Halil Cibran, anlatmak istediklerini kısa kısa öykülerle sunuyor okura. Ermiş'i referans alarak başladım Gezgin'e ama beklediğimi bulamadım. Öyküler çok uzun olmadığı için yazarın vermek istediği mesajlar biraz havada kalıyor, tam manasıyla hapsolmuyor öykünün içine. Direkt verilen mesajlar da benim pek hoşuma gitmiyor. Ben daha çok hikayenin içine gizlenmiş olanı düşünerek, kendi kendime bulmayı severim. Elbette hikayeler konu açısından çok değerli ama hem verdiği mesajlar hem de mesajları okuyucuya verme biçimi çok klasik. Benim edebi bir eserden beklentim bana görmediğim, düşünmediğim açıları göstermesi. Bu sebeple beklediğimi bulamadım Gezgin'de. Bazı hikayelere pek anlam veremediğimi de itiraf etmem gerekiyor sanırım.
Keyifli okumalar.