Ayşe GÜNGÖR SÖNMEZ
@aysehocafen
Meğer ki hayat, ‘ mavi gözlüdev’ işçi kocam, ben ve çocuklarım, bir de bütün dünyanın karabahtlı ezilmişleri için sırt sırta oynanan hayatta ve ayakta kalabilme oyunuymuş bir tür; bunu bilir bunu söylerdim bir işçinin karısı olsaydım eğer.
Reklam
Yaşlı adam, müşterisini gözden kaybolana dek gülümseyerek izlerken, aklından Santayana’nın bir sözü geçiyordu: “ Geçmişi hatırlamayanlar, onu bir kez daha yaşamak zorunda kalırlar.”
Bütün ömrümce yaptığım gibi, onu memnun etmek için resmin önüne bir tabure çektim ve beyaz tuvali kalın fırçayla kırmızıya boyamaya başladım.
Hangi gerçeğin? Siz gerçeğin ve gerçek olmayanın nerede olduğunu görebiliyorsunuz, bense yitirdim görme yeteneğimi, hiçbir şey göremiyorum. Siz bütün önemli sorunları cesurca çözüyorsunuz, fakat söyleyin bana cancağızım, gençliğinizden ötürü değil mi bu; bu sorunların hiçbirinin size acı vermeyişinden ötürü değil mi? Cesaretle bakıyorsunuz ileriye doğru; fakat bunun nedeni orada korkunç bir şey görmeyişiniz, böyle bir şey beklemeyişiniz değil mi? Hayatın genç gözlerinize henüz kapalı oluşu değil mi?
Reklam