Korku... Korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık. Fakat neyi aldatabi- lirdim, kime anlatabilirdim? İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
"Bak, aslında iyi adamlardı yani. Onları kötü yapan, birtakım şeylere ihtiyaçları olmasıydı. İşte o zaman anlamaya başladım. Tüm dertlerin başı ihtiyaç. Bunu anlayamamıştım ben bir türlü.
İnsanın bütün ömrünü, kendi hayatını mükemmel şekilde tarif eden bir kitabın varlığından habersiz ge- çirebilmesi, bunca zaman burnun dibindekini görememesi düşü nünce çok tuhaf geliyor. Kitap okurken insanın aynı anda hem bir şeyler hatırlayabileceği hem düşünebileceği hem de olacakları tahmin edebileceği asla aklıma gelmezdi.