aysu şirin

aysu şirin
@aysusirin
bedenimdünyadaruhumkafasınagöre
İstanbul, 10 Kasım 1990
1732 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
“Sahip olduğumuz şeyler bize ne kadar aitse, biz de o kadar kendimize aitiz. Kendimizi biz yaratmadık, kendimizden üstün olamayız. Bizler kendimizin efendileri değiliz. Biz Tann'ya aitiz. Öyleyse meseleye kendi mutluluğumuzun penceresinden bakamaz mıyız? Kendimize ait olduğumuzu düsünmek, mutluluk ya da rahatlık sebebi olabilir mi? Genç olanlar ve refah içinde yaşayanlar böyle düşünebilirler. Böyleleri, her şeye sahip olmanın yüce bir şey olduğunu düşünebilirler; çünkü kimseye bağımlı olmamayı, görünmeyen hiçbir şeyi düşünmek zorunda olmamayı, sürekli bir şeyleri kabullenmenin sıkıcılığından, sürekli dua etmekten ve başkalarının iradelerini etkileyişlerinin sorumluluğundan muaf olmayı kendi tarzları sayarlar. Ancak zaman geçtikçe onlar da bütün insanlar gibi, bağımsızlığın insanlara özgü bir şey olmadığını -bunun doğal bir durum olmadığını-, bir süre idare edebileceğini, ama bizi güven içinde sona taşıyamayacağını anlarlar.”
Sayfa 230 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
İnsan ve Dünya
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“— Yüzlerce yıl öncesinin Tanrısını anlatıyorlar. Şimdinin Tanrısını değil. — Ama Tanrı değişmez ki. — İnsanlar değişir ama. — Ne fark eder? — Öyle bir fark eder ki,”
Sayfa 230 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Tanrı ve İnsan
“Eğer iklim kötü olursa insan daha iyi yazabilir, diye düşünüyorum. Mesela, bol rüzgârlı ve fırtınalı bir yer…”
Sayfa 227 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Yazmak
“Evrensel mutluluk, çarkları sabit bir şekilde döndürür, gerçek ve güzellik bunu yapamaz. Tabii, kitleler siyasi iktidarı ele geçirince, mutluluk, gerçek ile güzelliğin yerini aldı.”
Sayfa 227 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Devlet-Toplum
“Bilgi en yüce iyilikmiş, gerçek ise en yüce değer; diğer her şey ikincil ve önemsizmiş.”
Sayfa 226 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Gerçek