Ebede set çeken zulmeti deldim
Aşkı içten duydum, Arşa yükseldim
Kalbden temizlendim huzura geldim
Ben de müridinim işte Mevlana
( Nazım' in 15 inde yazdığı şiiri)
Hiçbirine bağlanmadim
Ona bağlandığım kadar.
Sadece kadın değil, insan.
Ne kibarlık budalası,
Ne malda mülkte gözü var.
Hür olsak der,
Eşit olsak der.
İnsanları sevmesini bilir
Yaşamayı sevdiği kadar.
( Orhan Vel'nin ölümünden sonra müsveddesi diş fırçasına sarılı bir kagıtta bulunan tamamlanmamış "Aşk Resmigeçiti" adlı şiiri)
"...İnsanlar ne zaman bir savaş başlatacak olsa, onlara şöyle diyordum: " Durun! Kan dökmeyin!" Şimdi de tekrar ediyorum:" Ey dağların, denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz, savaş neyinize gerek? Ben toprağım, bana bakın! Ben herbiriniz için aynıyım ve sizde benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuz muhtacım, çalişmaniza, beni işlemenize! Saban izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atin, size yüz katini veriyim! Evler kurun, temel olayım! Üreyin, çoğalın hepinize güzel barinak olayım! Derinim, yükseğim, büyüğüm, ucu bucağım da yok... hepinize yeterim ben..."