Doğumla ölüm arasındaki aydınlık çizginin iki yanı karanlıktı. Karanlıktan gelip karanlığa gitmek zorunda olan insanlar, bu dayanılmaz acıyı azıcık karşılayabilmek için türlü oyunlar, korkunç oyunlar icat ediyorlardı. Oyunların en masumuda bu korkunç oyunlar içinde çocuk oyunlarıydı. İnsanoğlu büyüdükçe oyunu derinleşiyor, sertleşiyor, çirkinleşiyor, korkunçlaşıyor, utanç veici bir hal alıyordu. Bu iki karanlık arasındaki çizgiyi doldurabilmek, bu dayanılmaz Ağrıya katlanabilmek için kötülüklerden kötülük beğen.