İnsanın mutlu olması ve bu mutluluğu başkalarına da vermesi bazen ne kadar kolay oluyor! diyordu. Hep böyle, evet tam o anda olduğu gibi yaşamalıydı insan. Ama gerçek hayat bu değildi. Mutluluğun yanısıra, peşini hiç bırakmayan, İnsanın ruhunu, bütün hayatını allak bullak eden felâketler, mutsuzluklar da vardı.
1 Ağustos
Sayfa 3:
Birbirlerini anlıyorlardı, ayrı yaşamışlardı, ayrı ölmek istiyorlardı.
Sayfa 4:
Ölü o andan itibaren cenaze alayına aitti.
Sayfa 16:
Paranın zehirlediği ölümden sadece öfke doğar. Tabutların üzerinde dövüşülür.
Sayfa 17:
Ticarette işler böyledir: İnsan tedavi olmaya zaman bulamadan ölür.
Kötülük iki taraflıdır. Onun yaptığı kötülüğü görüyorsun ama kendininkine gözlerin kapalı. Sadece o kötü olsa, sen hep iyi olsaydın ortada kin olmazdı.
Darağacı, celladın suç ortağıdır; kemirir, insan eti yer, kan içer. Darağacı, hakimle marangozun birlikte yarattığı bir canavardır; gerçekleştirdiği ölümlerle beslenen, korkunç bir yaşantısı olan hayalete benzer.