"Onu unutamayacaksınız!.." dedi. "Ondan ayrılamayacaksınız!"
Macide düşünceli gözlerle yanındakini süzdü. Sonra elini cebine sokarak Ömer'e yazmış olduğu mektubu çıkardı.
"Öyle değil Bedri..." dedi. "Ben ondan ayrılmaya daha evvel karar vermiş bulunuyordum...Her şeye rağmen!"
Dörde bükülü kağıdı yanındakine uzatarak mırıldandı:
"Fakat beklemek lazım...Uzun zaman!"
"Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?"