Memo sesi değişmiş, gülen, mutlu, mutlu, mutluluktan taşarak, yeryüzünde bütün isteklerine kavuşmuş bir insanın durgunluğu, sevinci, rahatlığıyla:
“Ne istersem verir misin?” dedi.
“Veririm,” dedi Gülbahar, tok, inanmış, güvenli bir sesle.
“Veririm.”
“Saçından birkaç tel isterim,” dedi Memo
–Peki düşmanlarımıza bir şey borçluysak, gene geri verecek miyiz?
–Bence evet. Ne borçluysak onu vermeliyiz, dedi, insan da düşmanına sadece kötülük borçludur; düşmana layık olan budur.
Ama saat ona kadar uyumanız hiç doğru değil. Sabahın en güzel saatlerini kaçırmış oluyorsunuz. Bir insan, günlük işlerinin yarısını saat ona kadar bitirememişse, öbür yarısını ertesi güne bırakmak zorunda kalabilir.