi hazretlerinin nasihatları gibi samimi geliyor insan yüreğine. Fazla söze gerek yok, insanı dünya meşguliyetlerinden uzaklaştırıp asıl hakikatlere ulaştıracak değerli eserlerden bir tanesi işte...
8/10
2018 28. kitabı
İnsan zihnine bir kez daha hayran olmamı sağlayan bu kitabı okuduğum için çok mutluyum. İnsan zihninin de bedeni kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anladım. Her deliliğin mantıktan doğduğunu gördüm ama en önemlisi, gizli tutulan aşkın, insan yüreğinde varlığını ebediyete bırakışına şahit oldum...
