The Great Gatsby
l599'da sahneye konan Every Man out of his Humour, Janson'ın icat ettigi "comedy of humours" denilen türün başka bir
ömegidir. Burada da gülünç sapiantıların kurbanı olan abuk sabuk adamlar görürüz Ömegin işi gücü süslenip püslenmek olan
bir saray adamı; kibar tabakadanmış izlenimini vermek isteyen basit bir kasabalı; eşine gülünç bir hayranlık duyan bir koca; en son modalara u ymaya çalışan ve bunu bir türlü başaramayan bir
üniversite ögrencisi, v.b. Bu komedyada tiyatro teknigi açısından ilginç sayılabilecek bir uygulama da vardır: Oyunculardan ikisi seyirci rolünü üsılenerek, oyunda olup bitenleri bir koro gibi tartışırlar; "humour"un ne oldugunu açıklarlar; şu ya da bu sahneyi neden böyle ya da şöyle yazdı diye yazarı da eleştirirler ara sıra
Enes b. Mâlik' ten (r.a) şöyle rivayet edilmiştir: "Sizler öyle ameller işliyorsunuz ki, işlemiş olduklarınız sizin gözünüzde arpadan daha küçük gözüküyor. Oysa bizler şu sizlerin işlemiş olduklarınızı Rasûlullah(s.a.v) dönemin de helak edici günahlardan sayar idik."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
'𝗔𝘀̧𝗶𝗾𝗲̂ 𝗯𝗲̂𝗰𝗲𝗴𝗲𝗿 𝗺𝗲𝗴𝗲𝗿, 𝘀𝗲𝗯𝗿𝗲̂ 𝗷𝗶 𝗰𝗮𝗻 𝘂̂ 𝗱𝗶𝗹 𝗱𝗶𝗸𝗲𝘁 𝗠𝗮𝗻𝗶'𝗲̂ 𝗴𝗲𝗻𝗰𝗶 𝗺𝗲𝗾𝘀𝗲𝗱 𝗲, 𝗵𝗲𝘆𝗯𝗲𝘁𝗲̂ 𝗲𝗷𝗱𝗲𝗵𝗮𝘆𝗲̂ 𝘇𝘂𝗹𝗳
Yanî: Ew aşiq, eger sebrê ji can û dilê xwe jî biket, derdê hîcranê û agirê evînê cegera wî sotî û çu tê nehêlayî; yanî: Tehemula hindê biket ku xwe nêzîkî can û dilê xwe neket, ku dilber yan bi taybetî dêmê wê ye, tiştê wî ji çûna ber bi xezîneyê ve didete paş heybeta zulfên wê yên wekî ejdehayan e, ew di vê malikê da îşaretê didete wê hizr û bîra kevn ewa digot: "Dema xezîneyên giranbiha dihatine veşartin, marekê ejdeha zêrevanî lê dikir." Di vê malikê da, şair dêmê dilberê bi xezîneyeka pirbiha teşbîh diket û dibêjit: Zulfên wekî ejdehayan li dor daliyayine û wî diparêzin, û ji tirs û heybeta wan da aşiq bê ceger sebr û tehemulê diket ku xwe nêzîk neket.
Her zaman en iyisini bilen en iyisini yapan olmaz demek ki
Ben jonson, Roma tarihini derinliğine
ve ayrıntılı olarak bilir. julius Caesar, Antony and Cleopatra ve Coriolanus gibi Roma oyunlarını yazarken tek kaynağı Plutarkhos'un yaşamöyküleri olan Shakespeare'den farklı olarak,
Ben janson tarıh açısından yanılgılara düşmez, anakronizmler yapmaz. (Örneğin suikastçtiarın toplandıkları sahnelerde çalar saatler gece yarısı çalmaz, Romalılar şapka giymez, v.b.) Ayrıca Ben janson eski Yunanlı ve Romalı yazarların kurallarına, yani tragedya ile komedya sahnelerinin birbirine karışmamalarına; zaman, yer ve konu birliğine sıkı sıkıya bağlı kalır. Gelgelelim Shakespeare'in Roma oyunlan olanca canlılıklarıyla hala okunur
ve sahneye konurken, hatta filmleri yapılacak kadar geniş halk kitleleri tarafından tutulurken; Ben janson'ın gene Shakespeare'den farklı olarak klasik kurallara uygun Roma oyunları, T. S.
Eliot'un deyimiyle, ukalaca bir bilgi birikiminin yükü altında çoktan batmış, çoktan unututup gitmiştir.
𝘽𝙞 𝙠𝙚𝙧𝙚𝙢 𝙙𝙚𝙨𝙩 𝙟𝙞 𝙢𝙚 𝙗𝙚𝙧𝙙𝙞𝙣 𝙠𝙪𝙡 𝙪̂ 𝙙𝙚𝙧𝙙𝙖𝙣 𝙠𝙪 𝙮𝙚𝙠 𝙞𝙣
𝙒𝙚𝙧 𝙗𝙞𝙥𝙚̂𝙘̧𝙞̂𝙣 𝙗𝙞 𝙘𝙚𝙛𝙖𝙮𝙚̂ 𝙭𝙬𝙚 𝙣𝙚 𝙢𝙚𝙠𝙩𝙪̂𝙗 𝙞𝙢 𝙚𝙯
Di vê malikê da şair daxwazê ji xwandevan û guhdarên şêʻra xwe diket û dibêjite wan: Ji kerema xwe, hûn destan ji me berden û ji me bê hêvî bibin, û gelek xwe zehmet neden û bo me li çu dermanan negeriyên, ji ber ku kul û derd wisa li me kom bûyne ku ew hemî di êrîşa xwe da li ser me da wekî êk lê hatîne. Eger em bêyîn wan kul û deran bi wê cefaya ku min dîtî bipêçîn, dê bînîn ez kitêbeka tijî derd im. Belkî peyva "ne" di binyat da bi "kesir"ê bit û ew kurtiya "nê" bit ewa wateya tewkîdê/teqezkirinê didet; yanî: "Nê ez mektûbeka durist û temam im". Her wekî şairî divêt bêjit: Eger ew kul û derdên min dîtîn hemî bêne nivîsîn, ew dê kitêbekê tijî ken.
𝐘𝐚𝐫𝐞̂ 𝐣𝐢 𝐝𝐞𝐫𝐞̂ 𝐦𝐞𝐲𝐤𝐞𝐝𝐞𝐞̂ 𝐦𝐢𝐧 𝐦𝐞𝐤𝐞 𝐛𝐞̂𝐛𝐚𝐫 𝐞𝐲 𝐬𝐞𝐲𝐲𝐢𝐝𝐞̂ 𝐦𝐮𝐱𝐭𝐚𝐫
𝐒𝐚𝐪𝐢̂ 𝐤𝐮 𝐭𝐮 𝐰𝐢̂ (𝐞𝐬̧𝐡𝐞𝐝𝐮 𝐛𝐢𝐥𝐥𝐚𝐡𝐢̂) 𝐤𝐮 𝐢̂𝐫𝐨 𝐗𝐚𝐧𝐢̂ 𝐛𝐮̂𝐲𝐞 𝐦𝐞𝐲𝐱𝐰𝐞𝐫
Yarê, ey serwera hilbijartî, a ku min ji nav hemî xoştiviyan hilbijartî û dilê xwe dayê, tu min ji derê meyxaneya xwe derneêxe û bê par neke, û ew meyxaneya tu saqiyê wê bî îro, misoger Xanî dê lê bite meyxor.
Mebesta wî ew e ku bêjit: "Ey mehbûbê min! Tu min ji 'işqa xwe bê par neke; çunkî ew karek e min taqeta wî nine, û ew 'işqa bo te bit û tu tê da meşûq bî, bê guman Xanî dê li pêşiya koma 'aşiqan bit, û hema ez bi agirê vê 'işqê mubtela bûyîme; çunkî me'şûq tu yî, vêca hêviya min ew e ku tu me ji kerema xwe bê par nekey."