Kalbin dili1000Kitap
Kalbin Dili – Bayram Gözler
Bayram Gözler Hocamızın Kalbin Dili adlı eseri, bizlere yüksek sesle değil, doğrudan kalbe konuşmayı seçen nadir kitaplardan biri. Sayfa sayısı az olmasına rağmen etkisi oldukça derin, durup kendini sorgulama ve iç sesine kulak verme fırsatı sunuyor. Sevgi, merhamet, vicdan ve insan olma hali gibi kavramları büyük cümleler kurmadan, tam yerinden yakalıyor.
Yusuf ve Mehmet gibi karakterlerin hayatları üzerinden sabır, iyilik, kalp temizliği ve Allah’a güvenin önemini anlatıyor. Yusufun saf ve yardımsever kişiliği, maddi kaygılara ve hayattaki sınavlara rağmen kalbinin temiz kalması, Mehmetin ise manevi boşluk ve kibir yoluyla yaşadığı çöküş, ahlaki ve dini derslerle birleşiyor. Kitap, insanın önce kendi kalbini düzeltmesi, zamanın değerini bilmesi, aile bağlarını güçlendirmesi ve helalleşmeyi ihmal etmemesi gerektiğini vurguluyor.
Bayram Gözler Hocamızın dili sade ve anlaşılır, fakat sade olmasının aksine mesajların ağırlığını azaltmıyor, tam tersine, söylenenlerin etkisi daha görünür oluyor. Okurken bazı cümleleri sadece altını çizmek değil, bir süre zihninizde taşımak isteyeceksiniz. Kalbin Dili kitabı, hızlıca okunup geçilecek bir kitap değil, sindirilmesi, üzerine düşünülmesi gereken bir çağrı niteliğinde. Kalbin sustuğu yerde insanın da eksildiğini hissettiren bu eser, okurda sessiz ama derin bir etki bırakıyor.
Kalbin Dili kitabını, yoğun tempoda yaşayan, hayatın telaşı içinde kendi iç sesini duymaya zaman ayıramayan herkes için öneriyorum.Sade ama etkili anlatımıyla, kişisel farkındalık ve manevi derinlik kazanmak isteyen okuyucuların mutlaka okuması gereken bir eser. Sadece okumakla kalmayıp, kendinizi düşünmeye, sorgulamaya ve kendi hayatına yön vermeye davet ediyor.Herkesin okumasını tavsiye ederim.
AKICI
Karakterlerin ve ele aldığı konuların hoşluğu bir yana, anlatımının temizliği ve akıcılığı ile de dikkat çeken bir kitap. Yazarın kendisi ve hayatı da en az kitap kadar hoş.
Reklam
Tarixin Dönüş Nöqtələri: Bəşəriyyətin Ulduzlu SaatlarıDuygu ve Düşünce
Spoiler ola bilər.
Kitabı bütövlüklə götürəndə maraqlı idi. Tarixi quru faktlar kimi deyil, maraqlı hekayələr kimi danışması xoşuma gəldi. Xüsusilə də İstanbulun fəthindəki o balaca Kerkaporta qapısı detalı və Vaterloo döyüşündəki marşal Qrouşinin tərəddüdü həqiqətən insanı valeh edir. Kiçik görünən şeylərin tarixin gedişatını necə dəyişdiyini görmək çox qəribə bir hissdir. Amma sırf subyektivliyinə görə 7 bal verdim. Sveyq hadisələri bəzən çox dramatikləşdirir, hekayə daha maraqlı alınsın deyə reallığı bir az şişirdir. Yenə də ümumi dünyagörüşünü artırmaq üçün oxunmağa dəyər.
Pankreas kanserine yakalanan, ölmekten çok korkan bir adamın tedavisi için alternatif tıp yöntemi olan henüz ölmeden uzun yıllar dondurulma işlemini(kriyonik) seçmesi ve başına gelen şaşırtıcı olayları anlatılıyor. Ölüm-yaşam ikigenini bilim tadında okucuya aktarmış.
Şimdi gelelim sadede;
Oysa ben aşık olmuştum. Üstelik aramızdaki korkunç yaş farkına rağmen. Eskiden bırakın bunu söylemeyi, düşünürken bile utanıyordum ama artık umrumda değil. (sf. 43)
Evet, kitabın bu alıntısından anlaşılacağı üzere yazarımız çok güzel bir romanın nasıl berbat edilebildiğini göstermek istemiş. Ve bunu tramvaları üzerinden aktarmış. Hepimizin tramvaları var tabiki ama anormal duygularımıza zemin hazırlamasına izin vermemeye çalışıyoruz. Konuya dahil edilmeyebilirdi. Yazarın kalemini çok beğeniyorum ama bu kitabı beklentimi karşılamadı.
Distopik romanlara göre Bilimkurgu romanları daha çok ilgimi çekiyor ve maalesef ki Türk yazarları azımsanacak kadar az, hele de kalifiyeli olanları.
Yazarın eline sağlık, çok güzel bir konuyu yine romana yedirmiş, emek ister çünkü verdiği bilgileri çiğ veyahut askıda bırakmıyordu. Ama sadece bu kadar çünkü 57 yaşındaki bir karakteri neden 24 yaşlarında birine bir şeyler hissetmesini aktarabilirsin ki, normalleştirmek bu düpedüz. Bu yüzden bazen baş karakterin hislerinin tasvir edildiği yerlerde çok sıkıldım.
Mater serisi konu bakımından çok daha iyiydi.
Bu önemli detayı geçersem eğer içeriği gerçekten özgün ve güzeldi. Bir de karakterleri için hep Latince isimler kullanıyor bayağı değil ama Türk isimler tercih edilebilirdi zannımca.
Türk Bilimkurgu roman türünde farklı bir şeyler okumak isteyenlere özgün bir içerik sunuyor, bu açıdan okunabilir.
Okuyacak olanlara da şimdiden iyi okumalar...
Hakan Günday her kitabıyla müthiş bir zeka ortaya koyuyor. Öyle dahi, deli, psikopat karakterler yaratıp bambaşka hikayeler anlatıyor ki okuyucusunu etkilemeyi başarıyor. Bu kitapta argo kelimelere de diğer kitaplarına oranla daha az rastlıyorsun. Günday burada daha soyut, daha felsefi bir dil seçmiş. Cümleler bıçak gibi, keskin, iz bırakıyor.
Zaten kitabın beğendiğim tarafları da yazarın kullandığı dildi. Olay örgüsünden, hikayeden ziyade o tarafı bana daha hoş geldi. Kitabın konusu bana göre değildi. O konuda çok zor tutunabildim hikayeye.
Dostoyevski’nin başyapıtlarından Karamazov Kardeşler, yalnızca bir aile hikâyesi değil; insan ruhunun en karanlık ve en aydınlık yönlerine yapılan derin bir yolculuk. İnanç ve şüphe, vicdan ve suç, özgür irade ve kader gibi büyük sorular roman boyunca okurun zihnini meşgul ediyor.
Her biri farklı bir dünya görüşünü temsil eden Karamazov kardeşler aracılığıyla yazar, insan doğasının çelişkilerini ustalıkla ortaya koyuyor. Özellikle Ivan’ın sorgulamaları, Alyoşa’nın manevi duruşu ve Dmitri’nin tutkulu karakteri uzun süre akıldan çıkmıyor.
Romanın merkezindeki cinayet olayı sürükleyici bir gerilim sunsa da asıl etkileyici olan, karakterlerin iç dünyalarında yaşadığı çatışmalar. Dostoyevski, okuru yalnızca bir hikâyeye değil, aynı zamanda kendi vicdanıyla yüzleşmeye davet ediyor.
Yoğun, düşündürücü ve zaman zaman zorlayıcı olsa da her sayfası edebi açıdan son derece tatmin edici. İnsan ruhunu anlamaya çalışan herkesin hayatında en az bir kez okuması gereken eserlerden biri.
Reklam
Reklam